به قدری که سر کلاس روانپزشکی راجع به عقده ادیپ حرف زدم تو این پنج سال تحصیلم حرف نزده بودم

خیلی بدم میاد که توییتری‌ها این‌قدر قطعی راجع‌به همه‌چیز اظهار نظر می‌کنن و با یه سری کلمه قلمبه‌سلمبه، می‌خوان کصشری که گفتن رو علمی نشون بدن.

توییتر ابتذال محضه. جمع کثیری از آدمایی که خودشونو از فکر کردن راحت کردن جمع شدن فتوا میدن

بیایند فغانسوی یاد بگیرید بتونید مخ بزنید

کلاس های فرانسوی رخ رو بسیار توصیه میکنم. تازه میتونید به فرانسوی مخ زدن هم یاد بگیرید(تضمینی)

بخدا

این خط این نشون

تضمین و تأیید میکنم

=))

رفیق فینچ ایگنور پیوی بنده پیامد خوشایندی نداره

رفیق سهیل. منتظر وقت مناسبی هستم که در حال مرگ نباشم. در اسرع وقت جواب میدم

بس کن آریاییعلی. تو مرکز جهان نیستی

واقعا خودشون خنده شون نمیگیره وقتی چنین پستایی میسازن؟

تصورم از نامه تالکین به سی.اس.لوییس بعد دیدن این پست:
عزیزم به توصیه ت عمل میکنم میرم آریاییعلی میریزم تو جهان اسطوره ایم

Слава КПСС

اینو😂😂😂😂😂😂

آسوکا نامه‌ی عاشقانه‌ی دیو فیلونی به طرفدارای جهانش بود:`)

هندزفری؟ تا ابد معجزه و بهترین اختراع بشریت ✅

شادی و شعف بسیاری از هم وطنان ام پای پستهای مربوط به شلیک مرزبانی ایران به افغانستانی ها را که میبینم به خودم میگویم نژاد پرستی بیش از هر چیز یعنی بی رحمی. نژاد پرستی یک رذیلت است، به این دلیل که بی رحمی رذیلت است. امروز دیگر نمیتوان بی رحمی را صرفاً به دولت نسبت داد و ادعا کرد که فقط دولت است که بی رحمانه عمل میکند. ما با قسمی بی رحمی منتشر و نوعی قساوت سیستماتیک طرفیم. شما در اینجا با جامعه ای سروکار دارید که تمام ارکانش به درجاتی و به شیوه هایی بی رحم اند. قانون اش بی رحم است، نهادهایش بی رحم است، پلیس اش بی رحم است، مدرسه اش بی رحم است، اقتصادش بی رحم است، مدیران و مسئولان و مأموران اش بی رحم اند، آدم هایش هم، طبعاً، بیش و کم بی رحم شده اند. بی رحمی میگوید «مُردی؟ خُب که چی؟»، «رنج می کشی؟ حق‌ات است»، «گرفتاری؟ خب به درک». یکجور بی حسی یا بی تفاوتی سرد نسبت به «همسایه». بی رحمی به بنیانهای خود جامعه حمله میکند، یعنی به امکانهای همزیستی، مجاورت و ارتباط. جامعه ی بی رحم یک «جامعه ی ناممکن» است. بی رحمی اگر باشد، جامعه ای در کار نیست. جامعه ی بی رحم خودش را از درون می خورد. بی رحمی از کجا می‌آید؟ بی رحمی از چه چیزهایی تغذیه می کند؟ بی رحمی چگونه ریشه میزند و بسط می یابد؟ و چگونه میتوان بی رحمی را ضعیف کرد، پس زد و مهار کرد؟ پرسشهایی مهمتر از این پرسشها نمیشناسم اگر قرار باشد جامعه ی ما آینده ای داشته باشد.

✍ حسام سلامت