مهدیس، زیباترین نقاشی، جوین شد اینجا، و من می‌خوام از خوابگاه خارج شم، اتاق برای پرواز فضای کافی نداره...
خوش اومدی.

گفتم "سلام من النازم"؟
گفت آره، میخوام گم نشم.

میگه "خیلی خله، خوش به حالش."

بینِ پیام "اینجا ملت ریختن بیرون جشن و پای‌کوبی" و "حاجی اینجا صدای تیر میاد" اش، ۲۳ دقیقه فاصله بود.

گفت "کاش منم شهید شم، ولی آخریش باشم." و من اشک ریختم.

۱۰ آذر در یکی از زیباترین نقطه‌های زمین بودیم.

میگه شبارو چی میگی؟ مگه خودت عاشق شبا نیستی؟ پاییز همش شبه دیگه.
میگم آقا ما دوساعت شب بسمونه، زیادم هست، میخوایم زودتر بیدار شیم تموم شه. یه چراغی میذاریم اون گوشه تاریک روشن میشینیم ستاره میشمریم تا سحر چه زاید باز.
-چهرازی

تو فکر کن من کتابم، خودت باید بخونی و به اون بخشش برسی