2 از 2

میتونید در تلگرام، پوشه‌هایی با نام‌های خنثی بسازید.مثلاً کانال‌های خبری رو در پوشه‌ای به نام دانشگاهی یا آرشیو آهنگ قرار بدید
مدیریت گالری و فایل‌های تصویری رو به خاطر داشته باشید معمولا اولین نقطه ای که در زمان بازرسی دیجیتال بازرسان به سراغش میرن گالری شماست
​بسیاری از افراد به دلیل اسکرین‌شات‌هایی که فراموش کرده‌اند پاک کنن، دچار دردسر می‌شن پوشه Screenshots رو به دقت بررسی و تخلیه کنید ​پوشه تلگرام و واتس‌اپ رو هم از یاد نبرید در تنظیمات گوشی، ذخیره خودکار یا (Save to Gallery) رو غیرفعال کنید و پوشه‌های Telegram Video/Images رو در فایل‌منیجر یا (File Manager) به طور مرتب چک و پاکسازی کنید

​سطل آشغال رو فراموش نکنید حتما میدونید که در گوشی‌های جدید، عکس‌های پاک شده تا ۳۰ روز در پوشه Recently Deleted می‌مونن حتماً اونجا رو هم بلافاصله بعد از حذف اصلی خالی کنید
​مورد بعدی بر اساس تجربه شخصی خودم تنظیمات امنیتی لحظه‌ای
​غیرفعال‌سازی اثر انگشت و چهره رو همین الان انجام بدید در صورت بازداشت می‌تونن گوشی رو جلوی صورت شما بگیرن یا انگشت شما رو به زور روی سنسور بذارن اما نمی‌تونن شما رو مجبور به گفتن رمز عبور (پسورد عددی) کنند (از نظر حقوقی و فنی خیلی سخت‌تره ) فقط از رمز عبور پیچیده استفاده کنید
​اعلان‌ها یا (Notifications) نمایش متن پیام روی صفحه قفل یا (Lock Screen) رو غیرفعال کنید نباید با رسیدن یک پیام از یک کانال خبری، محتوای اون روی صفحه گوشی شما برای اطرافیان یا بازرسان نمایان بشه
​مورد بعدی فیلترشکن‌هاس که به طرز مسخره ای میتونن باهاش براتون دردسر درست کنن
​آیکون فیلترشکن‌ها رو در پوشه‌هایی با نام‌های متفرقه (مثل Tools یا Samsung Apps) قرار بدید

​مورد بعدی تاریخچه مرورگر یا Browser History
​اگر از طریق کروم یا سفاری اخبار رو دنبال می‌کنید یا سرچ های خطرناکی داشتید همیشه از حالت Incognito (ناشناس) استفاده کنید. در غیر این صورت، هر شب History مرورگر خودتون رو پاک کنید و بعد بخوابید

​

نکته بسیار مهم هم در خصوص فراخوان فردا برای شعار دادن از خونه ها که من اکیدا باهاش مخالفم ولی چون میبینم به شدت داره ازش استقبال میشه براتون یه دستورالعمل آماده کردم ، گرچه همچنان پیشنهاد میکنم به هیچ وجه پناهگاه خودتون رو که صرفا متعلق به شما نیست به خطر نندازید

راهنمای ایمنی در فراخوان‌های صوتی ( شعار از خانه )

با توجه به فراخوان‌های منتشر شده، باید واقع‌بین باشیم که خانه، پناهگاه شماست نباید اون ها رو به لوکیشن شناسایی تبدیل کنیم ولی اگر همچنان تمام جوانب سنجیدید و هنوز هم اگر تصمیم دارید صدای خودتون رو برسونبد این پروتکل‌های حیاتی رو برای حفظ امنیت خود و خانواده‌تان رعایت کنید:
​

1 _ اصل عدم شناسایی منبع صدا

​بزرگترین اشتباهی که میتونید انجام بدید ایستادن کنار پنجره باز یا توی بالکن با دید مستقیمه سعی کنید حداقل اگر این کار رو میکنید از عمق خانه این کار رو انجام بدید و هرگز مستقیماً جلوی پنجره نایستید چند قدم عقب‌تر، در جایی که بدنتون از بیرون دیده نشه شعار بدید. پرده‌ها رو نکشید، اما سعی کنید پشت اون‌ها پنهان بمونید

