دی ۱۴۰۴ یه عروس هلندیه که صاحبش قرار نیست برگرده.

حالش خوبه نگران نباش

«بالاترین وفاداری ما نه به آدم‌هاست و نه به حزب‌ها و جناح‌ها؛ به اصول است.
اگر چیزی را از مخالفانت نمی‌پذیری، نباید از هم‌پیمانانت هم بپذیری.
درست‌کاری یعنی پای ارزش‌هایت بایستی، حتی وقتی گروهِ خودت آن‌ها را نقض می‌کند.»

درک سطحی منجر به ساپورت سطحی میشه و متاسفانه از هر مبحثی فقط سرتیترشو بلدید‌‌.

تو یه تیکه آهنگ twin sized mattress میگه:

تعجبی هم نداره که اینطور از آب درومدی
وقتی با چشمای بسته دعا کردن که عوض شی
موهاتو شیو کردن و فرستادنت بری
شبی که فرار کردی اومدی پیشم
با اشک تو چشمام التماست کردم که بمونی
گفتی «داداش، خیلی دوستت دارم، ولی راه نداره»

همیشه منو یاد دوستای پسرم میندازه.
قبل سربازی رفتنشون، قبل رفتنشون از ایران، شبایی که از خونه انداختنشون بیرون، قبل ماسک گذاشتن و تو خیابون رفتنشون، بغضشون موقع حرف زدن از بچگیشون.

بچه‌‌ها دایرکت چنل چند روزه باز نمیشه واسم. پیاما رو لود نمیکنه.

اینکه بری یه «کشور آزاد» و بازم سانسور بشی هم خیلی فانه.

نمی‌تونم تشخیص بدم واقعا کم آوردم و حالم خوب نیست یا دارم تنبلی و self-sabotage می‌کنم.

اگه بمیرم و بفهمم خدا واقعاً وجود داره، توی چشم‌هاش زل می‌زنم و عقب‌عقب می‌رم توی جهنم.

یاد طرفدارای آخوند صالحی و فرقه جنت‌خواه میفتم. الگوشون یه آخونده که پیامک واریزیای حوزه علمیه رو توییتر گذاشته و یه بچه شیعه‌ خجالتی، ولی میومدن به من میگفتن «دشمن مشترک» با این مدرک که «موهاش چند رنگه» :)))))))

اونایی که تنها وقتی که پشت مردم بودن پشت چراغ قرمز بوده از همه ادعاشون بیشتره

یه جمله‌ای هست میگه اگه حرف خوبی واسه زدن نداری هیچی نگو.
هدی هیچی نمی‌گفت خیلی سنگین‌تر بود.

هرچی جلوتر میرم بیشتر بهم ثابت میشه که ما ایرانیا رنگ و رقص و آواز و نوریم.

و این حکومت یه لکه‌ی تاریک و سیاهه که از این رنگ و نور و شوق نفرت داره و تمام تلاشش رو می‌کنه که نابودش کنه.

امروز داشتم فکر می‌کردم یه فرم بسازم، آنلاین‌شاپ‌ها و کسب و کارهایی که آنلاین بودن بیان اطلاعاتشونو بذارن؛
یه gofundme بذارم که ایرانیای خارج از کشور کمک کنن هرچقدر میخوان و می‌تونن؛
و هرچقدر پول جمع شد تقسیم کنیم بین آنلاین شاپا.

ولی خیلی هماهنگی داره که هم پول رو بشه انتقال داد و هم امنیت اونایی که ایرانن و این پول واسشون ارسال میشه به خطر نیفته.

در کمترین حالت باید با چندتا صرافی احتمالا هماهنگ کنم.
بحث اعتماد و شفافیتش هم هست.
یعنی یه جوری هم باید به کسایی که دارن خارج از ایران پول میدن اعلام شه که این پول داره کجا میره و به کیا ارسال میشه، و هم باید امنیت کسایی که تو ایرانن حفظ بشه.

از فردا با چند نفری صحبت می‌کنم ببینم امکانش هست من این کارو بکنم اصلا؟
ولی بازم همش بستگی داره به هزارتا چیز مختلف.

بین ادبی اعتراض کردن تو استوریم و فحش خارمادر دادن به ج ا و خامنه ای و رفتنم تو گونی موندم