از پشتِ شب های خاموشم، با من بگو، گریه کن.

اینکه سرتو گرم کنی تا فکرا حمله نکنن از همه چیز فجیع تره.
از اون فجیع تر اینه که بازم آخر روز، آخر شب، آخر مکالمه، آخر خنده ها، آخر فیلم، آخر کتاب، همونجایی که سرگرمی‌هات تموم شدن، میبینی هنوز توی همون نقطه‌ای؛ و حمله میکنن.

تو به من خندیدی و نمی‌دانستی
من به چه دلهره از باغچه‌ی همسایه
سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلود به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز،
سال‌هاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گام تو تکرار کنان می‌دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
که چرا باغچه‌ی کوچک ما سیب نداشت؟
-حمید مصدق | #شعر_اول

من به تو خندیدم
چون‌‌که می‌دانستم
تو به چه دلهره از باغچه‌ی همسایه
سیب را دزدیدی
پدرم از پی تو تند دوید
و نمی‌دانستی باغبان باغچه‌ی همسایه
پدر پیر من است
من به تو خندیدم
تا که با خنده‌ی خود
پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم
بغض چشمان تو لیک
لرزه انداخت به دستان من و
سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک
دل من گفت: برو
چون نمی‌خواست به خاطر بسپارد
گریه‌ی تلخ تو را
و من رفتم و هنوز
سال‌هاست که در ذهن من آرام آرام
حیرت و بغض تو تکرار کنان
می‌دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
که چه می‌شد اگر باغچه‌ی خانه‌ی ما سیب نداشت؟
-فروغ فرخزاد | #شعر_دوم

دخترک خندید و پسرک ماتش برد!
که به چه دلهره از باغچه‌ی همسایه
سیب را دزدیده
باغبان از پی او تند دوید
به خیالش می‌خواست
حرمت باغچه و دختر کم سالش را
از پسر پس گیرد!
غضب آلود به او غیظی کرد
این وسط من بودم
سیب دندان زده‌‌ای که روی خاک افتادم
من که پیغمبر عشقی معصوم
بین دستان پر از دلهره‌ی یک عاشق
و لب و دندانِ تشنه‌ی کشف
و پر از پرسش دختر بودم
و به خاک افتادم
چون رسولی ناکام
هر دو را بغض ربود!
دخترک رفت ولی زیر لب این را می‌گفت:
او یقیناً پی معشوق خودش می‌آید!
پسرک ماند ولی روی لبش زمزمه بود:
مطمئناً که پشیمان شده بر می‌گردد!
سال‌هاست که پوسیده‌ام آرام آرام
عشق قربانی مظلوم غرور است هنوز
جسم من تجزیه شد ساده ولی ذراتم
همه اندیشه کنان غرق در این پندارند:
این جدایی به خدا رابطه با سیب نداشت!
-جواد نوروزی | #شعر_سوم

یه عکسِ بی‌مفهوم از دیروز، از من.

I want to die tomorrow please.

فاکِ قهرمان.

اقاهه به زور قیمتارو برا خانمش می‌خوند و میگفت از ما نپرسه تا اون هست:))

به بابام گفتم روانشناسی میخوام:)
و جوری استقبال کرد که الان بیشتر روانشناسی میخوام:)

امام خمینی سال ۱۳۶۴: طوری نکنید، طوری بشود که مردم فکر کنند طوری شده است.

@Mamelekat