Сёння 35 гадоў як выбухнуў Чарнобыль. З усіх апавяданняў пра гэту страшную падзею найбольш кранальным з'яўляецца "Одзіўм" Янкі Сіпакова.

Вось тут - вельмі якасная і пранізлівая аўдыё версія паэмы (доўжыцца каля гадзіны).

"Одзіўм" характэрызуе не толькі падзеі тых страшных часоў, але ж і фантастычна апісвае сучасныя беларускія падзеі:

"З'езд шуміць, народныя дэпутаты сапернічаюць у красамоўстве. А мы сеем на мёртвых землях мёртвым насеннем. Чыноўнікі хваляцца аб перавыкананні планаў па галоснасці на 100 гектараў усё тых жа сяльгасугоддзяў, а мы здымаем мёртвыя ўраджаі. Маўчаць прыдворнаатамныя акадэмікі, маўчаць чыноўнікі, усе ў бессаромнай ілжы. Калі нехта гавора праўду пра нашу бяду, рассакрэчвае нашу дурноту, мы злуёмся і лямантуем, што ён робіць шкоду роднай уладзе. Аказваецца не той небяспечны, хто шкодзіць, а той, хто рассакрэчвае гэта."

@nd_by

Проблематика законопроектов о противодействии экстремизму и запрете реабилитации нацизма может затронуть практически любой канал в телеграмме. Субъективное токование норм, заложенных в проект закона "О противодействии экстремизму" может повести к тому, что любой канал, позиция или содержание поста которого будет противоречить государственным интересам или государственной позиции, может быть признан экстремистским. Дабы понять, какой путь прошли эти законопопроекты "бутиковый лоббист" @lexup написал очень важный лонгрид "Как депутаты закон принимали "О противодействии экстремизму".

Никто не отрицает, что эти законы нужны, но их качественная составляющая находится на крайне низком уровне, а использование многих норм в правоприменительной деятельности угрожает превратится в узаконенный инструмент преследования инакомыслия. В связи с тем, что проекты законов ещё не подписаны президентом, коллеги из @lexup подготовили петицию "Проекты законов «Об изменении законов по вопросам противодействия экстремизму» и «О недопущении реабилитации нацизма» - на доработку!", которую я прошу подписать здесь или здесь.

Я понимаю, что мы плохо относимся к юридическим нормам: они скучные и сухие, пишутся в офисах и поэтому так от нас далеки. Но это один из барьеров защиты прав граждан в нынешнее непростое время, поэтому попрошу с пониманием отнестись к этой теме, которую я вновь поднимаю.

@nd_by

Рэферэндум у студзені 2022 года? Ок.
Але ж вось з чым дзяржава на цяперашні момант дойдзе да галасавання яшчэ ў гэтым годзе:

1) Наперадзе цёплыя месяцы, святы і звычайнае, але ж абвостранае, жаданне людзей выйсці пагуляць. Постковідныя настроі - толькі на свежае паветра, межы зачынены, таму турызм і праца - толькі ўнутраныя. Некалькі месяцаў запар амаль кожныя выхадныя, ці нават будні, будуць мець напружаны характар і невядома з якога боку "стрэльне" вуліца, асабістая ці мясцовая ініцыятыва. Але ж хутчэй улада сама сабе ў чарговы раз стукне граблямі па ілбе, і гэта ўжо можа быць накаўт.

2) Суды над Бабарыкам, Ціханоўскім, Калеснікавай і іншымі - яшчэ адзін трыгер, калі не ўнутраны, то 100% знешні - як мінімум гэта прыцягне ўвагу на некалькі тыдняў і ў калектыўным захадзе, і на ўсходзе, як максімум - адбудуцца новыя вулічныя акцыі і чарговыя міжнародныя санкцыі.

3) Наперадзе чэмпіянат свету па хакеі ў Рызе і Аліміяда ў Токіа. Спартсмены могуць і бчб з сабой ўзяць, і на ўвесь свет яго паказаць, акрамя таго, хакеісты нашыя правальваюць чэмпіянат за чэмпіянатам, што зусім дрэнна для дзяржаўнай прапаганды.

4) Нічога не зразумела з эканомікай і нацыянальнай валютай, запазычанасць дзяржпрадпрыемстваў крытычная, бізнес у стагнацыі, ёсць вялікія рызыкі несвоечасовай аплаты працы, у тым ліку бюджэтнікам, а гэта ўжо штуршок на плошчу.

5) У галовах і ў шафах людзей - бчб, праблема гістарычна-ментальная, законамі не вырваць, канчаткова задушыць немагчыма. Інтэрнэт таксама не задушыць, таму ён застаецца хованкай для незалежнага меркавання і любой альтэрнатывы.

6) Абсалютна не вырашана пытанне са збіццём і катаваннем людзей у жніўні 2020 года, абяцанне - вырашым у жніўні 2021 г. Наймагутная праблема для ўлады і наймагутная боль краіны апошніх 35 год.

7) Улада не разумее, якімі павінны быць контуры грамадска-палітычнага ладу, як зміксавць у Канстытуцыі Ўсебеларускі народны сход, Парламент, Савет бяспекі, інстытут Прэзідэнта і Ўрад, абяцанне - вырашым у жніўні-верасні 2021 г. Міністры разбірацца ў гэтым не будуць, а выканаўцы на дзяржслужбе ці не маюць кампетэнцый (бо кампетэнтных звольнілі), ці актыўна праводзяць утоеную італьянскую забастоўку.

