۱

ترجمه:

تلگرام این پیام رو برای تمام کاربران در فرانسه درباره‌ی قانون Chat Control فرستاده:

مردم باید نام کسانی را که قصد دارند آزادیشان را بدزدند، بدانند.
امروز اتحادیه اروپا تقریباً حق حریم خصوصی شما را ممنوع کرد. قرار بود قانونی تصویب شود که تمام برنامه‌ها را مجبور می‌کرد هر پیام خصوصی را اسکن کنند. یعنی هر گوشی موبایل تبدیل به ابزار جاسوسی میشد.
فرانسه رهبریِ این اقدام اقتدارگرایانه را برعهده داشت. هر دو وزیرِ سابق و فعلیِ کشور، برونو رِتایو و لوران نونه‌ز، از آن حمایت کردند. آن‌ها در ماه مارس اعلام کردند که پلیس باید بتواند پیام‌های خصوصی شهروندان فرانسوی را ببیند (اطلاعات بیشتر در اینجا). حزب جمهوری‌خواهان و حزب رنسانسِ ماکرون به نفع این طرح رأی دادند.
چنین اقداماتی ظاهراً برای «مبارزه با جرم» انجام می‌شوند، اما هدف واقعی‌شان مردم عادی‌اند. این قانون مجرمان را متوقف نمی‌کند — چون آن‌ها به‌راحتی می‌توانند از VPN یا وب‌سایت‌های خاص برای پنهان‌کردن خود استفاده کنند. پیام‌های مقامات و پلیس هم قرار نیست اسکن شوند، چون قانون به‌طرز مشکوکی آن‌ها را از نظارت مستثنا می‌کند. در نتیجه فقط شما — شهروندان عادی — در معرض خطر افشای پیام‌ها و عکس‌های خصوصی‌تان خواهید بود.
امروز ما از حریم خصوصی دفاع کردیم: موضع ناگهانی آلمان، حقوق ما را نجات داد.
اما آزادی‌ها هنوز در خطرند.
تا زمانی که رهبران فرانسوی به دنبال دسترسی کامل به پیام‌های خصوصی مردم باشند، حقوق پایه‌ای شهروندان فرانسه — و تمام اروپایی‌ها — در معرض تهدید باقی می‌ماند.

۲

۴

۵

یه بار بهش گفتم نمی‌تونم، اینکه هر بار سه چهار روز صبر کنم تا جوابی بگیرم برام مثل عذابه.
گفت من علاف نیستم که وقت کنم به این چیزا فکر کنم.

مارو باش واسه چه آدمایی غصه می‌خوردیم

۷

فکرشم نمی‌کردم یه روز چتارو پاک کنم.
نمی‌دونم آدما خودشونو از چشمت میندازن یا خودت از اول زیادی بالا بردیشون که اینطوری میفتن.
احتمالا هردو.

این پست‌ها رو دیدید که قبل رابطه، حین رابطه، و بعد رابطه رو میذارن و خلاصه پست اینه که در طول رابطه نور چشماشون رو از دست داده بودن و وقتی رابطه تموم شد دوباره اون نور رو به دست آوردن؟

برای من برعکس بود.
قبل دیدنش زندگی واسه من تموم شده بود. وقتی دیدمش یه دلیل تازه واسه زنده موندن پیدا کردم.
عکسامو که نگاه می‌کنم، تنها زمانی که نوری تو چشمام بود زمانی بود که کنارش بودم.

الان دیگه نمی‌دونم چیکار کنم. کلا حوصله‌ و اعصابمو نداره دیگه.
واقعا نمی‌دونم چرا و چطوری قراره زنده بمونم.

من ۴۸ روز پیش: ⬆️
من الان:⬇️

3:02

پشت میز برام خالی بستی،
از حلقه و گهواره حرف زدی.
کاش می‌تونستم جوری که *تقريباً* به همه آرزوهامون نزدیک بودیم رو فراموش کنم.
دو تا روح تو حیاط می‌رقصن؛
ممکنه از اینکه سرِ مرگِ یه جنسِ تقلبی نمی‌تونم از تخت بیام بیرون، شرم نیابتی داشته باشن؟
افسانه‌ای بود،
لحظه‌ای بود،
غیرضروری بود،
باید دفن می‌موند.

چه نعره‌ی دلاورانه‌ای
چه خداحافظی کسل‌کننده‌ای
بزدل ادعای شیر بودن کرد
دارم دروغ‌های تو هم بافته شده رو شونه می‌کنم
«هیچوقت نمیرم»
«بی‌خیال»
دشت‌های آرزوهامون همه آتیش گرفتن
آتش‌افروزیت به حزنِ چشمات میاد
تا روزی که بمیرم جلوی چشامه
تو باختِ زندگیِ منی‌‌...

به خدا که سر این جدایی crashout میکنم و میکنمش مشکل همتون

در واقعیت قراره کلاً برم تو خودم و مخ اون ۳ الی ۴ نفر همیشگی رو بخورم

از نظر ایدئولوژیکی با مذهب و دین موافق نیستم ولی واقعا با «به خدا»، «به قرآن»، و «خدازده» پخت و پز کردن 🚶🏽‍♀

تا اینجا امسال کاندیدای بدترین سال زندگیم بودنه.