گفت چیزی عمیق بهم بگو:
گفتم من با کسانی خندیده‌ام که وحشتناک ترین چیزها را راجع به من گفته‌اند و فکر میکنند من نمی‌دانم...

استکانی نیمه سرد از چای،
با ته‌مانده از روزهای دودزده،
آرام و بی‌صدا در گوشه‌ای جا مانده‌اند.
هر سیگار نه از سر لذت‌، که پناهی‌ست به فراموشی؛
فراموشیِ لحظه‌هایی که چاره‌ای نمی‌ماند جز تکرار.
سیگار پشت سیگار‌، روز پشت روز،
و ما تماشگر سوختن خویشیم...
در دودی که نه از آتش ، که از بی‌حسی جان می‌گیرد
ما را با خود می‌برند در تکراری بی‌پایان‌!

دیدی چی شد؟ هرچقد بزرگتر شدیم غم‌هامون هم بزرگتر شد.

من فکر می‌کردم
سال ها باید یکی یکی سپری شوند
تا هر بار آدم،یک سال بزرگتر شود؛
اما این طور نیست،
این اتفاق یک شبه رخ می‌دهد...

تا آدم لاشی به پستت نخوره قدر خوبارو نمیفهمی

‏هرچقد آدمای بیشتری‌ رو تو زندگیت میشناسی بیشتر به این موضوع پی میبری که هرچقد کم‌تر با آدما در ارتباط باشی حالت بهتره

یکم که بگذره میفهمی ، تنها کسی که می‌خواست ازش بهتر باشی پدرت بود.

من از آن ها که تسلایشان میدادم، غمگین تر بودم.

و روزي ميروم
از اين دنيايي ك مرا ب اجبار به آن بسته اند

هروقت که حس کردین هیچ دلخوشی تو زندگیتون ندارین، فقط به بودن مادرتون فکر کنید.

اونقدر از سر و ته حرفامون زدیم، دلِ کسی نشکنه، چیزی که تهش موند فقط سکوت بود.‌..

باید خودم رو توی یکی از پنجشنبه های سرد و ابری که ظهر مدرسه می‌رسیدم خونه
و بابت تعطیلی فردا خیالم راحت بود جا میذاشتم.
اشتباه کردم

قبلا به هری پاتر حسودی میکردم که میتونست با مار ها صحبت کنه ، ولی بعد فهمیدم خودم سال هاست دارم اینکار و انجام میدم.

ولی اون اصلیه باباته،
که نذاشت هيچوقت سرت جلو همسن و سالات پایین باشه.

نه از آمدن کسی آبادیم، نه از رفتن کسی برباد

درد عبور می‌کند و رد آن درد معنای مارا تغییر می‌دهد.