8) Зверху і да гэтага часу трэнды на ўзмацненне, закручванне і паглыбленне, а змястоўнага эфекту няма. Звышцэнтралізацыя ўжо не дае вынікаў, таму не зразумела куды бегчы і што рабіць, ідэй няма, на перамовы ніхто і не збіраецца ісці, ні з грамадствам, ні з ЕС, ні з Расіяй.

9) Упершыню ў гісторыі Беларусі ні ЗША, ні ЕС не прызналі прэзідэнта легітымным кіраўніком краіны, міжнародных зносін амаль няма, самыя масавыя за ўсю гісторыю санкцыі душаць набліжаны бізнес, інвестыці ў Беларусь замарозіў нават "брацкі" Кітай (футбольны стадыён і алімпійскі басейн у Мінску ніхто будаваць у такіх умовах не будзе, кітайцы не дурныя);

10) Афіцыяльныя інстытуты ўлады ў 2020 годзе саступілі ролю аўтарытэта нефармальным цэнтрам сілы. Грамадства пасля 2020-га года зразумела, што можа жыць без дзяржавы: калі ў цябе з крана ідзе чорная вада, а легкія на здымку рэнгена не шэрыя - чорныя і дзяржава кажа: "Пей ваду, яна нармальная, а здымак чорным быць павінен", то ў кожнага беларуса народзіцца пытанне: "А навошта мне гэта ўлада?"

Ваш народны дэпутат

https://news.1rj.ru/str/reflectionbelarus/820

Некалькі чалавек папрасіла пракаментаваць гэты пост "Рэфлексіі і рэакцыі".

"Няма таго, што раней было" - гэты тэзіс характэрызуе абставіны ў дзяржапараце, каторы стракаты настолькі, што казаць аб нейкім адзінстве пазіцый ці меркаванняў цяжка. Натуральнага сплачэння адзін за аднаго тут няма, ёсць сплачэнне вакол ствала дзяржапарата, які дае хлеб, і вакол сітуацыі з нападкамі з боку апанентаў. Таму як грызлі адзін аднаго, так і будуць грызці, як ішлі бок аб бок туды, куда ім казаў павадыр, так і будуць ісці. Няма дзяржаўнай ідэі, дзяржаўнай мэты, якая аб'ядноўвала бы ўсіх: дэрактара малочнага ААТ, міністра абароны, кіраўніка паліклінікі і школы, дэпутата, губернатара. Аб'ядноўвае, акрамя хлеба, правільна напісана - булінг. Колы каткоў блогераў неабгрунтавана разуцюжылі агромністую колькасць добрых людзей і сярод сілавікоў, і сярод дэпутатаў, і чынавенства. Менавіта гэта стала скрэпай для дзяржапарата напрыканцы 2020 года і трымае па гэты час. Грамадзянская самаарганізацыя, якая адбылася ў 2020 годзе, імкліва канвертавалася ў палітычныя навыкі - гэта аксіома прыроды грамадства. Таму ж самаарганізацыя здарылася і ў дзяржапараце, які стаў таксама мацней.

А тым, хто збіваў людзей і парушаў закон, адстойваў толькі інтарэсы дзяржавы, а не грамадства, усе гэтыя булінгі, чорны кнігі, адукацыі ды канстытуцыі да лампачкі. Аднак яны хоць і маюць асноўную масу адмінрэсурса, але ж з'яўляюцца абсалютнай меншасцью ў палітычнай замкунтай сістэме, якая не разумее логікі замарожанага канфлікта і наяўнасці кангламерата праблем.

І як толькі з'явіцца кропка апоры для дзяржслужачых, то менавіта гэта штурхане сітуацыю ў розныя бакі такім чынам, што разбалансіроўка набудзе хаатычны характар. Хаатычны таму, што аўтарытэтам з'яўляецца толькі Лукашэнка, і ніякія саўбезы, народныя сходы, "заграницы" не вырашаць праблему, бо толькі ад яго ўсё залежыць. Для набыцця аўтарытэта патрэбен час, ці выдвіжэнне другім аўтарытэтам, чаго на гарызонце не відаць.

Сярод дзяржапарата няма і аўтарытэта ў Ціханоўскай і кампаніі, бо са жніўня яны выбралі крытычны аб'ём асуджэнняў, заклікаў і заяў, а разам з булінгам яе асоба і асобы астатніх пачынаюць вызываць адрыньванне.

У галовах чыноўнікаў - ментальнае безуладдзе, якое мяжуе са страхам рэпрэсій і несвядомасці таго, што будзе заўтра. У выбарчай сістэме ЗША ёсць паняцце swing state - "колеблящийся штат", які азначае прыблізна аднолькавую папулярнасць кандыдатаў ад штата. Вось дзяржапарата зараз - "колеблящийся": ад таго, хто ў гэтым годзе працягне коўдру на сябе і залежыць, на чыім баку будуць і дэпутаты, і міліцыя і цалкам увесь народ.

