‘Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker met elkaar om te gaan en de lichtblauwe stip, het enige thuis dat we ooit hebben gekend, te behouden en te koesteren.'

'Vanuit dit verre perspectief lijkt de aarde misschien niet van bijzonder belang. Maar voor ons is het anders. Denk nog eens aan die stip. Dat is hier. Dat is thuis. Dat zijn wij. Daarop leeft iedereen van wie je houdt, iedereen die je kent, iedereen van wie je ooit hebt gehoord, ieder mens die er ooit was, leefde hier zijn leven. Het geheel van onze vreugde en ons lijden, duizenden religies, ideologieën en economische doctrines, elke jager en verzamelaar, elke held en lafaard, elke schepper en vernietiger van de beschaving, elke koning en boer, elk verliefd jong stel, elke moeder en vader, elk hoopvol kind, elke uitvinder en ontdekkingsreiziger, elke moraalridder, elke corrupte politicus, elke ‘superster’, elke ‘opperste leider’, elke heilige en zondaar in de geschiedenis van onze soort woonde daar – op een stofdeeltje zwevend in een zonnestraal.

De aarde is een heel klein podium in een enorme kosmische arena. Denk eens aan de rivieren van bloed die door al die generaals en keizers zijn vergoten, zodat zij in glorie en triomf de tijdelijke meesters van een stukje van die stip konden worden. Denk aan de eindeloze wreedheden die de bewoners van de ene hoek van deze pixel ondergaan tegen de nauwelijks te onderscheiden bewoners van een andere hoek. Hoe vaak komen hun misverstanden voor, hoe graag willen ze elkaar vermoorden, hoe vurig is hun haat. Onze houding, ons ingebeelde eigenbelang, de waan dat we een bevoorrechte positie in het universum hebben, wordt uitgedaagd door deze punt van bleek licht. Onze planeet is een eenzaam stipje in het grote omhullende kosmische donker. In onze duisternis – in al deze uitgestrektheid – is er geen enkele aanwijzing dat er hulp van elders zal komen om ons van onszelf te redden.

De aarde is tot nu toe de enige wereld waar leven bestaat. Er is nergens anders, althans niet in de nabije toekomst, waar onze soort naartoe zou kunnen migreren. Bezoek, ja. Leven, nog niet. Of we het nu leuk vinden of niet, op dit moment is het de aarde waar we ons standpunt innemen. Er wordt wel eens gezegd dat astronomie een nederige en karaktervormende ervaring is. Er is misschien geen betere demonstratie van de dwaasheid van de menselijke verwaandheid dan dit verre beeld van onze kleine wereld. Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker met elkaar om te gaan en de lichtblauwe stip, het enige thuis dat we ooit hebben gekend, te behouden en te koesteren.'

~ Carl Sagan, Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space, 1

'Meer dan 5000 Israëlische en Palestijnse vrouwen zijn door de woestijn van Israël naar de Jordaanoever gelopen. Met de wandeling willen ze hun politieke leiders duidelijk maken dat ze vrede moeten sluiten."

"Na de vredesbijeenkomst op de Jordaanoever vervolgden de vrouwen hun tocht richting Jeruzalem. In de Israëlische hoofdstad demonstreerden in totaal zo'n 30.000 mensen voor vrede."

https://nos.nl/artikel/2196986-duizenden-israelische-en-palestijnse-vrouwen-wandelen-voor-vrede

Hopelijk volgt NL!

Omtzigt = pro EU = digital prison & vaarwel boeren

Klaver = pro EU = digital prison & vaarwel boeren

vd Plas = pro EU = digital prison & vaarwel boeren

Etc

Buiten fvd en bvnl om is er helaas niks te stemmen als je vrijheid je lief is.

https://www.cnn.com/2023/10/13/asia/new-zealand-general-election-labour-national-intl-hnk/index.html

Women of the world #unite

https://youtu.be/Suv96Wz39vk

Mooi artikel van mijn blckbx collega Daan:

https://hetidealehuis.nl/het-ideale-huis-in-de-andere-krant/

Via Hilde Heijn 🙏🏼

“Wij hebben geen reden tot argwaan jegens onze wereld, want zij is niet tegen ons. Heeft zij verschrikkingen, dan zijn het onze verschrikkingen; heeft zij afgronden, dan behoren die afgronden aan ons toe; zijn er gevaren, dan moeten wij proberen ze lief te hebben.
En als wij ons leven maar inrichten volgens die stelregel die ons aanraadt altijd voor de moeilijke weg te kiezen, dan zal datgene wat ons nu nog allervreemdst toeschijnt ons zeer vertrouwd en getrouw worden.

Hoe zouden wij die oude mythen kunnen vergeten die aan de wieg van alle volkeren staan - de mythen over draken die op het allerlaatste ogenblik in een prins(es) veranderen; misschien zijn alle draken uit ons leven wel prinsessen of prinsen die er alleen maar op wachten ons eens mooi en moedig te zien.
Misschien is al het verschrikkelijke in diepste wezen wel het hulpeloze dat ons om hulp vraagt.”

- Rainer Maria Rilke