وقتی سازنده ماژول اعصاب نداره

کتاب به مثابه پدیده ای برای مسخ از «من» به «ما»، از هر آنچه که بیگانه می‌سازد به آنچه که از انسان های بیگانه، یک «مردم واحد» می‌سازد. از این رو، نویسنده وظیفه ای خطیر بر دوش خود دارد.
به قول برونو باستیلز در نوشته «این مردمی که واحد نیست»:
«آن که جرأت میکند عهده دار تأسیس یک مردم شود باید دریابد که، به تعبیری، در موضعی قرار دارد که میتواند سرشت بشر را تغییر دهد و هر فرد را (که خود به تنهایی کلی کامل و مجزاست) به جزئی از کلی بزرگتر تبدیل کند که این فرد خاص، به یک معنا، هستی و حیات اش را از آن میگیرد.»

عشق به شعر، عطش مشترک برای کسب دانش یا عطش مشترک برقراری عدالت؛ این ها همان چیز هایی هستند که «ما» را به چیزی فراتر از اجزای سازنده، یعنی جمع انسان ها بدل کرده اند. کتاب، همان رشته ای است که ما انسان های ازخودبیگانه شده را به یکدیگر پیوند می‌دهد.

ویدیو:
قدرت اجتماع ساز کتاب ها، حسام سلامت
@finchstuff

اینم قطب نمای سیاسی ما که غلطه

کاریکاتورارم اشتباه گذاشته بعضاً شما جای خود داری

آره قرینه همینی اون بالا چپ

دقیق

گاندی چپ😂😂😂

https://forms.gle/XUUFifS7fzNjCtrE6

بچه ها این فرم پژوهشمه خیلی خیلی واجبه مخصوصا اونایی که ADHD دارن ممنون میشم جواب بدن

گاندی جای ماندلا باید باشه

آره

واسه من یکم زیادی راسته

اگه میگفتم آنارشیست ها را باید کشت میرفتم بالای مائو؟

مگه نباید؟

صد البته. سر همین میگم این کوییز مناسب نیست واسه تعیین جایگاه مون تو قطب نمای سیاسی

Zeus as a loving family man💀

عاشقشونم