Ваш народны дэпутат

В апреле наблюдалась интересная картина в инфополе страны. Не знаю, совпадение это или нет, но концовка каждой из недель привносила общественности громкие инфоповестки, которые несколько дней находились в топе обсуждений и реакций:

1 апреля, четверг: "Манкруты";
2 апреля, пятница: Палата представителей в первом чтении приняла ряд законопроектов, в том числе "О запрете реабилитации нацизма" и "Об изменении законов по вопросам противодействия экстремизму";

9 апреля, пятница: Генеральная прокуратура возбудила дело о геноциде беларуского народа; совещание у президента по вопросам политических партий;

17 апреля, суббота: заявление президента о принятии одного из" "принципиальных решений за четверть века"; заявление правоохранительных органов о том, что ранее задержанные Федута, Зенкович и другие готовили государственный переворот;

24 апреля, суббота: заявление президента об "историческом" декрете, предусматривающем передачу полномочий Совбезу республики.

Сегодня, 30 апреля, пятница: @pul_1 заявил о интересном кадровом дне и каком-то важном телефонном разговоре посреди совещания с "назначенцами", а завтрашние возможные раскопки в деревне Логоза, про которые упомянули @nic_and_mike тоже могут стать еженедельной инфобомбой.

Такое чувство, что концентрация громких заявлений под конец недели имеет своей целью переключение общественности с протестной активности на государственную повестку в выходные дни. Кроме того, эти новости активно обсуждаются в течение всей недели, что показывает серьёзный провал в работе оппонентов власти в информационном поле в течение всего месяца.

Хотя во всём этом есть интересная деталь - как бы пропаганда и госаппарат не старались, общество им не верит, либо относится с крайним недоверием; такая информация не перетягивает на свою сторону часть оппозиции, не меняет их взгляды, не раскалывает. Вдобавок к этому те, кто верит, подпитывается негативной повесткой, устрашением и запугиванием, фон которого негативно сказывается на реальном восприятии ими действительности. Поэтому так получается, что почти все усилия бессмысленны - всё делается только для своей аудитории, очень похоже на "показуху" и не решает серьёзных проблем, которые встали осиновым колом перед государством: раскол общества и правовое разгильдяйство.

@nd_by

Па просьбе чытачоў дапоўню свой нядаўні пост, бо шмат было пытанняў і крытыкі.

Глядзіце, што атрымліваецца: аўтарытэтныя апаненты ўлады апошнія месяцы стаяць з працягнутай рукой і кажуць: "Вы не ідзяце на дыялог, вы пабілі людзей, вы незаконна кідаеце людзей у турмы, гэта дрэнна і павінна быць раследавана, а вінаватыя - пакараны, але ж вось вам рука - давайце пачнем перамовы".

Што адказвае дзяржапарат? Нічога не адказвае, размахвае граблямі, ці шарахаецца гэтай рукі як халеры, ці кідае ў апазіцыю гнілымі яблыкамі і паказвае язык: "Ууу, тэрарысты, экстрэмісты, змагары, вы толькі і жадаеце, каб разваліць краіну, хочаце адабраць у нас перамогу, рускія нашыя брацця, а вы варожыя чэхапольскія куклаводы і ліберасты, развальваеце краіну, ух, нехтаніянцы, маталькоўцы, цьфу на вас!".

Гэта характарызуе баязлівасць, адсутнасць павагі да апанента, праблемы ў інфармаванні, стратэгічным мысленні, адсутнасць суб'ектнасці КС/НАЎ/іншых у вачах улады - вось некалькі прычын, чаму ніхто не рэагуе на перамовы. Як з такімі весці гэтыя перамовы? Ніяк. Тут нават слухаць не хочуць, не то, каб нейкія перамовы весці.
У сувязі з гэтым адкрываецца два шляхі да дыялога: першы - перамовы з дапамогай пасярэднікаў, напрыклад Швейцарыі ці Аўстрыі. Не ведаю, што патрэбна здарыцца, каб улада пайшла на такую форму перамоў, бо лічу, што дабраахвотна гэтага не будзе.
Другі - вызначэнне апазіцыяй суб'екта перамоў. Вось я не разумею, каму асабіста адрасаваны спіч наконт перамоў? Нікаму, прозвішчы не называлі, Ціханоўская варушыць паветра словам "перамовы", таму няма рэакцыі, тым болей апазіцыя выбрала крытычны аб'ём асуджэнняў, заклікаў і заяў, уладзе тым болей не цікава рэагаваць на гэта.

Але ж ўявіце сабе, што яна публічна ці нават пісьмова звернецца да Галоўчанкі, Качанавай, Андэрэйчанкі, Макея? Ці накіруе лісты ўсім міністрам і дэпутатам? Па электроннай форме, адрасы ёсць ў свабодным доступе ў інтэрнэце. Якая будзе рэакцыя? Публічна - хутчэй за ўсё аніякай, можа і адказаў не будзе, але ж гэта вымусіць рэагаваць чыноўнікаў, гэта закіне ў галовы міністраў і дэпутатаў зерне палітычнай суб'ектнасці: як ні як да іх звяртаюцца лідары апазіцыі, хоць і "тэрарысты", але ж якія маюць вес на унутранай і знешняй арэне. Акрамя таго тут ёсць адна цікавостка - магчымасць палітычнага сепаратызму і ідэялагічнай дыверсіі з боку дзяржапарата. Спытаюць яшчэ зверху: "А што вам там напісалі, а што вы будзеце адказваць, а ці будзеце адказваць?". Клін клінам вышыбаюць. Грамадства хоць і крытыкуе Урад, Парламент і чынавенства, але ж там ёсць тыя, хто разумее неабходнасць дыялога, выканання законаў, сумеснага вырашэння ковідных, сацыяльных і эканамічных праблем, ёсць разумныя людзі.

