فلسفه و امید: تفسیر ارنست بلوخ و کارل لوویت از مارکس
دیگو فوسارو
مترجم: شروین طاهری

فقط توییتر هم اینجوری نیست اینستا و حتی در ابعاد کمتر تلگرام هم همینه.
به نظرم بیاین توافق کنیم که استاندارد جهانی کصشره🤝
نه می‌خوام تو بیست سالگی همه دنیا رو بگردم و خونه زندگی ثابت داشته باشم، نه می‌خوام بیزنس خودمو راه بندازم و از هر کسی‌ام که فکر می‌کنه همه باید این چیزها رو بخوان و به دست بیارن تا حس ارزشمندی کنن متنفرم
دقیقا به همون دلیل "فقط یه بار زندگی می‌کنی" نمی‌خوام این فرصت رو صرف نگرانی برای همه کارهایی بکنم که مردم کردن و من نکردم
وقتی مردم خوداگاه یا ناخوداگاه، علایق و جاه‌طلبی‌ها و دستاوردهاتون رو ناچیز جلوه می‌دن تا حس برتری کنن آدم حس می‌کنه باید از خودش دفاع کنه، در حالی که هیچ توضیحی به عوام‌الناس بدهکار نیستید. تنها مسیرهایی اشتباه محسوب می‌شن که نه ازشون لذت بردی نه چیزی یاد گرفتی.

و بیاین رک باشیم، زندگی اکثریت نرمال خالی‌تر از مردم توی توییتره.
هیچکس نمی‌تونه هم‌زمان به همه ابعاد فردی و اجتماعی، تفریحی و کاریش برسه و جالب هم باشه. هیچکس نمی‌تونه هم مهاجرت کرده باشه و هر شب با دوست‌های مختلف بیرون باشه هم بورسیه‌شو نگه داره هم چهارتا زبان بلد باشه‌. بیشتر استانداردهایی که ما خودمون رو باهاشون قضاوت می‌کنیم استاندارد واقعی نیستن.
مثلا از خودمون انتظار مولتی تسکینگ داریم، در حالی که ثابت شده این کار برای اکثریت غیرممکنه، چون برای مثلا درس خوندن، بیست دقیقه اول صرف توجه روی موضوع می‌شه تا بشه به تمرکز عمیق که اصل گیرایی همون جا صورت می‌گيره رسید‌.
خلاصه این که اگه سوشال مدیا تحت فشارتون گذاشته تا همه کار بکنید و این باعث شده نتونید هیچ کاری بکنید(منم همینطور، منم) این یه یادآوری دوستانه‌ست که محتواهای این چنینی رو حذف کنید و به اهداف واقع‌گرایانه خودتون برسید.

«شاختا پاپا» سال نو واسم ویولن میاره؟

Not only all success depends on networking, but the whole point of university was networking (cuz you could literally read the lectures for yourself 🤡💀)

The sad news is, you can't afford to be an introverted in this economy.
The humorous news is, everyone is fed up of each other anyway.

نقطهٔ عطف زندگیم همینجا بود. و خیلی خیلی سخت بوده و هست ارتباط برقرار کردن با آدما

Me trying to socialise: panicks in Gen z*

یه درونگرا با اضطراب اجتماعی وقتی می‌فهمه برای کار گیر اوردن باید put yourselves out there و کاری کنی همه بشناسنت و مهارت‌های داشته یا نداشته‌ رو با "حرف زدن" برای مردم پرزنت کنی:

بدترین چیز بزرگسال بودن اینه که باید واقعا تلفنت رو جواب بدی و جدی وقتی زنگ می‌زنن بهت کار واجب دارن و اگه جواب ندی می‌تونی بدبخت شی(بدبخت شدم)

بوچلی عزیزم هیچوقت قدیمی نمیشه

Ft. Sarah Brightman

Play this at my funeral

از چهارده سالگی آرزومه برم کنسرت بوچلی. این که قبل این که فرصت پیش بیاد بمیره داره ذهنمو اذیت میکنه

برای به تماشا نشستن جهان در یک دانه شن

و بهشت در گلی وحشی

و نگاه داشتن بیکران در کف دستت

و ابدیت در ساعتی

The legend strikes again