تو توی تک تک لحظه های من حضور داری، هر ثانیه میبینمت، میشنومت، بهت لبخند میزنم و احساست میکنم.
گاهی حسم از بین لب هام فرار میکنه و میشنویش، ولی خیلی وقتا توی سقف دهنم حبسش میکنم و میفرستمش تهِ گلوم.
اما کاش میدونستی که چقدر به دنیای من می‌آیی.

همسن خودتی؟

طلوع کن
طلوع کن
بر این ستاره‌مردگی
که از تو تازه میشود، این خلوتِ سرخوردگی.

عجب

عینکمو درمیاره میگه:
بدونِ این خوشگل‌تری.

هرچند که هفت سالشه ولی حس خوبی میده.

ولی من چقدر تنهام باز.

لپ‌ترین لپِ دنیا

بهم میگه در برابر آدما ضعیف نیستی و این خوبه.
ولی نباید "آدما" رو جمع می‌بست.

اومدم خونه و دیدم اینا رو و ویگن تو سرم خوند «خونه‌‌ای بی‌بلا هرگز نمونه خدا!»

قلبم

تو که ساکتی دست‌کم بیا‌‌ لب‌های منو تر کن!
دواتم، خشک شم دیگه نمی‌نویسم ها.

بهم میگه خیلی بی احساسی، قلبت از سنگه.

وقتی اتفاقی میوفته که غمگینت میکنه، براش سوگواری کن، غمگین شو، گریه کن، و تمومش کن و رد شو. وقتی غمت رو قورت بدی و نذاری بیاد بالا، یه جایی گیرت میندازه و اون تورو قورت میده این‌بار.

پادکستِ شنود رو گوش بدین، جذابه‌.

قسمت دومش رو گوش نکنید،‌ من گوجه شدم باهاش.