به یه فصل جدید ریک اند مورتی یا بوجک هورسمن نیاز دارم.

I was busy with the stars, you were looking at me

I hope this is what i need. Closure.

دلم میخواد تا قیامت بخوابم.

با تشکر از پیشی عزیزم

I'm not forced to suffer myself

طهورا و من در حال اثبات دماغ دار بودن من

اسم اینجا رو خیلی دوست دارم. جدی به طرز عجیبی همون لحظه‌ی شیش صبح به ذهنم رسید و همون رو هم نوشتم و همون رو هم دوست دارم.

این دوس پسر تیلور آهنگای قشنگی داره.

and i have to say, by the way, i just may like some explanations.
can i ask you a question?

Can i ask you a question?
Did you ever have someone kiss you in crowded room
And every single one of your friends was
Making fun of you
But 15 seconds later they were clapping too?
Then what did you do?
Did you leave her house in the middle of the night?
Did you wish you'd put up more of a fight?
When she said it was too much?
Do you wish you could still touch ...her?
It's just a question

Be my mistake.

کاش میشد این موزیکو الان بفرستم برات، تو می‌فهمیش، خوب براش ذوق می‌کنی، قدر می‌دونی. مث بعضیا نیستی که اصلا معلوم نیست گوش میدن یا نه و حتی اگرم بدن هیچی نمی‌گن. اینجور آدما باعث می‌شن علاقه‌ام به شر کردن موزیک رو دیگه از دست بدم. ولی تو نه! درسته که برات نمی‌فرستم، ولی هربار که چیز فوق‌العاده‌ای گوش می‌دم بهت فکر می‌کنم. خودمونیم، خیلی وقت‌ها هم همینجوری بی‌هیچ مناسبتی بهت فکر می‌کنم. کاریش نمیشه کرد ولی. زندگی مدام داره بهت تمرین صبر کردن می‌ده. صبر کردن، انتظار نکشیدن، پذیرفتن، و همینه که هست!
ناچاری به یادگرفتن. با درد، با زور، با گریه. یاد می‌گیری همینه که هست.

من هر بار که به خودم فکر میکنم به تو هم فکر میکنم

کاش یه ماهواره‌ی بین بعدی داشتم مثل ریک، هر موقع دلم برای خودمون تنگ می‌شد میزدم همون کانالی که ما هنوز کنار همیم. نگاهمون می‌کردم و به اون یکی خودم بابت احمق بودنش فحش می‌دادم

اگه تو اون عکسه چشمام می‌خنده چون سرم رو شونه های توعه.