بله من از زرد میترسم ولی الان یه لباس زرد قناری تنمه و هر لحظه میخوام پنیک کنم ولی مامانم زل زده تو چشمام و میگه من دو هفته روی این لباس کار کردم جرئت داری نپوشش و من لبخند ژکوند میژنم که مثلا نمیترسم ولی در واقع پنیک.

مثل تمام دنیااااا نت منم خرااااابه خراااااابه خراااااااااابهههههه

اینو یادتونه؟ در یادآوری این باید بگم دیشب تو خواب خواب دیدم که خوابم میومد ولی موقعی که میخواستم بخوابم یه سوپر جاسوس اومد تو اتاق و منو برد رستوران و اونجا میخواستیم تیر بخوریم ولی عوضش با یه لباس ماشین شونده رفتیم در جنگ با آدم بد ها

یه آهنگ از ویگن پیدا کردم انگار مال فیلم سندباده

۱۰

به یه فصل جدید ریک اند مورتی یا بوجک هورسمن نیاز دارم.

I was busy with the stars, you were looking at me

I hope this is what i need. Closure.

دلم میخواد تا قیامت بخوابم.

با تشکر از پیشی عزیزم

I'm not forced to suffer myself

طهورا و من در حال اثبات دماغ دار بودن من

اسم اینجا رو خیلی دوست دارم. جدی به طرز عجیبی همون لحظه‌ی شیش صبح به ذهنم رسید و همون رو هم نوشتم و همون رو هم دوست دارم.

این دوس پسر تیلور آهنگای قشنگی داره.

and i have to say, by the way, i just may like some explanations.
can i ask you a question?

Can i ask you a question?
Did you ever have someone kiss you in crowded room
And every single one of your friends was
Making fun of you
But 15 seconds later they were clapping too?
Then what did you do?
Did you leave her house in the middle of the night?
Did you wish you'd put up more of a fight?
When she said it was too much?
Do you wish you could still touch ...her?
It's just a question

Be my mistake.

کاش میشد این موزیکو الان بفرستم برات، تو می‌فهمیش، خوب براش ذوق می‌کنی، قدر می‌دونی. مث بعضیا نیستی که اصلا معلوم نیست گوش میدن یا نه و حتی اگرم بدن هیچی نمی‌گن. اینجور آدما باعث می‌شن علاقه‌ام به شر کردن موزیک رو دیگه از دست بدم. ولی تو نه! درسته که برات نمی‌فرستم، ولی هربار که چیز فوق‌العاده‌ای گوش می‌دم بهت فکر می‌کنم. خودمونیم، خیلی وقت‌ها هم همینجوری بی‌هیچ مناسبتی بهت فکر می‌کنم. کاریش نمیشه کرد ولی. زندگی مدام داره بهت تمرین صبر کردن می‌ده. صبر کردن، انتظار نکشیدن، پذیرفتن، و همینه که هست!
ناچاری به یادگرفتن. با درد، با زور، با گریه. یاد می‌گیری همینه که هست.