سلسله نشست های علوم انسانی، مطالعات بین رشته ای و صلح


نشست اول:
علوم انسانی، پیشینه و اهمیت

سخنران:
عبدالمجید مبلغی

میزبان:
جواد رنجبر درخشیلر

شنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۴ ساعت ۲۱

آنلاین در گوگل میت:
https://meet.google.com/vgs-aoeh-pme

https://news.1rj.ru/str/ipsan

هفدهمین نشست گروه جامعه پژوهی صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران با همکاری گروه مسائل اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران:

واکاوی شکاف طبقاتی و خشونت اجتماعی در جامعه

سخنرانان:
دکتر فاطمه موسوی ویایه
مدیرگروه مسائل اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران

دکتر مریم سلطانی بهلولی
پژوهشگر حقوق جزا و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی

دکتر محمد نژادایران
پژوهشگر حوزه جامعه شناسی سیاسی

دکتر پرنیا رضی پور
پژوهشگر حوزه جامعه شناسی

مدیرنشست و سخنران:
دکتر روژان حسام قاضی
مدیر گروه جامعه پژوهی صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران

چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۴۰۴ ساعت۱۷:۳۰

تهران: بلوار کشاورز، خیابان شهید نادری، نرسیده به خیابان ایتالیا، پلاک۸، مرکز پژوهش های خاورمیانه


https://news.1rj.ru/str/ipsan

نهمین نشست گروه صلح و گردشگری انجمن علمی مطالعات صلح ایران

چگونه امکان گفت و گو در فضاهای عمومی شهری را فراهم کنیم؟

سخنران: مجتبی گیوه چی
پژوهشگر مطالعات شهری، مدیر مکتب بافت مشهد

مدیر نشست: میترا قدم‌خیر
روان درمانگر و کنشگر فرهنگی

چهارشنبه ۱۲ آذر۱۴۰۴ ساعت۲۰

لینک ورود به جلسه آنلاین
https://meet.google.com/rnz-cdih-vve

ورود برای عموم رایگان و آزاد است.

https://news.1rj.ru/str/ipsan

🔴 چرا جنگیدن با تاریکی، جهان را روشن نمی‌کند؟
واکاویِ گذار از «پارادایمِ سلطه» به «روایتِ هم‌بودی»؛ چگونه اسطوره‌ی خشونتِ مقدس، ما را در چرخه‌ی بی‌پایانِ دشمن‌تراشی حبس کرده است؟

نوشته: چارلز آیزنستاین | ترجمه: علی شاکر

همه ما با کارتون «ملوان زبل» بزرگ شده‌ایم: بروتوس (آدم‌بده) اولیو را می‌دزدد، ملوان زبل (آدم‌خوبه) اسفناج می‌خورد و با زورِ بازو دشمن را له می‌کند. پایان داستان!
چارلز آیزنستاین معتقد است این تنها یک کارتون نیست؛ بلکه «نقشه‌ی ذهنی» تمدن ماست. ما باور کرده‌ایم که راهِ رسیدن به بهشت، نابود کردنِ یک «دیگریِ شرور» است.
اما چرا هرچه بیشتر با تروریسم، مواد مخدر یا ویروس‌ها می‌جنگیم، بحران‌ها عمیق‌تر می‌شوند؟

در این مقاله می‌خوانیم:
1️⃣ اسطوره خشونتِ نجات‌بخش:
ما معتادِ پیدا کردن مقصریم. در سیاست، پزشکی و کشاورزی، استراتژی ما یکی است: «دشمن را پیدا کن و بکش». اما این نگاه، «علت‌ها» را نادیده می‌گیرد و تنها با «نشانه‌ها» می‌جنگد. وقتی علف‌های هرز (نشانه) را سم‌پاشی می‌کنید، خاک را فقیرتر کرده‌اید و علف‌های سرسخت‌تری رشد خواهند کرد.

2️⃣ پارادوکسِ مبارزه با امپراتوری:
به قول فیلیپ کی. دیک: «جنگیدن با امپراتوری یعنی آلوده شدن به جنونِ آن.» وقتی برای شکست دادنِ هیولا، به ابزارهای هیولا (زور، کنترل، انسان‌زدایی) متوسل می‌شویم، حتی اگر پیروز شویم، خودمان تبدیل به هیولای بعدی شده‌ایم.

