اوکیه عسلم
الهه پرواز و اتفاقات غیر منتظره ایران باستان
@littleangelinbigworld

فریادی از گلویم خارج می‌شود؛ و با بیشترین سرعتی که می توانم به طرف بیرون می‌دوم. مجسمه پیکیوس کوچک از میان دست هایت سر می خورد و با صدای بلندی به زمین برخورد می کند اما به سختی متوجهش می شوم. هیچ کار دیگری با این مکان ندارم فقط میخواهم از آن خارج شوم

الهه فرار و بی دقتی مصر باستان✅
@letsjonemyheart

الهه تفکر، ایمان و جنجال یونان باستان🤏
@mah_voice_lili

راستش داشتم برای امتحان فردا میخوندم ولی اوکی....😂

بله
اینطوری تو جایگاه مورد علاقمو گرفتی، الهه گیاهان، خاک و کشاورزی، رشد و نمو اسکاندیناوی باستان
@LiliumOcean

الهه/خدای رازآلود بودن، خلوت و تنهایی روم باستان
@ناشناس

های
چنل قابل اشتراک ندارم

الهه/خدای لطافت و انزوای اسکاندیناوی
@ناشناس

الهه/خدای آب و آرامش، آفتاب و دلپذیری ایران باستان
@ناشناس

خب تموم شد-
درسته کوتاه بود ولی حسش نبود بیشتر از این🤏

***

اهم- عسلای من.
چالش. شاید برای کسایی که به اندازه خودم سرشون اون بالا بالاهاست کلا، به این دلیل که علاقه‌مندم با ذهن‌های خلاق جدید آشنا بشم.

۱. اگر قرار بود ملیت و قلمروی خودتون رو بسازید، بولدترین ویژگی‌ش چی خواهد بود؟ ترجیح می‌دید فضای فکری‌ش چطور باشه؟ فانتزی هم قاطی‌ش می‌کنید؟ و هرچیز دیگه‌ای که دوست دارید راجب‌ش بگید-
۲. اگر قرار باشه تروپ داستانی خودتون رو بسازید، چطوری قراره بشه و بهترین موقعیتِ استفاده ازش تو چطور داستانی می‌تونه باشه؟
۳. سایدهای مختلف شخصیتی‌تون، یا به عبارت دیگه کسایی که درون ذهن‌تون زندگی می‌کنن و هر کدوم قسمتی از شما هستن رو معرفی یا توصیف کنید.

ناشناس من: https://telegram.me/BChatBot?start=sc-558995-t9Cml5E جهت اشتراک گذاری محتویات جذاب مغزهاتون، حتی اگر چنل ندارید یا این‌طوری راحت‌ترید.
جایی که جواب‌ها رو می‌ذارم: https://news.1rj.ru/str/fireflychallenges که اگر کس دیگه‌ای هم علاقه داره بیاد بخونه.
خب، امیدوارم بهش توجه بشه. همین، بوسه به سراتون.

1.
خب خیلی دقیق بخوام بگم یه چیز فانتزی خیلی جدای این دنیا و این قلمرویی عه ک توشیم یه چیز نشدنی عیه ولی جزو فانتزیامه به عنوان قلمرو خودم نه.. به عنوان کسی ک کشوری بسازه ک ک نگن بهش کشور یا قلمرو من... بگن ما... خب اینجوریه که
توی این قلمرو خبری از استرس برا جوون ها نیست اونجا همه برای ایندشون تلاش میکنن تا به یه جایگاهی برسن ولی زندگیشونو اذیت نمیکنن مثلا شاید برای کسایی ک تحصیل میکن یه فضایی رو بسازم که نگن من میرم مدرسه چون مجبورم و باید نمرم خوب شه بگن میرم مدرسه که ایندمو بسازم این درسو یاد بگیرم این یاد گرفتنه با نمره خوب خیلی فرق داره یکی یاد میگیره ولی امتحانو خوب نمیده یکی فقط حفظ میکنه ک نمره بگیره بعد یه سالم یادش بره... خب نظام تحسیل یه چیز مهم توی قلمرویی ک میخام ولی قرار نیست اعصاب و روان و روح جوونارو اذیت کنه..
و بزرگ ترین چیزی ک میخام جایی ک صلح باشه.. ارامش همه سرشون ت زندگی خودشون باشه نه بقیه.. به زنا و مردا به یه اندازه توجه بشه و حقوق برابر...... صد در صد یه قلمرو با همه امتحانات و آزادی های با چارچوبه.. نمیدونم یه چالشت ربط داره ولی این قلمرویی عه ک تو ذهنم ساختم...
یه قلمرو قوی ک وابسته نیست... یه جایی ک وقتی صبح پامیشی نگران نباشی ک امروز چطوری زندگی کنی... جایی ک رفاه باشه نه دزدی نه تجاوز نه هیچی
نه دنبال منبع کسی باشی
نه کسی دنبال منبع قلمروعت همه در ارامش و صلح و جایی ک فقری وجود نداره و همه برابر ان
جایی ک همه حق انتخاب داشته باشن

