ولی برای من در این مدت زندگی
به گونه‌ای سپری شده که تا مدت
ها می‌توانم غمگین بمانم،نمیدانم انتهای آن کجا خواهد بود،ولی این
را خوب میدانم که روزی خودم را تکه‌تکه خواهم کرد تا ببینم کجا بوده این غم،که در جای جای ما ماتم شده.

اشک ها برای پایان روز ذخیره است
هنوز از تسلای پنجشنبه
بیرون نیامده بودم که
جمعه آمد

من دیشب خیلی گریه کردم.
چون یادم اومد تو دبستان هیچ کدوم از معلم ها بهم ستاره نمی دادن.

من از این وضعیت خستمه.
خیلی هم خستمه.
هردفعه به طوری رفتار میکنم انگار اتفاقی نیفتاده
بهتر دیگه از یاد ببرم
بهتر دیگه در بارش ننویسم فکر نکنم
ولی…
ولی جسمم،روحم یادشه
هرچقدر هم که تلاش کنم برای پاک کردنش
بازم ردش هست.

شما می‌تونید با من هم دردی کنید.
ولی نمی‌تونید غمی که دارم رو حسش کنید.
من اصلنم نمیخوام که شما حسش کنید،حسش
کنید که چی بشه؟من کشیدم بس بود آقا جان.
شما فقط حواستون به غیر من باشه،مبادا دیر کنید!.

بندبند وجودم چیزی را میخواهد
که در واقع نمیداند چه چیزی را می‌خواهد.
فقط میخواهد.همین.

و خدای عزیز
زمانی که به خواب می‌روم مرا
در آغوش خود غوطه ور کن
بگذار آرام بگیرم
و بعد جانم را بگیر
و دیگر ما را هیچ کن.