کتاب خوندن و ویدئو دیدن قدم اول راهه.

بعدش باید خودت یاد بگیری چطور فکر کنی،
چطور بین چیزهایی که می‌شنوی و می‌خونی، تشخیص بدی.

هیچ منبعی، هیچ کتابی، هیچ ویدئویی
جای «درک» و «فهمیدن واقعی» رو نمی‌گیره.

تا وقتی فقط مصرف می‌کنی بدون اینکه فکر کنی،
چیزی رو یاد نگرفتی، فقط تکرار کردی.

تمام کتاب‌ها و منابع و چت جی‌پی‌تی
فقط می‌تونن مطلب رو بهت توضیح بدن.
هیچ‌کدوم نمی‌تونن به جات بفهمنش.

ونک، آبانِ ۹۸

نوامبر ۲۰۱۴:
در تهران که قدم می‌زدم بعید می‌دانستم کسی واقعا زنده باشد. مگر می‌شود در ولیعصر قدم زد و حسرت نخورد؟ سقف این سرزمین آنقدر کوتاه است که فقط با کمر شکسته می‌توان در آن زندگی کرد.
به دنیا که میایی نافت را با غم می‌برند. آنقدر حرصت می‌دهند که آتش بگیری و آنقدر سوگت می‌دهند که یخ بزنی و آنقدر این چرخه را تکرار می‌کنند که ترک بخوری و گَرد بشوی‌.

فدائی، خدافظ، ۲:۱۵

سه روز بیشتر طول نکشید، اما در همان سه روز بیش از ۱۵۰۰ نفر را در سکوت کامل خبری قتل‌عام کردند؛ مردمی که بیشترشان از طبقه‌ی تهی‌دست بودند.
رئیس امنیت کشور جلوی دوربین گفت: آنقدر بکشیدشان تا به خانه برگردند، و کشتند.

خیلی باید بی‌شعور باشی که مرگ کشته شده‌های ۹۸ یا قتل سروش ستوده رو ربط بدی به جنگ و دعواهای کـ**شر تو اینستا، که خارج از اون فضا حتی وجود خارجی ندارن.

یه سری آدما کل دنیاشون تو گوشیشون خلاصه میشه. فضای مجازی واقعا مغزشونو سوزونده. اصلا نمی‌تونن دنیای واقعی رو ببینن، همه چیزشون شده اتفاقاتِ اینستا و توییتر.

برید بیرون یکم درخت و چمن‌های خشک شده رو ببینید یادتون بیاد کجا زندگی می‌کنید و وضع چقدر خرابه.

هر بار کسی یا جایی رو پیدا کردم که حس کردم امنه:

دیگه از هیچی هم چیزی نمونده حتی یه آهنگم نمیشه گوش کرد.

گاهی بهتره حرف نزنی‌. کلاً. راجع به هیچ‌چیزی. با هیچ‌کسی.

اکثر زن‌های نسل مادرهای ما تا به حال سکس نداشتن، بهشون تجاوز شده