• تاحالا به این سوالا فکر نکرده بودم و اگه واقعا بخوام از چنین چیزی تو داستانم استفاده کنم، چندین تا حالت مختلف ایجاد میکنم و بعد بهترین‌شو انتخاب می‌کنم. جوابی که اینجا دارم میدم فقط بداهه پردازیه-

1~ همه آدمای این قلمرو سبزه‌رو با چشم و موهای سیاه و مژه‌های بلند می‌بودن. به شدت به همدیگه شباهت ظاهری داشتن و تشخیص شون از همدیگه خیلی سخت می‌بود.
قد همه‌ی مردای بالغ 187 و قد همه‌ی زنای بالغ 167 بود. یه جور طبقه بندی/هرم معیشتی وجود داشت که افراد رو توی درجات مختلفی قرار می‌داد ولی رفتن از یه طبقه به طبقه‌ی بالاتر/پایین‌تر غیر ممکن نبود. دخترا موهاشون کوتاه، مدل مصری بود و پسرا موهاشون کوتاه عادی. خلاصه اینکه یه جور نظام منظم و جمع و جوری داشت.
شخصیت اصلی داستان موهاش بلنده ولی جوری این موها رو میبنده که کوتاه بنظر بیاد و یه خال ریز گوشه‌ی چشم چپش داره. چشماش ضعیفه ولی ازونجایی که نقص جسمانی به شدت سرزنش آمیزه توی جامعه، عینک نمیزنه فقط گاهی لنز میذاره. حالا مشکل اینه که رنگ لنزش سیاه نیست، بلکه عسلیه =)
مردم این قلمرو از ویژگی‌های مردم قلمرو های دیگه خبر ندارن و تا به حال اونا رو ندیدن. همه‌شون یه جورایی ارومن و سرشون تو کار خودشونه. کلا خلاف و دزدی و ثروت بیش از حد یا فقر بیش از حد تو این قلمرو دیده نمیشه و همه چی به طرز حوصله سر بری ارومه.
در مقابل ما قلمروی همسایه رو داریم-
اونا پوستی به سفیدی برف، موهای موج‌دار سیاه، رنگ پر کلاغ با چشمای سیاه دارن. تو این قلمرو دزدی و فساد رایجه و یه سری سازمان هایی هستن که در مقابل آدمای خطرناک از مردم محافظت میکنن. (حالا جزئیات داره)
مِیل لید (شخصیت اصلی پسر) موهاش برخلاف بقیه مردم، قرمزه(نه اون قرمزی که آدمای مو قرمز دارن- یه جور قرمز واقعا قرمز. قرمز فانتزی) با رگه‌هایی از سیاه. گوشه چشم چپش یه خال ریز داره و چشماش توسیه. پس موهاشو رنگ میکنه و رو چشماش لنز میذاره-
اون به طور همزمان توی سازمان دفاع از مردم و یه گروه دزدی کار میکنه. سر دسته گروه کوچیک دزدیه و همه‌ی آدمای سازمان دفاع دنبالشن.(درواقع خودش دنبال خودشه یونو؟)
حالا این موجود ازونجایی که پوست دستش زیادی لطیفه و ممکنه دوستاش مسخره‌ش کنن همیشه دستکش میپوشه.
خب دیگه وارد بقیه جزئیات کارکترا نمیشم تو این سوال-
2~ تروپ داستانی من موقعیتیه که دو نفر عملا همو نمیشناسن ولی تو ناخودآگاهشون همو میشناسن؛ چون تو دوره ای از زندگی‌شون تو یه فضایی بین دو تا قلمرو همو ملاقات می‌کردن اما حالا یادشون نمیاد. و سرنوشت جوری رقم میخوره که اینا دوباره کارشون بهم گره بخوره. این تروپو توی چند تا پلات دیگه هم استفاده میکنم.
3~ کارکترایی که میسازم متفاوتن و خیلی وقتا از اطرافیانم الهام گرفته شدن نه لزوما ساید شخصیتی خودم؛ اما اونایی که رنگ و بویی از خودم دارن، یکی شون یه دختر جوون مضطربه که سعی میکنه تا جای ممکن خودشو از حاشیه‌ها دور کنه اما حاشیه‌ها به سمتش کشیده میشن. درواقع این قضیه‌ی "پوست سبزه، خال ریز گوشه‌ی چشم، قد 167 سانتی و موهای بلند سیاه" ویژگی‌های خودمه که به این دختر مضطرب قرض میدم. یه پسری ام هست که صداش زیاد درنمیاد ولی هروقت حرفی میزنه یه چیزی میگه که بقیه میخ‌کوب میشن✨ حمایت‌گره و رفتارش ظریف و لطیفه. و یه زن‌/مرد نسبتا سن و سال دار هست که بداخلاقه و حرفای تیزی میزنه. بقیه رو از خودش میرنجونه و میشه ویلن داستان.(تقریبا)
و یکی دیگه ازین ساید‌ها، یه بچه‌ی کنجکاو جست‌وجوگر و محتاطه که خیلی ترسو عه و ازونجایی که پشتیبانی نداره به سرکوب کردن احساسات کودکانه ش رو میاره. تقریبا افسردگی داره و از هم سن و سالاش جدا مونده