"بالغانه جلو بردن ارتباط‌ها واقعا مقوله‌ی پیچیده‌ایه. اینکه تو در عین صراحت، محبت داشته باشی، در عین محبت، جدیت داشته باشی و در عین جدیت، صمیمیت رو حفظ کنی. نه بذاری محبت، ارتباطاتت رو لوس کنه و نه بذاری صراحت ارتباط رو تلخ و بدون انعطاف کنه.
کلا برقراری ارتباط با آدمیزاد سخته."

تلاش نکنیم همه رو راضی نگه داریم ولی علت حال بد دیگران هم نباشیم.

خدا از کسایی که چایی رو کاشت، برداشت، خشک، بسته بندی میکنن راضی باشه. دنیا با چایی قشنگتره :)

مجتبی شکوری تو برنامه کتاب باز میگفت جهان مدرن برای افسرده کردن ما طراحی شده، شادمانی و رضایت اصلا برای اقتصاد سرمایه داری چیز خوبی نیست و شما باید ناراضی باشی تا چرخ های اقتصاد بچرخه. حالا چرا؟! شما چطور میتونی یه کرم ضد پیری رو بفروشی؟ وقتی آدمهارو نگران پیری شون کنید و یه تصویر ایده آل از یه جوان همیشگی بسازی بگی عه! تو با این فاصله داریا! راه حلش این کرمه. فلسفه همین ادمهاست. مثل اینکه تو زمانه ما آرام بودن و راضی بودن و اینکه خودمون رو بپذیریم به یه کنش انقلابی تبدیل شده. یعنی اگه بتونی با همه آسیب ها خودتو دوست داشته باشی و بپذیری، کار خیلی بزرگی رو انجام دادی.

از صفر سالگیت تا به امروز
لحظه لحظه حضورت
لبخند عمیقی ست که روزگارم را گرم می کند
تمام عمر به داشتنت می بالم
با غرور فراوان
تولدت هزار بار مبارک خواهر جان🤍

سهل الوصول نباشید.

نائل آمدن و دست یافتن به کیفیت وجودی ای که "آرامش درونی" گفته می شود و مفهوم " وقار" را به جایش ترجیح می دهم، از یک مسیر و فقط یک مسیر می‌گذرد.
رنج هایی که هستی در تو می رویاند را، خودت با خودت و در خود حلاجی و حل و فصل کنی. بدون آنکه در این روند مستقیم و غیر مستقیم، آگاهانه و ناآگاهانه آنها رو روی دیگری بالا بیاوری.
مبارزه ای مرگ آسا در این روند "خویش گزیده" ؛ یا میمیری یا گم می شوی یا "وقار" از سر تا پای تو می بارد.