ناامیدانه در جست و جوی چیزی هستم که بتواند لحظه‌ای مرا از این آشوب دور کند.

گاهی به دختران و پسران جوانی بر‌می‌خوردم که می‌خندیدند و با خود می‌گفتم که آنها نیز از نماز روز یکشنبه در رفته اند. به یاد دارم که گاه نیز از لای پنجره های نیمه گشوده بوی خوش عالی و ناشناسی به مشامم می‌خورد. آن گاه درک می‌کردم که زندگانی دیگری هم سوای زندگی محنت بار من وجود دارد که شاید هیچ‌گاه به معنای آن پی نبرم.

📚 در جستجوی نان
✍ ماکسیم گورکی

اگه آنارشی ممکن باشه احتمالا فقط کاپیتالیسم می‌تونه محققش کنه