3️⃣ اعتیاد به «آدم‌خوبه» بودن:
ما عاشق نفرت ورزیدنیم، چون به ما هویت می‌دهد. وقتی انگشت اتهام را به سمت «آن‌ها» (نخبگان، نژادپرستان، جنایتکاران) می‌گیریم، حسِ شیرینِ «بر حق بودن» را تجربه می‌کنیم. آیزنستاین می‌پرسد: «آیا حاضرید به خاطر صلح، لذتِ بر حق بودن را قربانی کنید؟»

4️⃣ گذار به روایتِ هم‌بودی (Interbeing):
صلحِ واقعی با آتش‌بس آغاز نمی‌شود، با تغییرِ نگاه آغاز می‌شود.
🔹 شفقت: درک اینکه اگر من هم در شرایطِ زیستی و روانیِ آن «دشمن» بودم، احتمالا همان رفتار را می‌کردم.
🔹 کل‌نگری: دیدنِ مجرم نه به عنوانِ یک ذاتِ پلید، بلکه به عنوانِ محصولِ یک سیستمِ بیمار.

✨ لُب کلام:
جنگ با تاریکی، جهان را روشن نمی‌کند. ما نیاز به داستانی داریم که در آن، هیچ‌کس «دورریختنی» نیست. برای ساختنِ جهانی زیباتر، باید اسلحه‌ی قضاوت را زمین بگذاریم و به جای حذفِ آدم‌ها، شرایطی را تغییر دهیم که آدم‌ها را گرگِ یکدیگر می‌کند.

🔗 [لینک مقاله در وبسایت انجمن]
#فلسفه #صلح #جامعه_شناسی #تغییر_پارادایم #چارلز_آیزنستاین

https://news.1rj.ru/str/ipsan

نهمین نشست گروه صلح و گردشگری انجمن علمی مطالعات صلح ایران

چگونه امکان گفت و گو در فضاهای عمومی شهری را فراهم کنیم؟

سخنران: مجتبی گیوه چی

پژوهشگر مطالعات شهری، مدیر مکتب بافت مشهد

مدیر نشست: میترا قدم‌خیر
روان درمانگر و کنشگر فرهنگی

https://news.1rj.ru/str/ipsan

ویدیو
هجدهمین نشست گروه جامعه پژوهی صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران با همکاری گروه مسائل اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران

واکاوی شکاف طبقاتی و خشونت اجتماعی در جامعه
چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۴۰۴
مرکز مطالعات خاورمیانه

سخنرانی دکتر روژان حسام قاضی

https://news.1rj.ru/str/ipsan

ویدیو
هجدهمین نشست گروه جامعه پژوهی صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران با همکاری گروه مسائل اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران

واکاوی شکاف طبقاتی و خشونت اجتماعی در جامعه
چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۴۰۴
مرکز مطالعات خاورمیانه

سخنرانی دکتر فاطمه موسوی وپایه

https://news.1rj.ru/str/ipsan

ویدیو
هجدهمین نشست گروه جامعه پژوهی صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران با همکاری گروه مسائل اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران

واکاوی شکاف طبقاتی و خشونت اجتماعی در جامعه
چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۴۰۴
مرکز مطالعات خاورمیانه


سخنرانی دکتر مریم سلطانی بهلولی

https://news.1rj.ru/str/ipsan

ویدیو
هجدهمین نشست گروه جامعه پژوهی صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران با همکاری گروه مسائل اجتماعی انجمن جامعه شناسی ایران:

واکاوی شکاف طبقاتی و خشونت اجتماعی در جامعه
چهارشنبه ۱۲ آذر
مرکز مطالعات خاورمیانه


سخنرانی دکتر محمد نژاد ایران

https://news.1rj.ru/str/ipsan

ادبیات صلح دوست🍃

به بیشی نهادست مردم دو چشم
ز کمی بود دل پر از درد وخشم
نه آن ماند ای مرد دانا نه این
ز گیتی همه شادمانی گزین

جناب فردوسی

https://news.1rj.ru/str/ipsan

گزارش پنجمین پیش‌نشست همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران

نوروز؛ نماد همگرایی فرهنگ و سیاست در برساختن مکتب ایرانی صلح

به قلم: دکتر امیرهوشنگ میرکوشش
مدیر گروه روابط بین‌الملل انجمن علمی مطالعات صلح ایران