З боку ж улады нічога не перашкаджае набраць сабе бонусаў і перацягнуць коўдру, напрвклпд Андрэю Савіных, кіраўніку Пастаяннай камісіі па міжнародных справах Палаты прадстаўнікоў правесці zoom-сустрэчу з Латушкам, а намесніку кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Вользе Чупрыс - са Святланай Ціханоўскай. І кіраўніцтва краіны твар не згубіць, і узровень сур'ёзны для перамоў прадставіць. Усё ж такі нават і ўлада Расіі перамовы з чэчэнскімі баевікамі вяла, і ЗША з талібамі. Параўнанне канешне дзікае, але ж характэрызуе нармальнасць перамоў дзяржавы с тымі, каго яна лічыць тэрарыстамі.

Вось мне здаецца, што той, хто першым пойдзе на такія крокі, як мінімум атрымае агромністыя ачкі і ўнутры краіны, і за межамі, перш за ўсё Расіі і ЕС; як максімум - беспаваротна захавае за сабой увесь матэрык дзяржапарата ці наадварот, перакладзе мост для чыноўнікаў на другі бераг.

Ваш народны дэпутат

https://news.1rj.ru/str/belta_telegramm/46786

Палата представителей во втором чтении приняла проект закона "Об изменении законов по вопросам адвокатской деятельности". Основной новеллой является упразднение института частных адвокатских бюро и и адвокатов, работающих индивидуально. В случае принятия этих законопроектов Советом Республики и подписанием президентом, единственной организационной формой осуществления адвокатской деятельности будут являться ЮК - юридические консультации Белорусской республиканской коллегии адвокатов (БРКА). Отмечу, что в настоящее время руководителем БРКА является член Совета Республики Виктор Чайчиц - государственный служащий. Не буду говорить о явном политическом контексте и диком нарушении права человека на защиту своих интересов, поэтому чтобы передать всю боль юристов, приведу аналогию того, что в абсолютном значении это означало бы для других отраслей и сфер деятельности:

- все частные медицинские центры, аптеки и лаборатории закрываются, все услуги оказываются только в государственных поликлиниках и больницах. ЛОДЭ, Инвитро, Нордин, Синево, частые аптеки и пр. закрываются навсегда;

- ритэйл - только государственный: магазины вроде гиппо, санта, соседи, евроопт и пр. уходят с рынка, либо отдают 50 +1 доли государству. Пользуйтесь продмагами, дорорсами;

- перевозки, как грузовые, так и частные - только государоственные;

- журналисткая деятельность разрешена только государственным учреждениям, крупные ресурсы вроде тут.бай и онлайнера запрещаются: смотрите Азарёнка и читайте СБ.

Вот эта новость - трагедия для национальной правовой системы, которая в последние лет 10 деградирует. Конкуренция - двигатель прогресса, уничтожается и в адвокатской сфере.

@nd_by

Хрыстос уваскрос!

Даволі цікава назіраць за асобамі, якія выступаюць, тым болей у светлую Пасху, з прамовамі на тэлебачанні, даюць інтэрв'ю СМІ і адначасова з гэтым ведаць іх асабіста, разумець іх унутраны свет, становішча да сітуацыі ў краіне і грамадстве. Гэта неверагоднае пачуццё, калі ты ў наступны момант паціскаешь руку такому крывадушніку (лицемеру) і глядзіш яму ў вочы.

Палітычная Крывадушнасць на Пасху - гэта страшная форма хлусні, якая дазваляе чалавеку абыйсці свае духоўныя перашкоды, здрадзіць самому сабе, здрадзіць у храме Богу. У "Братах Карамазавых" Дастаеўскага ёсць крылаты выраз "калі Бога няма, то ўсё дазволена" і гэта вельмі страшна, бо ніколі не ведаеш, чаго чакаць ад такіх людзей: здрадзіў у храме, здрадзіў бацьку, здрадзіў закону, здрадзіў народу...

Чалавек можа быць зялёным ці чырвоным, левым ці правым і гэта нармальна, але ж толькі ў той час, калі яго мірапогляд і высновы грунтуюцца на вопыце ці ведах. Але ж ненатуральна, калі чалавек хутка падладжваецца пад кан'юнктуру, дзеля матэрыяльных, палітычных ці іншых бонусаў наўмысна здраджвае сваім прынцыпам, сваім словам. У дзяржапараце такіх прынята называць "флюгер".

Чалавек такая істота, што ў адзін момант можа зразумець, што ён памыляўся амаль ўсё жыццё. Але ж калі закрыецца "Грынпіс", то яго актывіст у апошнюю чаргу пойдзе працаваць дравасекам, і малаверагодна, што шахцёр, які гадамі рые камяністую зямлю, адразу стане ў танцавальную пазіцыю нумар 5. Таму нельга ўчора быць атэістам, а сёння ставіць свечку; захоўваць у шафе бчб-сцяг і адначасова лаяць яго па тэлебачанні. Нажаль, такіх "флюгераў" стала болей у цяперашні неспакойны час: кожны чакае калі вецер падьзме ў пэўны бок, каб хуценька дастаць з шафы патрэбны сцяг.

