هر اپیزود داکتر هو یه ترومایی رو لمس میکنه که نمیدونستم هنوز اینجاست

Doctor who season 4 episode 10 (midnight) spoilers




توی این اپیزود داکتر داشت قشنگ تجربه‌ی شنیده نشدن، عدم اعتماد و دزدیده شدن ایده‌هاش رو تجربه میکرد. جوری که داشت حرف‌هاشو فریاد می‌کشید و همچنان کسی نمی‌شنیدش، جوری که میخواست همه‌چیز رو بگه ولی نمیتونست، جوری که اعتمادش رو شکستن و حتی وقت نداشت براش عزاداری کنه منو یاد زندگی توی خونواده ایرانی انداخت. من خودمو خفه میکنم با فریاد کشیدن توی خونه و اینقدر حرف میزنم که گاهی می‌میرم ولی هیچکس منو نمیشنوه. گاهی اوقات من باهوش ترین فرد اتاقم ولی کسی بهم گوش نمیده. این که هر چقدر هم حرف بزنم بازم نمیتونم بفهمونم تو سرم چه طوفانیه گاهی روانیم میکنه. این اپیزود واقعا تموم خاطراتمو یه دور انداخت جلوی چشمم

همچنان اسپویلر همون اپیزود




جوری که افتاده بود کف زمین و داشت میگفت it's gone it's gone it's gone این کاریه که من بعد از هر اتفاق بد میکنم. به خودم میگم آروم باش تموم شد آروم باش گریه نکن آروم باش.

خلاصه که دکتر خیلی خاک تو سرت چرا اینقدر میفهممت

اینی که میگن « فلانی به نقره بسنده کرد» خیلی جالبه ها. طرف کونشو پاره کرده چندین سال زمان و انرژی و وقتشو گذاشته و خودشو کشته که توی یک موقعیت مهم نقره بیاره، بعد یه خبرنگار میاد میگه «فلانی به نقره بسنده کرد.» آخه چاقال.
میدونی کی به نقره میتونه بسنده کنه؟ تیم فوتبال دستی مدرسه‌ی راهنمایی دوره اول گلهای شاداب.

I can't believe she managed to traumatized me with that episode even more than I already was

تو زودتر من این اپیزود رو دیدی پدرسگ😭😭

قشنگ این اپیزوده جلوه واقعی انسانهارو نشون داد

++++

انسانهایی که دکتر عاشقشون بود هم قبل این قضایا هم بعدش با اینکه اینهمه بلا سرش اووردن
اینکه تا آخرین لحظه خودش بودن داشت تلاش میکرد و ایمان داشت به خوب بودن آدما

اینکه اون گروهه چقدر اولش سریع باهم اوکی شدن با اینکه هیچ شناختی از هم نداشتن که همش هم در نتیجه تلاش دکتر بود
و از همون آشنایی استفاده کردن برای در یک ثانیه برعلیهش شدن

این منو انداخت یاد جمعایی که تلاش کردم برای جمع کردنشون دورهم، ادمایی که باهم اشنا کردم، جمعایی که کنارهم نگه داشتم و همون تلاشم که توی صورتم ترکید

دقیقا و همین روانیم میکنه

واسه تولدممممم عینککک کرولیییی بخرررررر

کاش الان امتحان نداشتم، بغل یه خوشگلی لم داده بودم براش کتاب میخوندم اونم موهامو ناز میکرد

ولی نه کتاب دارم پیشم، نه خوشگلی که موهامو ناز کنه، تازه امتحانم داره

هانا بمیز