منتظرم برای هالووین مِیویس شم🦇

مگه تنِ من میتونه، بدونِ تو زنده باشه؟

اشاره کن، که بشکفم
حتی در این یخ بستگی،
در این ترانه‌سوزی و
در این غزل شکستگی.

چرا باید خواب ببینم با پورتال رفتم بهشت و یه طرفِ بهشت شبه و پر از ستاره و یه طرف روز و پر از ابر، فرشته ها روی ابر ها خوابیدن و با هم کَل‌کَل میکنن؟

تو توی تک تک لحظه های من حضور داری، هر ثانیه میبینمت، میشنومت، بهت لبخند میزنم و احساست میکنم.
گاهی حسم از بین لب هام فرار میکنه و میشنویش، ولی خیلی وقتا توی سقف دهنم حبسش میکنم و میفرستمش تهِ گلوم.
اما کاش میدونستی که چقدر به دنیای من می‌آیی.

همسن خودتی؟

طلوع کن
طلوع کن
بر این ستاره‌مردگی
که از تو تازه میشود، این خلوتِ سرخوردگی.

عجب

عینکمو درمیاره میگه:
بدونِ این خوشگل‌تری.

هرچند که هفت سالشه ولی حس خوبی میده.

ولی من چقدر تنهام باز.

لپ‌ترین لپِ دنیا

بهم میگه در برابر آدما ضعیف نیستی و این خوبه.
ولی نباید "آدما" رو جمع می‌بست.

اومدم خونه و دیدم اینا رو و ویگن تو سرم خوند «خونه‌‌ای بی‌بلا هرگز نمونه خدا!»

قلبم

تو که ساکتی دست‌کم بیا‌‌ لب‌های منو تر کن!
دواتم، خشک شم دیگه نمی‌نویسم ها.

بهم میگه خیلی بی احساسی، قلبت از سنگه.