@nd_by

Раней я пісаў пра ўрад Фінляндыі, зраблю яшчэ раз.
https://news.1rj.ru/str/nd_by/66

Скандынаўскія краіны, сістэма іх кіравання - амаль эталон для мяне. Я часта гляджу, што і як там робяць у розных сферах, што кажуць мясцовыя чыноўнікі, як урад рэагуе на крытыку людзей.
І заўсёды раблю вывад, што дэмакратыя мацна сваімі дэмакратычнымі інстытутамі, таму кіраўнік Фінляндыі Санна Марын можа дазволіць сабе ў выхадны дзень з'есці пончык з кавай са сваім сябрам па партыі ў цэнтры Хельсінкі.

І ня трэба прыдумваць каму перадаць уладу - Парламенту, саўбезу, народнаму сходу, бо і без кіраўніка дзяржавы гэта дзяржава будзе жыць, ніхто не будзе яе "развальваць". Кіраўнік краіны - звычайны чалавек, наняты прафесіянал, якому не патрэбны палацы, шмат ахоўнікаў, патаемныя перамовы, фільмы пра дзяржперавароты, улада, улада і яшчэ раз улада. Таму гэтага звычайнага чалавека, звычайнага кіраўніка краіны паўночны Еўропы, паважаюць не за прымус, страх, "крэпкую руку" ці захаванне стабільнасці, а за яго чалавечую звычайнасць.

@nd_by

https://news.1rj.ru/str/historyja/1863

Калісці сучасная тэрыторыя Беларусі была сэрцам Вялікага Княства Літоўскага і непадзельнай часткай Рэчы Паспалітай, а зараз ідэялогія ўлады адштурхоўвае ад сябе ўсё, што не датычыцца СССР. Якія там замкі, якое справаводства ў 15 стагоддзі, якія статуты ці багатая еўрапейская культура і дзяржаўная эліта, вы што: вялікаайчыннае пабеданоссе, пралетарыят і стабільнасць - вось кошт, які прыпісваюць дзяржаве і народу.

Вы толькі ўявіце сабе, наколькі такая прапагандыстская палітыка выгрызае з чалавека гонар і годнасць за сябе, сваю Айчыну і сваіх продкаў, наколькі яна падштурхоўвае да нацыянальнага збяднення беларускага НАРОДА. Первамаі і суботнікі, "навядзенне парадку" і дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі, "уссебеларускія народныя сходы" і занавожванне калхозаў - вось гэта павінна дзяржава даваць народу, а свята прыняцця першай у Еўропе і другой у свеце Канстытуцыі - НЕ.

Прыярытэты бачны ўсім, і гэты прыярытэт - зрабіць з нацыі, наўмысна ці не, статак баранаў, кагорту прафесараў, генералаў, прадпрымальнікаў у лапцях, з ірваным саламяным капялюшам, чаркай і шкваркай. У сэрцы нацыянальнай існасці беларусаў калёным жалезам выжыгаюць словы Янкі Купалы - "дурны мужык".

230 год назад, 3 мая 1791 года была прынята Канстытуцыя Рэчы Паспалітай абодвух народаў.
Настане дзень і беларус са слязьмі ў вачах, з палымяным беларускім сэрцам і нацыянальным сцягам у руцэ будзе адзначаць свята Свабоды на плошчы 3 мая ў Менску.

@nd_by

Міністэрства юстыцыі Беларусі адмовіла ў рэгістрацыі прарасійскай партыі "САЮЗ".

https://news.1rj.ru/str/scienceopinion/311

Цудоўны пост з візуалізацыяй пра ніжнюю палату Парламента і яе дэпутатаў.

Маленькая рэакцыя ад мяне.
Цяперашнія дэпутаты - не абраныя прадстаўнікі, а кааптаваныя бюракраты.

Калі некаторыя дэпутаты так не лічуць, і шчыра думаюць, што іх абраў народ, то няхай сустрэнуцца хоць раз з народам (без папярэдняга запісу ці не ў бюджэтнай установе) і скажуць яму, з кім кандыдат у дэпутаты Палаты сустракаецца перад выбарамі і з якіх дзяржаўных органаў гэтыя людзі.

Дык вось, канал @scienceopinion ёмка напісаў: "типичный карьерный путь депутатов Палаты представителей как органа законодательной власти теснейшим образом связывает их с исполнительной вертикалью.". Згодзен на 100 адсоткаў. Цяперашні дэпутат, як я напісаў, гэта каапатаваны бюракрат. Гэта не заўсёды дрэнна, яны амаль усе добрыя спецыялісты ў сваёй справе і ім за гэта дзякуй. Але ж яны не абаронцы выбаршчыкаў і народа перад дзяржавай, бо бюракрат - гэта частка апарата, якая стаіць па-над грамадствам. Бюракраты заўсёды правапрымянальнікі, а ў нас яны "пішуць" законы пад надзора кіраўнікоў і кантралёраў. Бюракраты дзейнічаюць толькі па інструкцыі і яны па прыродзе будуць упісваць у законы нормы нявызначанасці (неопределённости). Такая нявызначанасць і развязвае рукі любому бюракрату ў розных ведамствах. А цяпер уважліва: менавіта наўмысная імглістасць (туманность) фармулёвак законаў становіцца рэпрэсіўным інструментам. Таму мы і бачым у нашых законах укараненне той мовы, на якой бюракратыя размаўляе паміж сабой - канцылярскіх тэрмінаў і калякрымінальнай мовы сілавікоў. Гэтая бюракратычная мова пачынае прасочвацца ў тэкст закона, які потым выконвае другі бюракрат. Таму і з'яўляюцца такія і такія законы, таму зажыва здзіраееца якасная юрыдычная праслойка ў нашай краіне, таму людзі не маюць магчымасці абараніць свае грамадска-палітычная правы.