نمیدونم آیا اصل ​انعکاس صدا که تو علوم تجربی ابتدایی خوندیم رو یادتون هست ؟ پنجره رو فقط کمی باز کنید (نه کاملاً) این کار باعث می‌شه صدا در کوچه بپیچه و جهت دقیق اون (طبقه و واحد) و حتی ساختمان به راحتی قابل تشخیص نباشه

حتما مدیریت نور و تصویر رو جدی بگیرید

تجربه ثابت کرده ​مخبرین در خیابان یا پشت‌بام‌های مشرف، به دنبال تغییر نور هستند پس حتما در طول شب و ​تاریکی مطلق اینکار رو انجام بدید و هنگام شعار دادن، تمام چراغ‌های اون اتاق رو خاموش کنید کوچکترین سایه یا ضدنور روی پرده، طبقه و واحد شما رو لو می‌ده حتی نور یه موبایل هم خطرناکه پس ​فلاش گوشی هم ممنوع ! به هیچ وجه از فلاش گوشی برای علامت دادن یا فیلم‌برداری استفاده نکنید این یک ردیاب مستقیم برای دوربین‌های امنیتی و چشم‌های مراقب و مخبره
​

مراقب «مخبرین محلی» و «همسایه‌نماها» باشید

​در بسیاری از محله‌هاافرادی مامور شنود و یادداشت‌برداری از شماره واحدها هستند توی مناطقی مثل اکباتان و تهرانسر در تهران گزارش شده که گاهی از ​تله صوتی استفاده میشه یعنی نیروها با موتور یا ماشین در کوچه توقف می‌کنند و موتور رو خاموش می‌کنند تا دقیقاً بشنوند صدا از کدوم پنجره میاد اگر متوجه توقف مشکوکی در کوچه شدید، بلافاصله سکوت کنید
همونطوری که گفتم ​فیلم‌برداری از داخل خیلی کار خطرناکیه اگر از شعار دادن خودتون یا همسایه‌ها فیلم می‌گیرید، مراقب باشید هیچ نشانه‌ای از داخل خونه (قاب عکس، وسایل خاص، منظره دقیق پنجره) در کادر نباشه ! این فیلم‌ها اگر به دست افراد اشتباه بیفته، سند محکومیت آدم های بیچاره است !
​

استراتژی شروع و پایان مهم ترین اصلی که باید رعایت کنید ...

​هم‌صدا باشید و تک‌خوانی نکنید. صبر کنید تا صدای چند نفر دیگه از خانه‌های دورتر بلند بشه و بعد ملحق بشید صدای تک‌نفره، شناسایی‌اش زیر ۱۰ ثانیه انجام می‌شه
​زمان‌بندی متغیری برای شعار دادن داشته باشید و بیش از چند دقیقه مداوم شعار ندید. به صورت مقطعی یعنی مثلاً ۲ دقیقه شعار، ۵ دقیقه سکوت عمل کنید تا فرصت ردیابی رو از گشت‌های عبوری بگیرید
​
پس از پایان شعار

​عادی‌سازی سریع رو شروع کنید بعد از تمام شدن، بلافاصله پنجره رو ببندید، چراغ‌ها رو به هیچ وجه تکرار میکنم به هیچ وجه روشن نکنید و به اتاق دیگه ای برید اگر کسی درب ساختمان رو زد، هرگز با اضطراب پاسخ ندید
و لطفا حتما بعد از تموم شدن شعار ها ​از نگاه کردن به کوچه پرهیز کنید بلافاصله بعد از شعار دادن به بالکن نرید تا ببینید چه خبره این حرکت، شما رو به عنوان عامل صدا در ذهن ناظران و مخبرین تثبیت می‌کنه
​توصیه جدی من بهتون اینه که اگر در مجتمعی زندگی می‌کنید که همسایه‌های مشکوک یا غیرهمسو دارید، یا پنجره شما مستقیماً رو به یک مرکز حساس یا دوربین شهری است، اکیداً توصیه می‌شود از این اقدام خودداری کنید. امنیت شما اولویت اول ماست و یه خواهش شخصی اینکه اگر بچه کوچیک در خونه دارید به هیچ وجه جو خونه رو براش به سنگر تبدیل نکنید هیچ آرمان و هدفی لایق از بین بردن احساس امنیت روانی کودکان نیست سنگر های ما نباید به جسم و روح کودکان برسه
​

