خیلی ناراحتم. یعنی از ته دلم ناراحتم. ناراحت از اینکه درد دارم و هیچوس نیست بفهمه چی میگم و چه دردی رو میکشم. ناراحت از هزارتا دردی که توی دلم تلنبار شده ولی حرفی ازش نمیزنم.
آدم نمیتونه بیاد بگه مشکلم فلان و بیساره چون تو ته تهش فقط میتونی خودتو بذاری جاش. هیچوقت نمیفهمی اون دردی که میکشه توی اون شرایط و اون تایم براش چطوریه.
خیلی دارم تلاش میکنم که قوی باشم، ادامه بدم و خودم رو نجات بدم ولی حقیقتا خرد و خاک شیرم.