Бюракраты ўпісваюць частку бюракратыі ў тэкст закона бюракратычнай інструкцыі дзеля таго, каб мець інструмент для сябе, каб ізаляваць сабе ад запытаў грамадства, каб было больш прастору для манёўра ім і меньш - людзям.
Таму сучасная Палата прадстаўнікоў - гэта бюракратычная вертыкаль улады з такімі ж бюракратамі, якія знаходзяцца ў выканаўчай уладзе: міністэрствах, выканкама, службах "адно акно". У сувязі з гэтым можна лічыць, што яна не з'яўляецца галінай заканадаўчай улады, а на самой справе ўжо шмат гадоў мімікрыруе пад умоўнае міністэрства ці аблвыканкам.

Кааптаваныя бюракраты ніколі не абвесцяць звычайную сустрэчу са сваімі выбаршчыкамі, бо яны гэтага баяцца, як чорта, баяцца няўзгодненых і нязручных пытанняў, баяцца асвятлення ў СМІ, рэакцыі на іх адказы, у тым ліку рэакцыю кіраўніцтва. А якое ваша меркаванне пра падзеі 9-11 жніўня 2020 года? Чаму ў маіх бацькоў у дзяржаўным калгасе на дваіх са стажам у 70 год - заробак 150 даляраў з 2010 года, навошта абяцаць па 500$? Чаму кажуць, што кожны дзень памірае па 10 чалавек ад каранавіруса, а ў нашай вёсцы ўжо трое памерла ўчора, і сёння адзін? З-за, чаго з краіны бягуць медыкі, IT-спецыялісты і моладзь увогуле? Як вы ставецеся да аб'яднання з Расіяй? Дзе каментары кіраўніцтва Акадэміі навук наконт таго, што пад бел-чырвона-белым сцягам знішчалі людзей і што нацысты прынялі яго ў якасці дзяржаўнага ў 1991 годзе? Чаму больш за 75 год, у тым ліку пры савецкай уладзе, не узбуджалі крымінальную справу аб генацыдзе беларускага народа, а зараз - узбудзілі? І чаму толькі беларускага, а не ўсіх народнасцяў, што за сучасная дэксрымінацыя па нацыянальнай прыкмеце?!

Ці адкажа хоць адзін бюракрат на такія пытанні? Не, бо адказаць можа толькі дэпутат, якога абраў народ, а не прызначыў іншы бюракрат.

Ваш народны дэпутат

Более 80 силовиков лишены званий.
https://news.1rj.ru/str/belta_telegramm/47390

"Отдельные военнослужащие и сотрудники силовых ведомств нагнетали протестные настроения в обществе, организовывали и участвовали в несанкционированных мероприятиях..."

Наверное во всём мире военные и полиция являются прогосударственной кастой как фактически, так и на законодательном уровне, поэтому любая власть будет отодвигать тех, кто не следует прогосударственным позициям. Но внесение в публичное пространство столь щепетильной проблемы не то, что недальновидно, но и крайне рискованно. Да, очевидны бонусы такой публичности - оставшихся запугать, показать, что "неприкасаемых" для политической воли нет. И очевидно, что за обычную позицию звания никто бы не лишал - тихо бы уволили, вычищая ряды. Значит было за что, по крайней мере для офицерской среды.

Но после "манкрутов", вскрытого госпереворота и вот теперь бунтующих силовиков характеризуется новая, ранее не используемая составляющая пропаганды: если раньше было "у нас всё хорошо" или "нашу лодку хотят раскачать извне", то сейчас добавляется "среди нас есть предатели". Это новшество, показывающее наличие проблемы, которой ранее не было - откалывания от госаппарата некоторых, хоть и маленьких, но частей, как физического так и морального.
Там журналист госТВ, здесь милиционер, там служащий исполкома. Такие вещи государство с нашей системой управления должно замалчивать и утаивать, а здесь этот прыщик выпячивается, ввдавливается и демонстрируется.

А ещё хуже то, что это порождает публичный прецедент, чего в Беларуси наверное ещё не было. И этот прецедент, получивший широкую огласку в СМИ, кулуарно внутри ведомств будет культивироваться руководителями разных рангов силового блока в целях "стабилизации" коллективов, постановки на место "инакомыслящих", приведения примеров того, что будет, если перейти некую "красную черту". Это не усилит коллективы силовиков, и так получивших стресс в послевыборный период - это станет опасным клином в развал ментальной устойчивости и инструментом давления на и так прорядевшие позиции силовиков.

И если некоторые функции планируют передать Совбезу, то пора Совбезу задуматься о будущих проблемах этой структуры, которые создаются на ровном месте для достижения одномоментной пропанандистской цели - словить хайп и перехватить информационную повестку.

