Forwarded from دوات
بله.
به لحظهای فکر کنین که از حوزه میزنین بیرون. اون لحظه رو ثبت کنین. اون بعدازظهر رو کیف کنین. ده سال و اندی از اون لحظه میگذره ولی بزرگسالی تا بدین لحظه بهم مجال نداده دوباره تجربهاش کنم.
پینوشت: مهم نیست. هرچی که بشه مهم نیست. هر طوری که پیش بره، هر رتبهای که بیارین، هر دانشگاه و رشتهای که قبول شین، در نهایت این شمایین که آخرش بهترین خودتون رو میسازین. چه توی صنعتی شریف، چه شعبه آزاد علیآباد.
به لحظهای فکر کنین که از حوزه میزنین بیرون. اون لحظه رو ثبت کنین. اون بعدازظهر رو کیف کنین. ده سال و اندی از اون لحظه میگذره ولی بزرگسالی تا بدین لحظه بهم مجال نداده دوباره تجربهاش کنم.
پینوشت: مهم نیست. هرچی که بشه مهم نیست. هر طوری که پیش بره، هر رتبهای که بیارین، هر دانشگاه و رشتهای که قبول شین، در نهایت این شمایین که آخرش بهترین خودتون رو میسازین. چه توی صنعتی شریف، چه شعبه آزاد علیآباد.
ایران، تنها دغدغهی منه که هیچوقت ثباتشو از دست نداده...
مثل انتخاب مناسبِ تتو، که میدونم هیچوقت نمیخوام پاکش کنم.
مثل انتخاب مناسبِ تتو، که میدونم هیچوقت نمیخوام پاکش کنم.