هانا.

آفرین.

قرصای تهوع و موضوعات گوارشی خودشون دلیل اصلی حالت تهوع و موضوعات گوارشی انسان هستند.

یعنی متوکلوپرامید رو توی یه گالن آب حل کنی بازم مزه گوه میده.

منو هم تو یه گالن آب حل کنی بازم سردردیم که بودم.

ببین از این که دارم میمیرم ناراحت نیستم. از این که الان میخوام بمیرم ناراحتم. آخه گذاشتی همه امتحانامو بدم بعد؟ سر هویت میخوای بمیرم؟

راستش، ناراضی هم نیستم اونقدر. هویتم هویته.

نه که قصدشو داشته باشم ولی میتونم ازش استفاده کنم

"قرصاتو به موقع استفاده کن سرمتم بزن فردا خوب میشی" my ass

از این لفظ my ass خیلی خوشم میاد. هی هر چی میشه بلاه بلاه بلاه my ass

«زدم دهن منشو سرویس کردم»
«فلانی آدم خوبیه»
«من ازش گذشتم دیگه دوسش ندارم»
«من دیگه حسی نسبت بهت ندارم»
«دیگه تمومه»
همشون جملات my ass پذیرین. و به همشون هم my ass میچسبونم. در همه حالات.

امروز با آیدا افتادیم سگ یه آقایی رو از گمشده بودن نجات دادیم. اگه نبودیم شک دارم گم بشه ولی دوست دارم فکر کنم اون سگ گوگولی بامزه رو به آغوش خانواده‌ی خوبش بازگردوندیم. صبح هم که از اسنپ پیاده شدم یه گربه‌ی بامزه و خوردنی رو ناز کردم و کنارش رو زمین نشستم تا هرچقدر دلش میخواد منو ناز نازی کنه و من ناز نازیش کنم.

شو خوش

اینم ببینید که شبتون حق باران شه.

این حق تره اما

Day 11

You weren't mine to lose.

داشتم فکر می‌کردم چاوشی غمگین‌تره یا رستاک، یادم افتاد رستاک تو یکی از آهنگ‌هاش میگه: «فقط چاوشی گوش می‌کرد و من، به محسن شدیداً حسودیم شد!» جوابم رو گرفتم.
ولی جدا معشوق این قصه رو باید برد تراپی.
پارتنرش رستاکه، خواننده‌ی محبوبش چاوشی.

باید کار های رستاک رو گوش کنید تا متوجه منظور دوات جان بشید.

به عنوان کسی که با آهنگ شرابی رستاک بزرگ شده اینو میگم.

یه چیزی نوشتم و حس کردم مناسب حس و حال چنل توعه بیشتر تا چنل‌های خودم، آوردمش اینجا.