@nd_by

Вырашыў трошкі дапоўніць папярэдні пост.

Народны дэпутат - гэта чалавек, які дзейнічае ў межах дзяржаўнай сістэмы, але ж у інтарэсах грамадства. Для гэтага трэба гуляць па правілах, якія ўжо ўсталяваны дзяржавай, але ж так, каб адстойваць інтарэсы выбаршчыкаў.
Базісам заканатворчай працы павінна быць згода (согласие), а дасягненне згоды патрабуе публічнай працэдуры - абмеркавання ў грамадстве. У наш час кааптаваная бюракратыя і бюракратыя вертыкалі пераймае не ўласцівыя на сябе функцыі публічнага абмеркавання дзеля дасягнення вось гэтай "згоды". Але ж яна дзейнічае праз імітацыю, паколькі бюракратыя не можа змяніць гэтыя функцыі, не маючы непасрэднай сувязі з выбаршчыкамі, якая ёсць у сапраўдных народных дэпутатаў.

Таму беларуская бюракратыя імітуе партыі, грамадскія аб'яднанні, яна імітуе выбары, сродкі масавай інфармацыі і яе імітацыйныя здольнасці досыць вялікія. Бюракратыя імітуе і законатворчую дзейнасць не ведаючы ці не разумеючы, што Закон патрабуе адназначнасці, недвухсэнсавасці, забароны на пашыранае тлумачэнне. На практыцы ж бюракратыя пачынае пісаць вялізную колькасць законаў, рэгламентуючы то, што не павінна быць прадметам закона, і не стала б яго прадметам, калі такія законапраекты праходзілі б свабоднае грамадскае абмеркаванне.

Але страшней за ўсё, калі бюракратыя імітуе пад грамадства і само пачынае верыць у тое, што грамадства - гэта і ёсць яно само, што мы зараз назіраем у сучаснай Беларусі. І гэтая праблема памнажаецца на кожную норму ў законе, да стварэння якой прыклаў руку той самы бюракрат, у тым ліку кааптаваны. Што з гэтага мы маем у жыцці/на практыцы: учора 20-ці гадовая дзяўчушка трэцяга курса педфака, 40 кілаграм весу два разы крыкнула на вуліцы слова "Сыходзь", а сёння яна сядзіць у кабінеце следчага па артыкулу з прызнакам "відавочнай непавагі да грамадства" (явного неуважения к обществу). І ў такі момант "грамадства" у асобе 35-ці гадовага следчага, 85 кілаграм весу, з двума вышэйшымі адукацыямі, пытае: "А ці паважаеш ты мяне?", перагортваючы рапарты 30-ці гадовага хаджалага аператыўніка і 18-ці ППСН-іка, у якога ў галаве шаблоннае ўспрыманне рэчаіснасці. А паслязаўтра даюць дзяўчынцы 2 гады "хіміі", бо яна ў вачах такога "грамадства" небяспечны і пабочны элемент.
Імітацыя грамадскага дыялога ва ўсталяваных "грамадствам" межах.

Ваш народны дэпутат

Память о павших во Второй мировой войне бесценна и сакральна. Но для достижения политических целей пропаганда, не имея иных точек опоры, культивирует это событие так, что крайне сильно искажает суть Дня Победы.
На проведение концерта "Подвиг народа бессмертен" на площади Победы в Минске из бюджета выделено 430 000 рублей. Монумент Победы — монумент-обелиск в городе Минске "в честь Победы в Великой Отечественной войне и в память о воинах Советской армии, партизанах и подпольщиках, погибших в годы Великой Отечественной войны."

То есть в месте молчания, или в крайнем случае - шепота, скорби и боли, на месте осмысления того, что немецко-фашистские захватчики убивали мирных людей, сжигали детей, беременных женщин, стариков, стирали с лица деревни и города, власть решила провести концерт. Да, это будут песни о войне, какие-то громкие заявления, может даже про коллаборантов с бчб. Но сама суть – концерт у вечного огня...

Цена Победы – это убитые дети, братья и сестры, друзья, соседи, родители. Цена Победы - задушенные, затравленные, закопанные заживо в концлагерях сотни тысяч людей. Цена Победы - это огромное количество инвалидов и контуженных людей, сирот, бездомных. Цена Победы - это кровь, оторванные ноги, бесследно исчезнувшие родные. Цена Победы - это более 600 сожжённых деревень, а значит более 600 уничтоженных коренных родов, 600 безвозвратно вырванных и сожженных национальных корней, это колоссальный удар по нации.
Цена Победы - это не концерт за 430 000 рублей.

Ваш народны дэпутат

Эмоциональность - враг объективного восприятия действительности.

Многочисленные обсуждения декрета "О защите суверенитета и конституционного строя" вызывают у меня только печальное осознание того, что хайп и желание уколоть власть стали важнее рационального мышления.

Статья 89 Конституции Республики Беларусь прямо гласит: "В случае вакансии должности Президента... его полномочия до принесения Присяги вновь избранным Президентом переходят к Премьер-министру". Премьер-министр не становится Президентом, но наделяется всеми правами и обязанностями Главы государства. Статья 84 Основного закона предусматривает, что Президент "формирует и возглавляет Совет Безопасности Республики Беларусь..."