​🚨 پروتکل اضطراری مواجهه با بازرسی واحد (پس از شعار شبانه)

​اگر پس از شعار دادن، متوجه حضور نیروها در راهرو یا پشت در واحد شدید، لحظات اولیه بسیار حیاتی هستن اولاً، تا زمانی که مستقیماً درِ واحد شما رو نزده‌ان، هیچ واکنشی نشون ندید خروج از واحد برای پرس‌وجو یا اعتراض، بزرگترین اشتباه ممکنه اگر در واحد رو زدن خونسردی کامل تنها سلاح شماست با صدایی که انگار از خواب بیدار شدید (خواب‌آلود و متعجب) پاسخ بدید. تظاهر کنید که از منشأ صداها بی‌اطلاع هستید و مثلا بگید : «ما هم صداهایی شنیدیم و ترسیدیم، ولی نمیدونیم از کدوم واحد یا طبقه بود» یه همچین چیزی این اظهار بی‌اطلاعی هوشمندانه راه رو برای متهم کردن مستقیم شما می‌بنده.
​در صورتی که اصرار به ورود داشتن اینو بدونید که طبق قانون ورود به منزل بدون حکم قضایی کتبی (که شامل مشخصات دقیق شما یا پلاک واحد باشد) ممنوعه ! اما در فضای امنیتی، به جای درگیری حقوقی که ممکنه منجر به خشونت و شکستن در بشه، سعی کنید با کلامی آرام فضا رو تنش‌زدایی کنید اگر احساس کردید ورود اون‌ها قطعیه، در همون چند ثانیه اول، گوشی‌ها رو در حالت Lockdown (قفل سخت که فقط با پسورد باز بشه ) قرار بدید و در جایی غیرمعمول مثلا میان لباس‌های چرک یا داخل کابینت‌های نامربوط مخفی کنید هیچ‌گونه نماد، لباس خاص یا مثلا مشروب یا حتی کارت بازی یا دست‌نوشته‌ای نباید در پذیرایی یا دیدرس باشه یادتون باشه در لحظه بازرسی، هرچه خانه معمولی‌تر و شما بی‌اطلاع‌تر به نظر برسید، بهانه کمتری برای بازداشت به دست اون‌ها می‌دید. پس از خروج اون‌ها ، هرگز بلافاصله به بالکن نرید یا با همسایه‌ها تماس نگیرید، چون ممکنه همچنان در حال شنود یا مانیتورینگ ساختمان باشند

همچنان به عنوان یک برادر کوچیک تر ازتون خواهش میکنم و پیشنهاد میکنم که به هیچ وجه این کار رو انجام ندید خانه شما سنگر مبارزه شما نیست ، پناهگاه شما و اعضای خانواده شماست تجربه این سالها نشون داد که بسیاری از افرادی که صرفا تماشاگر بودن مورد شلیک و تعرض در خونه هاشون در طول اعتراضات قرار گرفتن اونم درحالی که در اون سال ها هرگز جنون و خشونت نیرو های دولتی به شکل امروز نبود و حتی یک دلیل ساده برای وحشی گری برای اونها کافیه خواهش میکنم مخصوصا اگر بچه کوچیک در خونه دارید و تصمیم به این کار گرفتید درش تجدید نظر کنید بچه ها ایده ای راجع به این موارد ندارن و ناامنی هرچند کوچیک اثرات جبران ناپذیر ابدی روی اونها خواهد داشت

