“En wat een mooie toekomst
Vrouwen aan de macht
Met algemene stemmen
Wordt de oorlog afgeschaft”

We weten dat mensen die niet genoeg weten over hun eigen schaduw en hun eigen donkere kant, grote kans maken om ten prooi te vallen aan kwade invloeden.

Als iemand de kwade neigingen in zichzelf kent, ontwikkelt hij of zij een soort intuïtie of het vermogen om hetzelfde te ruiken bij andere mensen. Een jaloerse vrouw die haar eigen jaloezie heeft doorleefd, zal altijd jaloezie die zichtbaar is in de ogen van een andere vrouw herkennen.
De enige manier om niet door de wereld te lopen als een onschuldige, goed opgevoede dwaas, beschermd door vader en moeder tegen het kwaad van deze wereld, en daarom op elke hoek bedrogen, belogen en bestolen wordt, is om af te dalen in de diepten van het eigen kwaad, wat iemand doorgaans in staat stelt om de overeenkomstige eigenschappen bij andere mensen instinctieve te herkennen.

Marie-Louise Von Franz, Individuation in Fairy Tales

Zeer interessante verschuiving in hoe en waar mensen hun tijd doorbrengen en hun levenspartner vinden.

#collective #values #whatmattersmost

"In the end, it won’t matter what agenda was taken down, whether secrets were unsealed, or which perspective had it right on any level. All that will matter is the time you took to remain faithful in spirit, aligned in your ethics, a loving nurturer of your own heart, and an inspired contributor for your friends, family, and community while rooted in the wisdom of maturity."

~ Matt Kahn

De grote klacht: er is altijd te weinig tijd.
Onder de druk van deadlines, verplichtingen en eisen verandert het dagelijks leven in een eindeloze wedloop, waarbij de finish steeds verder weg lijkt te verschuiven, hoe hard je ook rent. Tijdmanagement kan helpen, maar in het beste geval verzacht het de druk slechts een beetje. Werk zal uiteindelijk altijd de tijd opslokken die je beschikbaar stelt.

De werkelijke oplossing ligt niet in meer tijd vinden, maar in het loslaten van tijd zelf. Het klinkt misschien als een paradox, maar alleen als tijd wegvalt, lijkt er eindelijk genoeg tijd te zijn. Tijd bestaat niet los van jou; het maakt deel uit van je wezen. Vanuit je bron ontvouwen alle gebeurtenissen zich met perfecte timing. Het begin draagt altijd het einde in zich.

Er is altijd voldoende tijd om te bereiken wat je wilt en op een bevredigende manier van A naar B te gaan. Met andere woorden: het ontvouwen van tijd is in wezen het ontvouwen van het zelf. Tijd kan het ware zelf immers nooit vastleggen.

Denk eens aan het lichaam dat je had toen je nog in de baarmoeder groeide. Een normale zwangerschap duurt negen maanden, en dat is met een reden: de complexiteit van een pasgeboren kind ontvouwt zich precies binnen die tijd. Als het embryo minder of meer tijd nodig heeft, past het geboorteproces zich daar vanzelf op aan. Niets of niemand legt vast dat negen maanden een harde grens is.

Alles wat je wilt bereiken, draagt een eigen innerlijk schema in zich, met diezelfde natuurlijke flexibiliteit. Tijd voegt zich naar jouw verlangens, niet andersom. Als twee mensen hetzelfde boek lezen, gaat het er niet om wie het eerst klaar is, maar wie het meeste heeft genoten. Wanneer je beseft dat tijd subjectief is en afgestemd op wat jij uit je leven wilt halen, verdwijnt de ervaring van tijdsdruk.

Er is geen verschil tussen "ik wil een kind" en "het universum wil een kind." Het embryo dat in de baarmoeder begint te groeien, kan vertrouwen op miljoenen jaren aan intelligentie, herinnering, creativiteit en evolutie. Wanneer we naar de ontwikkeling van een foetus kijken, zien we hoe moeiteloos het individu de kosmos binnentreedt. Het kind is van jou, maar ook van het universum; beiden komen voort uit het immense genenreservoir dat het universum als enige ware ouder heeft.

Niet meer naar school gaan biedt een groot voordeel: je kunt zelf boeken kiezen die je echt interesseren en je daar volledig in verdiepen. Wanneer je niet langer gebonden bent aan een extern tijdsbegrip, kun je je richten op de essentie van het bestaan, namelijk dat je niet hoeft te leven volgens deadlines.

Daniel Derweduwen