✅ به همه دوستان بویژه داوطلبین شرکت در آزمون بعدی نظام مهندسی پیشنهاد می شود این مطلب را مطالعه نمایند:
🔶 متن پیش رو اقتباسی از مقاله ای اجتماعی با عنوان "پارادکس درد یعنی خوشبختی" از آقای دکتر مجتبی لشکربلوکی (دکتری مديريت استراتژيک و استاد دانشگاه صنعتی شریف) است. این مقاله برای اهداف در سه سطح شخصی، سازمانی و ملی تدوین شده که در اینجا تلاش شد در جهت راهنمایی کلی برای قبولی در آزمون نظام مهندسی که هدف اصلی این کانال است مطالبی بیان شود.
🔺 همه ما دوست داریم در آزمون نظام مهندسی قبول شویم. شغلی مناسب با درآمد کافی داشته باشیم. می خواهیم به واسطه تحصیلات مهندسی و داشتن شغلی در سطح بالای اجتماعی چنان قابل احترام باشیم که وقتی وارد جمعی میشویم حاضران مثل دریای سرخ که به فرمان حضرت موسی دوتکه شد، برایمان راه باز کنند! این چیزها را همه ما دوست داریم. کار سختی نیست که بخواهیم در آزمون نظام مهندسی قبول شویم. ولی آیا داشتن این آرزو و دوست داشتن یک هدف چقدر ما را در رسیدن به آن کمک می کند؟ متأسفانه باید بگویم "تقریباً هیچ!"
🔺اگر از ما پرسیده شود "چرا در این کانال تلگرامی که ویژه آزمون نظام مهندسی است عضو هستیم؟" و ما هم در جواب بگوییم برای قبولی در آزمون باید بگویم این پاسخ کاملاً بی معناست. در واقع این سوال کاملاً گمراه کننده است! پرسش مربوط به لذایذ و آرزوها آسان است و جوابش نیز گمراه کننده. کمی گیج کننده به نظر می رسد، بگذارید بیشتر توضیح دهم.
🔺پرسش درستی که باید از خودمان بپرسیم این است: برای قبولی در آزمون نظام مهندسی چقدر می خواهید "رنج" را تحمل کنید و تا چه اندازه می خواهید در مقابل مشکلات این راه "مبارزه" کنید؟ این پرسش نقش اساسی در موفقیت ما دارد. چرا این پرسش درست تر است؟ همه ما می خواهیم در آزمون قبول شویم، حتی کسانی که در این راه هیچ تلاشی ندارند و زحمتی را متحمل نمی شوند! همه ما می خواهیم در آزمون قبول شویم ولی همه ما نمی خواهیم رنج روزی چند ساعت مطالعه در یک اتاق، گذشتن از تفریحات روزمره، گذشتن از وقت گذرانی های معمول با دوستان، نرفتن به سفر همراه خانواده، هزینه کردن برای خرید منابع آزمون و... را تحمل کنیم. همه می دانیم بسیاری از داوطلبان آزمون نظام مهندسی با مشکل اشتغال مواجه هستند و یا به سختی در شغل نه چندان با ثباتی مشغول هستند. ولی آیا تا چه اندازه حاضر هستند رنج و سختی های قبولی در آزمون را بپذیرند و یک بار برای همیشه در آزمون قبول شده و از مزایای پروانه اشتغال استفاده کنند؟ خیلی از ما می خواهیم بدون تحمل رنج و سختی و بدون مبارزه و بدون موکول کردن لذت های روزمره به آینده موفق شویم!