وقتی جهان بزرگترها ترک می‌خوره. بحران روانی در کودکان در شرایط حاد اجتماعی

​در شرایط بحرانی اجتماعی (سیاسی، اقتصادی یا امنیتی) سنگ‌بنای دنیای کودک که همون امنیت قابل پیش‌بینی است، فرو می‌ریزه کودکان برخلاف بزرگسالان، ابزار تحلیلی برای درک چراها ندارند اون‌ها فقط اثرها رو حس می‌کنن
​تأثیرات عمیق محیط ناآرام بر روان کودک میتونه شامل موارد بیشماری باشه که بعضی از اونها میتونن خطرناک باشن مثلا
​شکستن پوسته حفاظتی
خانواده برای کودک حکم یک سپر رو داره وقتی والدین تحت فشار اخبار منفی، استرس اجتماعی ، یا ناامنی سیاسی هستن، این سپر ترک می‌خوره. کودک اضطراب بقا رو از چشم‌ها و لحن صدا و رفتار والدین و بزرگتر های دور و برش جذب می‌کنه حتی این موضوع میتونه خودش رو به شکل
​اختلال در رشد شناختی بروز بده استرس مزمن باعث ترشح مداوم هورمون کورتیزول در بدن کودک می‌شه این وضعیت مغز رو در حالت هشدار یا فرار قرار می‌ده که می‌تونه تمرکز، یادگیری و حافظه اونها رو مختل کنه همینطور منجر میشه که کودک دچار یک ​تغییر جهان‌بینی وحشتناک بشه بحران‌های تداوم‌دار باعث می‌شن کودک جهان رو مکانی بی‌رحم و غیرقابل اعتماد ببینه این حس بی‌اعتمادی بنیادین، می‌تونه در آینده به انزوای اجتماعی یا رفتارهای ضدسیستمی در نوجوانی منجر بشه
​نکته کلیدی که باید به خاطر داشته باشیم اینه که کودک بحران رو از طریق تیتر اخبار نمی‌فهمه بلکه اون رو از طریق والدینی که کمتر می‌خندند پدری که سرش داد میزنه یا مادری که مثل قبل باهاش بازی نمیکنه و تمام اضطرابی که در هوای خانه جاریه، تجربه می‌کنه

نشانه‌های بحران روحی در کودکان چیه ؟

​کودکان همیشه نمی‌تونن با کلمات توصیف کنن که من می‌ترسم یا حالم بده یا احساس ناامنی خودشون از فضا رو توضیح بدن اضطراب اون‌ها معمولاً در رفتارهای متفاوتی ولی با الگوی مشخصی تکرار میشه ، اگر کودکی اطرافتون دارید شاید حداقل توی یه برهه بخاطر یه حادثه این الگو ها رو توشون تشخیص داده باشید مثلا ​بازگشت به رفتارهای نوزادی...
شب‌ادراری، مکیدن شست یا چسبندگی بیش از حد به والدین در کودکی که قبلاً این رفتارها رو ترک کرده بود ، ترسیدن از خوابیدن به تنهایی و به طور کلی ​اختلالات در خواب و کابوس‌های شبانه یا حتی خود بی‌خوابی حتی میتونه به شکل اختلالات غذایی مثل کم‌اشتهایی و پرخوری عصبی خودش رو بروز بده اما شاید بشه گفت واضح ترین علامت که تقریبا نقطه اشتراک تمام این بچه هاست ​پرخاشگری یا گوشه‌گیری ناگهانیه
جیغ زدن‌های بی‌دلیل، لجبازی شدید یا برعکس، سکوت طولانی و بی‌میلی به بازی یا تماشا کردن کارتون و تمام کارهایی که در گذشته براش لذت بخش بودن همه یه آژیر قرمز هستن حتی معمولا بچه های کوچیکتر از 6 سال این موضوع رو به شکل ​شکایات جسمی بروز میدن مثلا ابراز دردهای مبهم مثل دل‌درد یا سردرد که منشأ پزشکی ندارن ولی دائما باعث آزار بچه هستن و ازشون با گریه شکایت میشه

