خسته شدم از این وضعیت.

در آستانه سال ۲۰۲۶ برگشتیم به این سوال بنیادی که آیا زنان بعد از ازدواج باید *اجازه* رشد تحصیلی و مالی داشته باشن یا خیر؟
و جوابش به این سوال نه بود‌.

فرگشت کنتور نمیندازه نه؟ :)))

خلاصه‌ی پیام: «پسرا نگران نباشید قول میدم همه این خانومای تحصیل کرده به ۴۰ - ۵۰ سالگی برسن به غلط کردن میفتن و میگن گوه خوردیم. مطمئن باشید پشیمون میشن. روی خودتون کار نکنید و همین فرمون رو برید» × فرگشت²

یکی از کسایی که تو دایرکت حرف می‌زنیم رو تو کامنتای یه چنلی دیدم روم نشد سلام کنم

وضعمون اگر سلام می‌کردم:

پست گذاشتم 🧚🏽‍♀️
هر ۱۰ روز یه بار میام سلام می‌کنم برمی‌گردم زیر آب

یه ایرانی تو این طبقه داره با پنجره باز زرشک پلو با مرغ درست میکنه

یزید حداقل پنجره رو ببند
دلم خواست 😭

زیر پست‌های ممیزی همیشه پر کامنت‌هاییه که میگن «شما پیشگویید! سیمپسون‌ها ❌️ ممیزی ✅️»
ولی این واقعا علم غیب نمی‌خواد.
وضعیت امروز از سال هشتاد مشخص بود. علم غیب نمی‌خواد.
اینو بیست سال پیش آدم‌ها می‌تونستن ببینن.
من یادمه سالی که دلار شد هزار تومن، همکار بابام همه زندگیش رو جمع کرد رفت کانادا. گفت ایران دیگه جای زندگی کردن نیست. یادمه بابام بهش گفت: «خیلی واکنش زیادی نشون میدی، خیلی داری زود میری».
اونم بابامو نگاه کرد گفت: «بیست سال دیگه دلار صد هزار تومنه، من نمیخوام بمونم و دلار صد هزار تومنی رو ببینم».
حالا همش توییتای قدیمی که میگفتن دلار تا کمتر از ۱۰ سال آینده به صد - صد و بیست هزار تومن هم می‌رسه رو میذارن میگن تو چی میدونستی مرد؟
بابا هرکس ادامه این مسیر رو نگاه می‌کرد می‌فهمید.
جاده مشخصه راننده هم عوض نشده. ولی همه هنوز سوپرایز میشن.
چرا ما هنوز تو مرحله سوپرایز شدنیم؟!
چرا از این استیج رد نمیشیم؟ تو همین مرحله گیر کردیم همش اتفاقات تکراری میفته ولی ما هربار از اول سوپرایز می‌شیم انگار دفعه اوله‌.

بچه‌ها حال ندارم دایرکتای چنلو چک کنم ایشالا بعداً جواب میدم

ولی

شیطونه میگه ناشناس بذارم

ولی ☝️🏽