پرتره یک نابغه یا جامعه شناسی یک نبوغ از نوربرت الیاس

درباره زندگی موتزارت و تحولش در ادوار مختلف زندگیش هست

Rimsky Korsakov - Scheherazade

شهرزاد - ریمسکی کورساکف

آینده ای دور، تنم را میبینم که پشت پیانویی نشسته است، انگشتانم را میبینم، آهنگی که سال ها دوست داشت یاد بگیرد را مینوازد و صورت محوی که از دور به من خیره شده و قدم به قدم به من نزدیک می‌شود. قدم های کوتاه اما استوار. نزدیک به من می‌نشیند و به من گوش می‌دهد. انگار که سال‌هاست منتظر این لحظه مانده‌ام. پشت سرم را ‌میبینم. سنگینی نگاهی که ثانیه هاست به من خیره شده لذت بخش است، گوش هایی که می‌توانند آوای غم انگیز آهنگی را که سال هاست در ذهن دارم را بشنوند، بچشند، لمس کنند و غرق شوند، مثل گوش های من برای حرف های این آدم ها. تنم میلرزد از ترس. از احساس تنها ماندن برای همیشه، ازین احساس تنهایی و گم کردن کلماتی که همیشه سر زبانم بوده اما دیگر نیست، وقتی نیست و نبوده برای یک صحبت عمیق و طولانی، گوشی نیست که میان این کلمات مکث نکند، زبانی نیست که مرا به حقیقت درک صحبت کردن، شنیدن، گوش دادن، هدایت کند.آگاه نیستم این انقلابی که در من رخ ‌میدهد مرا به کدام سو میبرد. انگار آرواره ای خورد شده ام، انگار زمینی شکسته ام، انگار پیر زنی بیچاره ام، این ترس، مرا به خاک و خونِ وحشت می‌کشد. همین، گاه مثل پیرزنی افسرده هم صحبتی میخواهم برای پایان یک روز خسته کننده ی بی حرف. گاه مثل روزی که دیدمش امیدوار و خوشحال چشم به آدمیان میدوزم تا شاید آن صورت محو شده آشکار شود. امیدوارم و میترسم. اما این ترس، چیزیست که مرا به زندگی برمیگرداند. من به زندگی برگشته ام. چند روزیست.

گمرک خیلی خسته کننده ست

کل اداره کار نمیکنن. تنها جایی که بیشتر از همه مراجعه کننده داره فقط یه کارمند داره

اگه موقع مرگم اینجور صحنه ها واسم فست فوروارد نشه چی؟

I hate Nietzsche but:

با آنارشیست ها قرابتی ندارم اما:

اونقدر باد میاد اینجا اینترنت خونه قطع شده

فیلم زاپاتا

با بازیگری آنتونی کویین و مارلون براندو

My favorite shoemaker

متاسفانه دکتر ادیب سلطانی، فلسفه شناس، فیلسوف، پزشک، ریاضی دان و یک انسان عزیز رو از دست دادیم

اینجا و دگرجا ۱۹۷۶ - ژان لوک گدار

نبرد الجزایر (۱۹۶۶)