2:27
آوارمون سفیده.

زن زندگی آزادی رو از بیوش برداشت :))

آره همونی که فکر می‌کنین

حالا بگذریم، فراخوانم من استوری کردم.
راجع به اینم نظری ندادم، بخوام نظر بدم بعدا می‌دم.
اگر صرفا روایت اتفاقی که افتاده رو «تفرقه» می‌دونید مشکل خودتونه.
وطن فروش هم آخوندیه که کشورمونو قصب کرده. گفتنِ "اینجا واس ماس حرفی داری می‌گیریم می‌کشیمت" هم استراتژی بابای مجتبی و خایمالاشه.

راستی بچه‌ها
می‌تونید پیام schedule کنید. (دکمه send رو نگه دارید گزینه‌ش میاد).
به نظرم این کارو بکنید. بذارید واسه چند روز دیگه مثلا، که اگر اتفاقی افتاد پیام فرستاده شه، نیفتاد هم که کنسلش می‌کنید.

من الان رسیدم ترکیه.
بچه‌ها نمی‌دونین چه غمی تو دلمه. دارم دق می‌کنم.

فقط بگم وحشتناک‌ترین اتفاقی که الان می‌تونه بیفته اینه که اعتراضات بخوابه.
چنان وحشتناک میشه که حتی توی کابوس هم نمی‌تونیم تصورش کنیم.

کاش سال دیگه وقتی آرشیو اینستا بهم پیام میده که «یک سال پیش در چنین روزی اینو استوری کردی» بتونم لبخند بزنم و بگم تموم شد. گذشت. رفتن.

لست سین همتون within a week شده. دارم پروفایل‌ها و چنل‌هاتون رو نگاه می‌کنم و گریه می‌کنم.

ایران، حتی در تاریک‌ترین روزهایش هم، وسوسه‌ی ماندن دارد.

هر ویدئویی که از اجساد می‌بینم همین سوال واسم پیش میاد: زن‌ها کجان؟
من به چشم دیدم زن‌هایی که تیر خوردن رو. اسم ده‌ها زنی که در اعتراضات کشته شدن بیرون اومده. ولی بین اجساد زنی دیده نمیشه.
با پیکر بی‌جان زن‌ها چیکار می‌کنن؟!

خاک بر سر راجر واترز. درد و بلای چلسی هارت بخوره تو سرت.

روی تی‌شرت پینک فلویدم باید بنویسم «جز راجر»

وقتایی که اینقدر حالم بده که حتی گریه هم نمی‌تونم بکنم، چای می‌ریزم و شیرینی می‌خورم.
خیلی سوهان ساعدی‌نیا دوست دارم. امروز رفتم از سوپریِ ایرانی شهرمون سوهان بخرم که گفت نداریم.
اموال ساعدی‌نیا هم مصادره شده. ممکنه دیگه هیچوقت نداشته باشن.
یه سوهان چیه؟ یه شیرینی کنار چای واسه وقتی که نمی‌تونی حتی از خانوادت خبر بگیری چیه؟
این حرومزاده‌ها همینم ازمون گرفتن.
یک بدبختی توی زندگیم ندارم که باعث و بانیش آخوند نباشه.

هنوز هم از ایلام خبری نیست.
از کردستان.
از خوزستان.
از لرستان.
از بیشتر کشورمون بی‌خبریم.