پنجمین پیش‌نشست همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران با عنوان «نوروز؛ نماد همگرایی فرهنگ و سیاست در برساختن مکتب ایرانی صلح» روز نهم آذرماه ۱۴۰۴، با همکاری گروه روابط بین‌الملل، گروه منطقه نوروز انجمن علمی مطالعات صلح ایران، و کتابخانه مرکزی دانشگاه علامه طباطبایی به مدیریت دکتر احسان موحدیان برگزار شد. این نشست پنجمی، که در امتداد سلسله‌نشست‌های نظری «مکتب ایرانی صلح» سازمان یافته، کوشید تا ابعاد معرفتی، اخلاقی، فرهنگی، اجتماعی و دیپلماتیک نوروز را از منظر چند حوزه علمی بازخوانی کند.
حضور چهار سخنران از سه حوزه تخصصی ـ فلسفه، دین‌پژوهی، جامعه‌شناسی و روابط بین‌الملل ـ فرصت کم‌نظیری را فراهم آورد تا نوروز در پیوند با پرسش محوری این پیش‌نشست یعنی «امکان‌پذیری یک مکتب ایرانی صلح بر پایه میراث فرهنگی» مورد تحلیل قرار گیرد.
سخنرانان نشست بدین شرح بودند:
- دکتر موسی اکرمی – استاد فلسفه و دبیر علمی همایش: «بنیادهای معرفتی و فرهنگی نوروز، گاهشماری ایرانی و صلح»
- دکتر محمد منصورنژاد – مدیر گروه دین‌پژوهی انجمن: «نوروز، خاستگاه صلح و زیست شادمانه»
- دکتر امیرهوشنگ میرکوشش – مدیر گروه روابط بین‌الملل انجمن: «نوروز، دیپلماسی فرهنگی و گفتمان صلح»
- آقای محب بابک – دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی دانشگاه تهران، از بدخشان افغانستان: «امکان بهره‌مندی از نوروز برای همبستگی فرهنگی»
آنچه در ادامه می‌آید، گزارشی تحلیلی از این نشست است که با قلم نگارنده تنظیم شده و برای انتشار در ویژه‌نامه پیش‌نشست فراهم گردیده است.
۱. دکتر موسی اکرمی: نوروز، گاهشماری ایرانی و صلح هستی‌شناختی
سخنرانی دکتر موسی اکرمی با تمرکز بر پیوند سه‌گانه نوروز، گاهشماری ایرانی و صلح، آغازگر نشست بود. تحلیل ایشان بر آن استوار بود که نوروز تنها یک آیین فرهنگی یا جشن ملی نیست، بلکه بازتابی از «فلسفه ایرانی زمان» است؛ فلسفه‌ای که ریشه در فهم توازن کیهانی دارد و می‌کوشد نظم طبیعی جهان را مبنای نظم اجتماعی قرار دهد.
اکرمی با شرح دقیق ماهیت اخترشناختی اعتدال بهاری نشان داد که نوروز بر پایه یک رویداد عینی و دقیق طبیعی شکل گرفته است. روز و شب در لحظه تحویل سال به تعادل می‌رسند و این تعادل از دیدگاه سنت‌های ایرانی، رمز و نماد صلح است. او توضیح داد که در متون اوستایی و پهلوی، نوروز نشانه بازگشت هستی به «وضع موزون» است؛ حالتی که در آن نیروهای متقابل از تنش رها می‌شوند و به تعادل می‌رسند.
از نظر اکرمی، صلح در جهان‌بینی ایرانی تنها یک مفهوم اخلاقی یا سیاسی نیست، بلکه یک ضرورت هستی‌شناختی است. سرچشمه صلح در هماهنگی عناصر طبیعی است و نوروز جلوه سالانه این هماهنگی است.
ایشان سپس به گاهشماری ایرانی پرداخت و آن را دقیق‌ترین تقویم تاریخ تمدن‌ها دانست؛ تقویمی که بر محاسبه علمی طول سال خورشیدی استوار است. این دقت، پیام فرهنگی مهمی دارد: «نظم اجتماعی باید بر دانش دقیق و مشاهده طبیعت بنا شود.» همچنین گاهشماری مشترک زمینه هماهنگی اجتماعی را فراهم می‌کند و از دید اکرمی، این هماهنگی یکی از زیرساخت‌های صلح اجتماعی است.
بخش پایانی سخنان او به بُعد فرهنگی نوروز اختصاص داشت. او نوروز را «آیین بازسازی اجتماعی» خواند؛ آیینی که در آن آشتی، رفع کدورت، دید و بازدید و همدلی جمعی به صورت نمادین تکرار می‌شود. نوروز از نگاه او «فلسفه زمان» و «فرهنگ صلح» است که سه عنصر طبیعت، دانش و اخلاق را در یک افق واحد می‌نشاند.

