کامنتش زیر پست اخرشه
یادت موند؟ قول میدی یادت نره؟

شما فقط یکی بمیره دوستش دارین. تا قبلش فقط فحش و آرزوی مرگ.

در حال حاضر بزرگ‌ترین آرمان در این کشور عبارت است از «مرگ».

نه آزادی، نه عدالت، نه پادشاهی، نه جمهوری، نه دموکراسی، نه سکس، نه غذا، نه فوتبال، نه هیچ چیز رایج دیگه‌ای؛ «مرگ».

اینجا هیچ چیز از مرگ معتبرتر نیست. هیچ چیز از مرگ عزیزتر نیست.
هر چیز دیگری هم اگر بر زبان‌ها جاری بشه، باز اعتبارش رو از مرگ گرفته.

–حسین شهبازی‌زاده

بعد مرگم هرکاری کنید تا دیدی که قبلا بهم داشتن عوض نشه
بذارید همون بگن کسکش بی غیرت
نه اینکه برام کامنت قلب بذارن
واقعا دوست ندارم وقتی زنده ام فحش بخورم بعد مرگم ستایش شم

ما سرو می‌کاریم و مرگ می‌درویم.
ما همه جوان می‌میریم.

–سیاوش‌خوانی، بهرام بیضایی

دی ۱۴۰۴ یه عروس هلندیه که صاحبش قرار نیست برگرده.

حالش خوبه نگران نباش

«بالاترین وفاداری ما نه به آدم‌هاست و نه به حزب‌ها و جناح‌ها؛ به اصول است.
اگر چیزی را از مخالفانت نمی‌پذیری، نباید از هم‌پیمانانت هم بپذیری.
درست‌کاری یعنی پای ارزش‌هایت بایستی، حتی وقتی گروهِ خودت آن‌ها را نقض می‌کند.»

درک سطحی منجر به ساپورت سطحی میشه و متاسفانه از هر مبحثی فقط سرتیترشو بلدید‌‌.

تو یه تیکه آهنگ twin sized mattress میگه:

تعجبی هم نداره که اینطور از آب درومدی
وقتی با چشمای بسته دعا کردن که عوض شی
موهاتو شیو کردن و فرستادنت بری
شبی که فرار کردی اومدی پیشم
با اشک تو چشمام التماست کردم که بمونی
گفتی «داداش، خیلی دوستت دارم، ولی راه نداره»

همیشه منو یاد دوستای پسرم میندازه.
قبل سربازی رفتنشون، قبل رفتنشون از ایران، شبایی که از خونه انداختنشون بیرون، قبل ماسک گذاشتن و تو خیابون رفتنشون، بغضشون موقع حرف زدن از بچگیشون.

بچه‌‌ها دایرکت چنل چند روزه باز نمیشه واسم. پیاما رو لود نمیکنه.

اینکه بری یه «کشور آزاد» و بازم سانسور بشی هم خیلی فانه.

نمی‌تونم تشخیص بدم واقعا کم آوردم و حالم خوب نیست یا دارم تنبلی و self-sabotage می‌کنم.

اگه بمیرم و بفهمم خدا واقعاً وجود داره، توی چشم‌هاش زل می‌زنم و عقب‌عقب می‌رم توی جهنم.

یاد طرفدارای آخوند صالحی و فرقه جنت‌خواه میفتم. الگوشون یه آخونده که پیامک واریزیای حوزه علمیه رو توییتر گذاشته و یه بچه شیعه‌ خجالتی، ولی میومدن به من میگفتن «دشمن مشترک» با این مدرک که «موهاش چند رنگه» :)))))))