عجب آهنگی دادم. شما هم گوش کنید لذت ببرید

سریال penny dreadful هم نگاه کنید

ویدیوی جالبی هم داره

Penny Dreadful S02E08 - ghost Waltz


اسپویل فصل دوم penny dreadful

دانشگاه هنر یکی از زنده‌ترین و پر جنب جوش ترین هاست ، نمی‌دانم تعبیرت از خستگی و کسل کنندگی چیه..

شدیدا با این جمله ریلیت میکنم

منم همینطور😭

Andyday.tv

اکستنشن adblocker و popup blocker میریزم رو مرورگرم بعد راحت استریم میکنم میبینم

آرشیو این کامل هم هست

Lenin was known for his grueling work habits, often putting in long, exhausting hours. During the years of the Russian Revolution and the early years of Soviet rule, it was not unusual for him to work 16 to 18 hours a day. Lenin's intense work schedule was driven by the urgency of the revolutionary tasks at hand, and he often worked late into the night, writing reports, addressing the pressing needs of the state, and reading extensive amounts of material.

میخوام لنین باشم

مرد حسابی من اینقدر نمیتونم حتی بیدار بمونم، تو چطور میتونستی ۱۸ ساعت کار کنی

بُعد فرهنگى-اجتماعى و سياسىِ فاشیسم بر پایه اقتدارگرایی و ملی‌گرایی بنا شده است، و یکی از اصول اساسی آن سرکوب سیستماتیک صداهای متفاوت و مخالف است که اغلب از طریق سانسور، تبلیغات و ایجاد ترس انجام می‌شود.

گروه‌ها و رژیم‌های فاشیستی با کنترل و ایجاد یکنواختی، افرادی را که اقتدارشان را به چالش می‌کشند یا دیدگاه‌های جایگزین ارائه می‌دهند، خاموش می‌کنند. این سرکوب، آزادی اندیشه و بیان را از بین می‌برد و جوامع را به پژواک‌هایی از روایت‌های مورد تأیید فاشيسم تبدیل می‌کند. با هدف قرار دادن روشنفکران، هنرمندان و فعالان، فاشیسم تنوع نظرها را نابود می‌کند.

فاشیسم اغلب برای کسانی که مشتاق یک نسخه ایده‌آل از گذشته هستند، جذابیت دارد؛ یک "عصر طلایی" که ممکن است هرگز به‌طور واقعی وجود نداشته باشد. جنبش‌های فاشیستی، با تمجید از روایت‌های تاریخی انتخابی، وعده بازگشت به دورانی از عظمت، نظم و افتخار ملی را می‌دهند. این گذشته‌ رمانتیک معمولاً یک افسانه‌ ساخته‌شده است که پیچیدگی‌ها و بی‌عدالتی‌های تاریخ را نادیده می‌گیرد.

برای تعمیق تأثیر خود بر افراد، فاشیسم از جنگ روانی استفاده می‌کند و با دست گذاشتن روى احساساتی مانند ترس، خشم و نوستالژی، نظرات عمومی را کنترل می‌کند.

از طریق تبلیغات، شيوع اطلاعات غلط و قربانی‌کردن گروه‌های خاص—مانند اقلیت‌ها یا مخالفان—فاشیسم حس قربانی-شدنِ-جمعی را القا کرده و ناامیدی را به سوی گروه‌های مورد هدف (اقليت ها و مخالفان) هدایت می‌کند، در حالی که نیات واقعی خود را پنهان می‌کند.

این فريب و جنگ روانی وفاداری به هدف فاشیستی را تقویت می‌کند و وعده کاذب بازپس‌گیری عظمت گذشته را قابل دستیابی جلوه می‌دهد. با این حال، این تاکتیک‌ها جوامع را به سوی سرکوب و درگیری سوق می‌دهند و هرگونه امید به پیشرفت واقعی، اتحاد، و رسيدن به آزادى را از بین می‌برند.

در بسیاری از موارد، افرادی که به ایدئولوژی‌های فاشیستی جذب می‌شوند ممکن است به دنبال فراری از پیچیدگی و مسئولیت تفکر مستقل باشند.

جذابیت فاشیسم تا حدی در توانایی آن برای ارائه پاسخ‌های ساده و قاطع به مشکلات پیچیده نهفته است. برای کسانی که از عدم قطعیت یا احساس ناتوانی دچار استیصال شده‌اند، تسلیم شدن به یک رهبر یا ایدئولوژی که وعده نظم و وضوح می‌دهد، می‌تواند از نظر روانی آرامش‌بخش باشد.

این به این معنا نیست که آن‌ها نمی‌توانند برای خود فکر کنند، بلکه به این معناست که آن‌ها به امنیت حاصل از هم‌گرایی و حذف مسئولیت شخصی جذب می‌شوند. فاشیسم اغلب این تمایلات را با ایجاد ترس، تمجید از اطاعت و شیطانی جلوه دادن مخالفت‌ها كنترل می‌کند، به گونه‌ای که تفکر مستقل خطرناک یا حتی خیانت‌آمیز به نظر می‌رسد. در چنین سیستم‌هایی، تفکر انتقادی نه تنها سرکوب می‌شود بلکه به طور سیستماتیک تضعیف می‌گردد، و این وابستگی به رهبری اقتدارگرا را بیشتر تقویت می‌کند.

خاموش کردن صدای مخالف نه تنها نقض حقوق بشر است، بلکه ابزاری برای حفظ قدرت، جلوگیری از پیشرفت و تداوم بی‌عدالتی است.

آزادی نیازمند تفکر انتقادی و پذیرش دیدگاه‌ها و هويت‌هاى متنوع است.

هنگامی که با ایده "عصر طلایی"  مواجه می‌شوید، برای هوشیار و انتقادی ماندن باید این سوالات را از خود بپرسید:

١. روايت چه کسی از گذشته در حالِ ستایش است؟
آیا این "عصر طلایی" همه را شامل می‌شود، یا برخی گروه‌ها را نادیده گرفته یا به حاشیه رانده است؟

٢. کدام جنبه‌های تاریخ حذف یا تحریف شده‌اند؟
آیا حقایق ناخوشایند این دوران، مانند نابرابری، سرکوب یا درگیری، نادیده گرفته شده‌اند؟

٣. این روایت چه احساساتی را تلاش می‌کند برانگیزد؟
آیا از حس نوستالژی، ترس یا دلتنگی برای دستکاری ادراک من استفاده می‌کند؟

٤. چه کسی از این روایت سود می‌برد؟
آیا کسی از ایده "عصر طلایی" برای کسب قدرت، سرکوب مخالفت یا توجیه سیاست‌های انحصاری استفاده می‌کند؟

٥. آیا این دیدگاه از گذشته واقع‌گرایانه است یا رمانتیک‌شده؟
آیا شواهد ادعای ایده‌آل بودن این دوره را تأیید می‌کنند، یا این تصویر بر اساس افسانه‌ها و خاطرات انتخابی ساخته شده است؟

٦.هدف از نگاه به گذشته چیست؟
آیا هدف، یادگیری از گذشته و بهبود آینده است، یا مقاومت در برابر پیشرفت و حفظ کنترل؟

با پرسیدن این سوالات، می‌توانید از تحريفات و بزرگ نمايى‌هاى احتمالی آگاه شوید و به طور انتقادی ارزیابی کنید که آیا این روایت در خدمت حقیقت و عدالت است یا صرفاً به نفع صاحبان قدرت.


نورايمان قهارى
@adabyatedigar

آرا. واقعا خوشبختم باهات وارد رابطه شدم