۲. دکتر محمد منصورنژاد: نوروز، شادی و صلح اخلاقی ـ اجتماعی
دکتر منصورنژاد سخنرانی خود را با اشاره به بحران‌های خشونت در حوزه‌های قومی، زبانی، مذهبی و سیاسی آغاز کرد و توضیح داد که جامعه ایرانی و حوزه ایران فرهنگی بیش از هر زمان دیگر نیازمند فرهنگ صلح است. او معتقد است که آیین‌های نوروزی یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های میراث فرهنگی برای بازسازی روح امید و شادی‌اند.
منصورنژاد با بهره‌گیری از مدل تحلیلی سه‌متغیره نوروز (متغیر مستقل)، شادی (متغیر میانجی) و صلح (متغیر وابسته)، نشان داد که نوروز به‌واسطه ایجاد شادی و نشاط اجتماعی، به تقویت صلح کمک می‌کند.

ادامه مطلب در سایت انجمن:
https://B2n.ir/ut7467


https://news.1rj.ru/str/ipsan

مجموعه‌نشست‌های
شناخت حوزه‌ی تمدنی ایران

نشست پنجم:
پیوندهای تاریخی - فرهنگی ایران و گرجستان

سخنران:
علی علی‌بابایی درمنی
دکترای تاریخ ایران باستان، پژوهشگر حوزه‌ی قفقاز و عضو هیأت علمی بنیاد دایره‌المعارف اسلامی

دوشنبه ۱۷ آذرماه، ساعت ۱۷.۴۵

خیابان خدامی، تقاطع پل کردستان، بن‌بست گلستان، پ ۵۳، واحد ۲

با همکاری: انجمن علمی مطالعات صلح ایران

ورود برای همگان آزاد است.

