یه عقیده ی بودایی هست که میگه:

 "وجود و هستي بطور كلي از خالق گرفته تا مخلوق سراسر رنج و گرفتاري است و راه نجات، منحصر در كشتن آرزوها و تمنيات و اميال و قطع از وجود است."

یعنی اگر شخص، تمایل به زندگی رو درون خودش بکشه، موفق به تصفیه ی روح شده و از شر "وجود" خلاص میشه. و اگر تمایل به زندگی و آرزو ها درونش مونده باشه، به یک چرخه ی تولد پی در پی مبتلا میشه و تا ابد از رنج رها نمیشه.

و این روند هستی و رنج انقدر ادامه پیدا میکنه تا روحشون تصفیه شده و نجات پیدا کنن.

ولی خب،

این عقیده ی بودایی هاست

ما که بودایی نیستیم.

ما تا ابد توی این چرخه گیر میکنیم.

All i ask is If this is my last night with you
Hold me like I'm more than just a friend
Give me a memory I can use
Take me by the hand while we do what lovers do
It matters how this ends
Cause what if I never love again?

Don’t want to, but I can’t put
Nobody else above you

All alone, I watch you watch her
Like she’s the only girl you’ve ever seen

وقتی دیوانه و ردی بودین و یه موزیک عین حالتون میخواستین...
تازشم من بهتون دوتا تقدیم کردم.😎
عشق کنین.