🔺 داشتن احساسات و تجربیات مثبت راحت است ولی اکثر ما در مدیریت احساسات و تجربیات منفی دچار مشکلیم. بنابراین احساسات خوبی که در اثر آرزوها و رویاها در وجود ما شکل می گیرد تعیین کننده موفقیت ما نیست! بلکه احساسات بدی که مایلیم و قادریم برای رسیدن به آن احساسات خوب تحمل کنیم تعیین کننده اند. ما می خواهیم در آزمون نظام مهندسی قبول شویم ولی به این موفقیت نمی رسیم مگر آنکه رنج مطالعه مباحث مقررات ملی ساختمان با آن ادبیات خاص و بی روح و حل نمونه سوالات فراوان و احتمالاً شرکت در کلاس های کمک آموزشی یا هزینه کتاب و فیلم های آموزشی را بپذیریم. بپذیریم که باید با احساسی که به ما می گوید عادت روزمره را ترک نکن و یا از استراحت و تفریح خودت کم نکن و... مبارزه کنیم. همه اینها در شرایطی هست که هنوز نمی دانیم آیا با پذیرفتن این رنج ها در آزمون موفق خواهیم شد یا نه؟ پس متوجه شدیم اینکه «دوست داریم یا علاقه مندیم در آزمون قبول شویم» موفقیت ما را تعیین نمیکند. بلکه «چه رنجی را میخواهیم برای رسیدن به این موفقیت تحمل کنیم؟» آینده ما را می سازد.
🔺 نمی توان هدف قبولی در آزمون را داشت و برای آن رنج و زحمتی تحمل نکرد. پرسش مربوط به لذایذ آسان است و تقریباً همۀ ما پاسخ مشابهی برای آن داریم (همه میخواهیم در آزمون نظام مهندسی قبول شویم). پرسش از رنج و مبارزه است که راهگشاست.
🔶 متن پیش رو اقتباسی از مقاله ای اجتماعی با عنوان "پارادکس درد یعنی خوشبختی" از آقای دکتر مجتبی لشکربلوکی (دکتری مديريت استراتژيک و استاد دانشگاه صنعتی شریف) است. این مقاله برای اهداف در سه سطح شخصی، سازمانی و ملی تدوین شده که در اینجا تلاش شد در جهت راهنمایی کلی برای قبولی در آزمون نظام مهندسی که هدف اصلی این کانال است مطالبی بیان شود.
🔺 همه ما دوست داریم در آزمون نظام مهندسی قبول شویم. شغلی مناسب با درآمد کافی داشته باشیم. می خواهیم به واسطه تحصیلات مهندسی و داشتن شغلی در سطح بالای اجتماعی چنان قابل احترام باشیم که وقتی وارد جمعی میشویم حاضران مثل دریای سرخ که به فرمان حضرت موسی دوتکه شد، برایمان راه باز کنند! این چیزها را همه ما دوست داریم. کار سختی نیست که بخواهیم در آزمون نظام مهندسی قبول شویم. ولی آیا داشتن این آرزو و دوست داشتن یک هدف چقدر ما را در رسیدن به آن کمک می کند؟ متأسفانه باید بگویم "تقریباً هیچ!"
🔺اگر از ما پرسیده شود "چرا در این کانال تلگرامی که ویژه آزمون نظام مهندسی است عضو هستیم؟" و ما هم در جواب بگوییم برای قبولی در آزمون باید بگویم این پاسخ کاملاً بی معناست. در واقع این سوال کاملاً گمراه کننده است! پرسش مربوط به لذایذ و آرزوها آسان است و جوابش نیز گمراه کننده. کمی گیج کننده به نظر می رسد، بگذارید بیشتر توضیح دهم.
