🧩 در دل لاله‌زار قدیم و کوچه‌های منتهی به میدان فردوسی، عمارتی قرار دارد که بخش مهمی از تاریخ سیاسی ایران را در خود نگه داشته است.
عمارت امین‌السلطان - یا خانه اتحادیه- از مهم‌ترین بناهای دوره #قاجار در تهران است؛ خانه‌ی علی‌اصغر خان اتابک، صدراعظمی که در سال‌های منتهی به #مشروطه ، نقش تعیین‌کننده‌ای در تعامل میان دربار، نیروهای نوگرا و جریان‌های اجتماعی داشت.

این عمارت فقط یک بنای تاریخی نیست؛ فضایی است که بسیاری از تنش‌های فکری و سیاسی آن دوره در آن شکل گرفت یا از آن عبور کرد. ردّ تصمیم‌ها، مذاکرات و دگرگونی‌های آن زمان را می‌توان در همین مکان دنبال کرد.

در نزدیکی میدان توپخانه و خیابان بهشت، خانه و مسجدی قرار دارد که روایتگر یکی از پیچیده‌ترین فصل‌های تاریخ معاصر ایران است.
اینجا محل زندگی و فعالیت شیخ فضل‌الله نوری است؛ فقیهی که در میانه‌ی تحولات مشروطه، از حامی عدالت‌خانه تا مخالف #مشروطه‌ی عرفی، مسیر فکری و سیاسی پرچالشی را پیمود.

خانه و مسجد او یادآور لحظه‌ای است که #مشروطه از درون خود دچار دوگانگی شد؛ جایی که پرسش از نسبت میان قانون و شریعت، نه در کتاب‌ها، بلکه در عرصه‌ی عمل مطرح شد.

در مرکز تهران قدیم، در امتداد بازار و میدان ارگ، مسجدی قرار دارد که بخش مهمی از تاریخ مذهبی و سیاسی پایتخت را در خود جای داده است.
مسجد جامع سلطانی، که امروز با نام مسجد امام خمینی شناخته می‌شود، از مهم‌ترین بناهای مذهبی دوره‌ی قاجار و ساخته دست فتحعلی‌شاه قاجاز است و در مقاطع مختلف، محل شکل‌گیری و بازتاب تحولات اجتماعی و سیاسی شهر بوده است.

این مسجد فراتر از کارکرد عبادی، به‌عنوان فضایی عمومی و سیاسی - اجتماعی عمل می‌کرد؛ جایی که علما، بازاریان و فعالان سیاسی گرد هم می‌آمدند و درباره‌ی مسائل روز به گفت‌وگو می‌نشستند.