چطور با این بحران در کودکان مقابله کنیم؟ استراتژی سه مرحله ای

برای ​مقابله با بحران روانی کودک به طور کلی نیازمند یک رویکرد سه‌مرحله‌ای هستیم
​اولین کاری که باید برای کودکان اطرافمون انجام بدیم فیلتر کردن ورودی‌هاس
​کودکان نباید در معرض اخبار مستقیم، تصاویر خشن یا بحث‌های تند بزرگسالان قرار بگیرن شنیدن واژه‌هایی مثل جنگ، اخراج، زندان یا اعدام در ذهن کودک به فاجعه‌ای غیرقابل کنترل تبدیل می‌شه این کلمات این مدت حتی روان مارو به عنوان بزرگسالانی که سالهاس با این شرایط روبرو هستن نابود میکنه چه برسه به ذهن کم طاقت بچه ها
​وقتی مرحله اول رو پشت سر گذاشتیم میتونیم بریم به مرحله دوم و برای بچه ها یه جزیره ثبات ایجاد کنیم باید اینو بدونیم
​در دنیای بیرون اگر طوفانه، خانه باید پناهگاه باشه روتین زندگی و رفتار ما با بچه ها به هیچی وجه نباید مکدر بشه ساعت خواب، غذا و بازی رو تا حد ممکن نباید تغییر بدیم چون نظم به کودک حس امنیت و ثبات می‌ده میتونیم از همین روتین استفاده کنیم و باهاشون ​بازی‌درمانی کنیم درواقع بازی تنها راهیه که کودک با اون جهان رو هضم می‌کنه از طریق نقاشی یا بازی با عروسک‌ها، اجازه بدید حرف هاش رو بزنه یا احساساتش رو تخلیه کنه
​گفتگو به زبان کودکانه رو یاد بگیرید و سعی کنید با فرکانس خودشون باهاشون ارتباط برقرار کنید ​اگر یه کودک ازتون سوالی پرسید، با صداقت اما بدون جزئیات وحشتناک پاسخ بدید مثلا یه ​مثال براتون میزنم
بچه سوالی راجع به شرایط میپرسه و شما به جای گفتن (اوضاع خیلی خطرناکه ) میگید : (آدم بزرگ‌ها دارن روی حل کردن یه سری مشکلات کار می‌کنن و وظیفه من اینه که از تو مراقبت کنم و پیشت باشم)

نکته طلایی اینه که شرط رعایت این رفتار و محافظت از کودکان در این شرایط حفظ سلامت روانی خودمون به عنوان فرد بزرگساله میدونم تو این اوضاع مثل یک جوک مسخره بنظر می‌رسه اما واقعیت اینه که هر هدف و آرمانی که برای جنگیدن داشته باشی یا هر روز روشنی که منتظرش هستی پیش شرطش زنده مونده و زنده موندن تنها با امید ممکنه و امید داشتن وابسته به کمک به حفظ سلامت روانیه اینو یادتون نره

این مطالب رو تو دوره جنگ 12 روزه نوشته بودم و با یکم آپدیت براتون دوباره بازنشر دادم حتما بخونید حتی اگر کودکی در خونه ندارید بدونید شما حتی در قبال بچه های کوچیکی که تو راه محل کار یا دانشگاه میبینید مسئولیت دارید ، وضعیت ما تقصیر اونها نیست و چیزی به ما بدهکار نیستن اما ما به تمام اونها یک لبخند و احساس امنیت هرچند لحظه ای بدهکاریم

من همچنان بنظرم این موضوع رو از کمیته پیگیری وضعیت بازداشت شدگان دنبال کنید حتما بالخصوص اگر از دوستان نزدکیتون دچار این مشکل شدن و کانال نامشان را صدا بزن و این چنل هم که محبت کرده لیست مارو ادامه میده و این چنل که لیست هارو به شکل جامع سیو کرده

متأسفانه برای من دیگه مقدور نیست که بخوام به اون شکل فعالیت کنم ولی سعی کردم برگردم و محتوای اینجارو در مفید ترین فرم ممکن باهاتون به اشتراک بذارم

من نمیخوام برای خانوادم دردسر شه و همچنین پنجره رو به کوچه نداریم
بنظرت اگر رفتم پشت بوم بهتره یا توی کوچه ؟