🔺پرسش درستی که باید از خودمان بپرسیم این است: برای قبولی در آزمون نظام مهندسی چقدر می خواهید "رنج" را تحمل کنید و تا چه اندازه می خواهید در مقابل مشکلات این راه "مبارزه" کنید؟ این پرسش نقش اساسی در موفقیت ما دارد. چرا این پرسش درست تر است؟ همه ما می خواهیم در آزمون قبول شویم، حتی کسانی که در این راه هیچ تلاشی ندارند و زحمتی را متحمل نمی شوند! همه ما می خواهیم در آزمون قبول شویم ولی همه ما نمی خواهیم رنج روزی چند ساعت مطالعه در یک اتاق، گذشتن از تفریحات روزمره، گذشتن از وقت گذرانی های معمول با دوستان، نرفتن به سفر همراه خانواده، هزینه کردن برای خرید منابع آزمون و... را تحمل کنیم. همه می دانیم بسیاری از داوطلبان آزمون نظام مهندسی با مشکل اشتغال مواجه هستند و یا به سختی در شغل نه چندان با ثباتی مشغول هستند. ولی آیا تا چه اندازه حاضر هستند رنج و سختی های قبولی در آزمون را بپذیرند و یک بار برای همیشه در آزمون قبول شده و از مزایای پروانه اشتغال استفاده کنند؟ خیلی از ما می خواهیم بدون تحمل رنج و سختی و بدون مبارزه و بدون موکول کردن لذت های روزمره به آینده موفق شویم!
🔺 داشتن احساسات و تجربیات مثبت راحت است ولی اکثر ما در مدیریت احساسات و تجربیات منفی دچار مشکلیم. بنابراین احساسات خوبی که در اثر آرزوها و رویاها در وجود ما شکل می گیرد تعیین کننده موفقیت ما نیست! بلکه احساسات بدی که مایلیم و قادریم برای رسیدن به آن احساسات خوب تحمل کنیم تعیین کننده اند. ما می خواهیم در آزمون نظام مهندسی قبول شویم ولی به این موفقیت نمی رسیم مگر آنکه رنج مطالعه مباحث مقررات ملی ساختمان با آن ادبیات خاص و بی روح و حل نمونه سوالات فراوان و احتمالاً شرکت در کلاس های کمک آموزشی یا هزینه کتاب و فیلم های آموزشی را بپذیریم. بپذیریم که باید با احساسی که به ما می گوید عادت روزمره را ترک نکن و یا از استراحت و تفریح خودت کم نکن و... مبارزه کنیم. همه اینها در شرایطی هست که هنوز نمی دانیم آیا با پذیرفتن این رنج ها در آزمون موفق خواهیم شد یا نه؟ پس متوجه شدیم اینکه «دوست داریم یا علاقه مندیم در آزمون قبول شویم» موفقیت ما را تعیین نمیکند. بلکه «چه رنجی را میخواهیم برای رسیدن به این موفقیت تحمل کنیم؟» آینده ما را می سازد.
🔺 نمی توان هدف قبولی در آزمون را داشت و برای آن رنج و زحمتی تحمل نکرد. پرسش مربوط به لذایذ آسان است و تقریباً همۀ ما پاسخ مشابهی برای آن داریم (همه میخواهیم در آزمون نظام مهندسی قبول شویم). پرسش از رنج و مبارزه است که راهگشاست.
Forwarded from Ahmad jafarpour
MICRO
👈میکرو👉
✍آمادگی برای آزمون نظام مهندسی
✍آمادگی برای آزمون استخدامی
✍درج آگهی های استخدامی
✍جزوه و مطالب دانشگاهی
✍ارتباط مستقیم با نویسندگان کتاب های برق
https://news.1rj.ru/str/microelectrocom
👈میکرو👉
✍آمادگی برای آزمون نظام مهندسی
✍آمادگی برای آزمون استخدامی
✍درج آگهی های استخدامی
✍جزوه و مطالب دانشگاهی
✍ارتباط مستقیم با نویسندگان کتاب های برق
https://news.1rj.ru/str/microelectrocom
Telegram
MICRO میکرو
👈میکرو👉
✍مطالب علمی برق
✍اطلاع رسانی دوره ها
09165124410
@microelectrocom
✍مطالب علمی برق
✍اطلاع رسانی دوره ها
09165124410
@microelectrocom
بهتر آن است که
ذهن
را برای اندیشیدن
مورد استفاده قرار دهیم
نه
برای انبار کردن اطلاعات.
- آلبرت انیشتین
@microelectrocom
ذهن
را برای اندیشیدن
مورد استفاده قرار دهیم
نه
برای انبار کردن اطلاعات.
- آلبرت انیشتین
@microelectrocom