https://news.1rj.ru/str/ipsan

نیایشِ سردشت برای صلح
روایتی از ملاقاتِ دو زخم در ایستگاه چهاردهم

شنبه ۱۵ آذرماه ۱۴۰۴

عثمان عباسی – پژوهشگر رسانه و ارتباطات

صبح آن روزِ پاییزی آذرماه، هنگامی که نام پرمعنای « بیمارستان اعصاب و روان نیایش» بر پیشانی برنامه ایستگاه چهاردهم نیکوگشت آکادمی خیر ایران نقش بست، در جغرافیای جان من ـ زاده سردشت، آن شهری که نخستین زخم کاری سلاح‌های شیمیایی را بر تن و جان خویش آزمود ـ تلنگری عجیب افتاد. سال‌ها بود که اشتیاقی در دلم زبانه می‌کشید تا بی‌واسطه و نفس‌به‌نفس، کنار جانبازان اعصاب و روان بنشینم؛ می‌خواستم در عمق چشمانشان خیره شوم و ناگفته‌هایشان را نه با گوش سر، که با گوش جان بشنوم.
دغدغه‌ای که ریشه‌هایش در خاک کودکی‌ام دوانده بود: دیدار با مردانی که جنگ، هنوز در دهلیزهای تو‌در‌توی وجودشان تمام نشده است.
قدم که به آستانه بیمارستان نیایش گذاشتم، گویی روحِ زخم‌خورده سردشت از پسِ شانه‌هایم برخاست و آرام بر دوشم نشست.
بوی خردلِ آن سال‌های دور، تصویرِ غبارآلود آوارگی‌ها و سمفونیِ دردناکِ خس‌خسِ سینه‌ها، در راهروهای خاموشِ نیایش جان گرفتند. اینجا، منزلگاه بیش از ۱۲۰ جانباز است که موی سپید کرده‌اند و میانگین عمرشان از نیم‌قرن گذشته است؛ مردانی که اگرچه تقویم‌ها پایان جنگ را گواهی می‌دهند، امّا جنگ در سلول‌هایشان همچنان بی‌رحمانه ادامه دارد.
در همان دقایقِ نخستین، درجه‌داری از ارتش، با وقاری آمیخته به سکوت کنارم نشست. با طمأنینه‌ای خاص گفت: «شکر خدا که حال من بد نیست… امّا دلم خون است برای رفقایی که نان سفره‌شان کوچک است و حقوق‌شان ناچیز.» آنگاه مکثی کرد و بی‌پروا، اشکی از سرِ غیرت بر گونه‌اش دوید؛ اشکی از جنسِ وفاداریِ سرباز به هم‌سنگر.
بغضش شکست: «گاهی از دیدن حال‌شان گریه‌ام می‌گیرد… این‌ها روزگاری ستون‌های استوار این وطن بودند.»
چند گام آن‌سوتر، مردی با چهره‌ای که گویی تندیسی از اندوه بود، کز کرده بود. با صدایی که لرزشِ اضطراب در آن موج می‌زد، گفت: «یک تصادف شوم… جانی که از دست رفت… و من که توان پرداخت دیه را ندارم. اگر پایم را از این پناهگاه بیرون بگذارم، مقصد بعدی‌ام میله‌های زندان است.»
در دلِ آشوب‌زده‌اش، «جنگ دیروز» و «حادثه امروز» دست در دست هم داده بودند تا زندگی را در تنگنایی نفس‌گیر حبس کنند.
در باشگاهِ کوچک بیمارستان، پیرمردی تکیده و استخوانی، بر روی دستگاهی ورزشی تقلایی غریب داشت. وقتی کنارش ایستادم، با حسرتی پنهان گفت: «روزی کاراته‌کار بودم… تنم چون فولاد بود… حالا گرچه رمقی نمانده، امّا میدان ورزش را خالی نمی‌کنم.» نگاه و صدایش فریاد می‌زد: گاهی معنایِ باشکوهِ مقاومت، تنها همان یک حرکتِ آهسته بر روی دستگاهی فرسوده است.
در سالن کاردرمانی، صحنه‌ای بود که دل را می‌لرزاند؛ چند مو‌سپیدِ جنگ‌دیده، روبه‌روی کاغذهای سفید نشسته بودند. همچون کودکانِ معصومِ دبستانی، با دستانی لرزان خطوطی را ترسیم می‌کردند؛ امّا گویی هر خط، راهی بود برای بیرون ریختنِ زخمی کهنه از پستوی دل. مربی جوان و پرشورشان، با لحنی آکنده از گلایه و حسرت گفت: «فضا تنگ است… امکانات ناچیز… و مربیان کم‌تعداد. آن روزها که زیر سایه مستقیم بنیاد بودیم، حال و روزمان بهتر بود…»
درد او، تنها دردِ خشت و گل و امکانات نبود؛ دردِ فراموشی و کم‌رنگ شدنِ قدرشناسی بود.
امّا در میان این‌همه رنجِ متراکم، بارقه‌های نور هنوز سوسو می‌زد. مردی با لبخندی که آرامشِ طوفان‌زده‌ای داشت، گفت: «اگر باز هم شیپور جنگ نواخته شود… باز هم پوتین می‌پوشم و می‌روم. من برای مردمم جنگیدم، نه برای نان یا چیز دیگری...»

ادامه مطلب در سایت انجمن علمی مطالعات صلح ایران

https://B2n.ir/zz5956

https://news.1rj.ru/str/ipsan

چهارشنبه های صلح ۱

نخستین جلسه صلح پژوهی با همکاری گروه های تخصصی انجمن علمی مطالعات صلح ایران با همکاری مرکز مطالعات خاورمیانه

سخنرانان:
دکتر الهه کولایی
استاد دانشگاه تهران
مدعو گروه کتاب
موضوع: نقد و‌ بررسی مجموعه سه جلدی: ساخت فرهنگهای صلح

دکتر محمد جهانشاهی
دبیر کمیته ملی گردشگری سبز وزارت میراث فرهنگی
مدعو گروه گردشگری
موضوع: گردشگری سبز، پرچمدار صلح، از شعار تا اثرگذاری

دکتر مریم نکولعل تک
عضو هیأت علمی علوم پزشکی تهران
مدعو گروه علوم تجربی
موضوع: زخم های نادیده جنگ بر پیکر زنان و کودکان

دکتر فهیمه نظری
جامعه شناس
مدعو گروه کودک
موضوع: صلح نیاز امروز کودک در خانواده

دکتر نادیا کمالی
استاد محیط زیست
مدعو گروه آب و محیط زیست
موضوع: صلح در آیینه طبیعت

دکتر عالیه شکربیگی
جامعه‌شناس و استاد دانشگاه
مدعو گروه زنان
موضوع: زنان صدای خاموش صلح

چهارشنبه۲۶ آذر ساعت ۱۶ تا ۱۹

تهران: بلوار کشاورز، خیابان شهید نادری، نرسیده به خیابان ایتالیا، پلاک۸، مرکز مطالعات خاورمیانه

https://news.1rj.ru/str/ipsan

گروه کتاب انجمن علمی مطالعات صلح با همکاری مؤسسه پژوهشی انتشاراتی منشور صلح و انجمن انسان‌شناسی ایران برگزار می‌کند:

نقد و بررسی کتاب فرهنگ صلح نیمه پنهان تاریخ

نویسنده: الیزه بولدینگ
ترجمه پروانه شاهین‌نژاد و ساره قاسمی

سخنرانان:
دکتر جبار رحمانی
رئیس انجمن انسان‌شناسی ایران

دکتر الهام ملک‌زاده، عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

مدیر نشست: مژگان دستوری

سه‌شنبه ۱۸ آذرماه ماه ساعت ۱۷

در گوگل میت:
https://meet.google.com/iob-sacj-bwx

https://news.1rj.ru/str/ipsan

هوش مصنوعی و گفتمان‌سازی در ایران

سخنرانی دکتر امیرهوشنگ میرکوشش

دومین نشست علمی هوش مصنوعی و سیاست‌ورزی در ایران

دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

مقدمه و طرح بحث
عرض سلام و ادب دارم خدمت حضار محترم، اساتید گرامی و جناب آقای دکتر جلالی که زحمت برنامه‌ریزی این نشست علمی را کشیدند. موضوعی که من قصد دارم درباره‌اش سخن بگویم، هوش مصنوعی و گفتمان‌سازی با نگاه به ایران است.
همه ما می‌دانیم که هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های سیاست، فرهنگ، ارتباطات و نظم جهانی است. اگر در دهه ۲۰۰۰، اینترنت موتور اصلی تحول گفتمانی بود، در دهه۲۰۲۰ و پس از آن، هوش مصنوعی به اصلی‌ترین موتور تولید معنا، روایت و الگوهای ارتباطی بدل شده است.
برخلاف تصور عمومی، هوش مصنوعی صرفاً یک فناوری نیست؛ بلکه یک پدیده اجتماعی و گفتمانی است که در سطح جهانی توانسته ساختارهای ادراکی جوامع را بازتعریف کند.از تحلیل احساسات گرفته تا تولید روایت سیاسی، از طبقه‌بندی کاربران تا هدایت افکار عمومی و از پیش‌بینی رفتارها تا تولید محتوا در مقیاس صنعتی، همه نشان می‌دهد که هوش مصنوعی در حال بازسازی نظم معنایی جدید جهان است.
چارچوب نظری: قدرت–دانش و گفتمان
به تعبیر میشل فوکو، گفتمان فقط مجموعه‌ای از واژگان نیست، بلکه شبکه‌ای از «قدرت، دانش و معنا» است.اگر این تعریف را بپذیریم، واضح است که هوش مصنوعی ـ با قدرت تولید دانش، طبقه‌بندی داده‌ها و شکل دادن به معنا ـ خود به یک کنشگر گفتمانی تبدیل شده است.
در عمل، الگوریتم‌ها با پیشنهاد محتوا، اولویت‌بندی پیام‌ها و تولید معنا، ساختار قدرت جهانی را دگرگون کرده‌اند؛ به‌گونه‌ای که دولت‌ها دیگر تنها منبع تولید گفتمان نیستند و شرکت‌های فناوری و مدل‌های زبانی بزرگ مانند OpenAI، گوگل، و متا به بازیگران معنایی جدید تبدیل شده‌اند.این وضعیت موجب پیدایش نوعی هژمونی معنایی الگوریتمی شده است که می‌توان آن را “روایت‌سازی دیجیتال” نامید.

متن کامل در:
https://B2n.ir/tu8074

https://news.1rj.ru/str/ipsan