Согласно опубликованному Декрету #2 на заседаниях Совбеза председательствует Премьер-министр, то есть совмещает должность и.о. Президента республики по линии полномочий и должность председателя Совбеза. Введение чрезвычайного или военного положения регламентировано законами" О военном положении" 2003-го года и "О чрезвычайном положении" 2002-го.
Поэтому согласно действующей Конституции и вышеуказанным законам, а также применительно новому Декрету, Премьер-министр, исполняя права и обязанности Президента, правомочен издавать Указ о введении соответствующего положения, возглавлять Совбез и осуществляеть иные полномочия Главы государства, до принесения Присяги новым избранным руководителем страны.

В связи с этим, и исходя из буквального толкования Декрета #2 от 9 мая 2021 года, он не противоречит ни нынешней Конституции, ни отраслевому законодательству. Но нет в нём и абсолютно ничего исторического или эпохального, так как по своему содержанию он является одним из юридически бесплодных механизмов реализации уже существующих норм.

Нормы принятого Декрета #2 могли быть заложены в иной форме путем корректировки существующего законодательства, но почему-то был выбран именно такой законодательный акт. Среди декретов есть довольно прогрессивные и правильные во времени, например о мерах по противодействию наркотрафику 2014 года, о развитии цифровой экономики и о развитии предпринимательства 2017-го; есть бестолковые, непроработанные вроде декрета о тунеядцах 2015 или нынешнего от 9 мая. Декрет в нынешней Беларуси, как и Указ, - это оперативный инструмент продавливания отдельных инициатив, либо личных, либо ведомственных. Тот, кто предложил инициативу с Декретом #2 - либо находится в приоритете, либо имеет авторитет в глазах президента. Отсюда и кулуарное влияние на проводимую президентом политику и продвижение личностных интересов некоторых субъектов. И именно поэтому власти и обществу следует иметь ввиду следующее: лёд крепок, но почти не видно, что творится подо льдом, а также и то, рыбы каких размеров, аппетитов и возможностей там обитают.

Ваш народны дэпутат

https://news.1rj.ru/str/reflectionbelarus/827

"Просто нужно было время, чтобы сквозь фильтры эта информация дошла к самому АГЛ и была осознанна им, пережита внутренне. Следствием чего явился шаг с декретом и, возможно, другие шаги которые будут в скором времени."

Представим ситуацию, согласно которой для власти реальное положение дел в стране - контролируемое и стабильное. Иногда какие-то блогеры постятся, иногда экстремисты что-то плявусгают, иногда шкоды у границ бряцают, а страница с протестами перевернута. И тут среди относительно ясного неба – взрыв в виде принятия Федеральной прокуратурой Германии иска в отношении Лукашенко о совершении преступлений против человечности. Как? Откуда? Почему? На каком основании? Доложить! Объяснить!

Разбитое на крохотные кусочки беларусское общество, без крупных независимых игроков вроде адвокатуры, профсоюзов или политических партий не имеет институциональной возможности донести через эти фильтры информацию на самый верх, обосновать положение дел в стране и показать своё "я". Поэтому не видят и не слышат наверху, что происходит в государстве.

Решается и делается в Беларуси – не одним человеком. У нас система выстроена так, чтобы больше понравится этому человеку, уловить от него какие-то сигналы, расположиться в соответствии с его желаниями. Поэтому и проблема в том, что внимание и ресурсы системы сосредотачиваются на одном человеке, а не на обществе.

Другие шаги скорее всего будут очень похожи на очередные обычные пропагандистские потуги для внутренней аудитории и внешних игроков. Но каждый шаг – как козырная шестёрка – мелочь, но период защиты на некоторое время увеличивает. Только вот количество шестерок, семерок и других карт-козырей ограничено, поэтому рано или поздно начнётся новая игра: с новыми козырями и новыми игроками.

Ваш народны дэпутат

https://news.1rj.ru/str/pul_1/2836
Лучшим пиар-ходом был бы прилёт президентского вертолёта к храму в Будславе 11 мая утром, а не осмотр сельхозугодий и контроль с воздуха за процессом посевной работы.

Запаздывание реагирования на столь острую инфоповестку, минимизация проблемы, её политизация через "невероятных", ветеранов и Польшу наносит огромнейший удар по имиджу власти в глазах католической конфессии. Вкупе с историей о запрете въезда Тадеуша Кондрусневича в Беларусь, вкупе с преследованием польской образовательной школы государство само создаёт религиозный противовес в лице католиков.

Католическая церковь исторически складывалась в Беларуси столетиями и политически отторгать её, вталкивать в свою политическую конъюнктуру - самоубийство своих позиций. К настоящему же времени статической, но монолитной оппозицией является именно эта конфессия, которую действующая власть вернуть в лоно лояльности уже не сможет.

"Без государства они ничего не сделают все равно". Сделают. Пандемия на первоначальном этапе и другие проблемы 2020-2021 годов подтвердили и подтверждают, что обществу не нужно такое сильное государство, которое бросает народ на произвол судьбы, отрицая общемировую беду, отрицая альтернативное мнение и способность беларусов иметь разные точки зрения. И да, такое государство, которое лет 15 обещает зарплаты по 500 долларов.

Сильная рука крепкого хозяйственника превратилась из спасительного рычага в ржавый удушающий механизм, удерживающий развитие Республики и нации своей мёртвой хваткой. Оторванность же от реального положения дел в стране, непонимание поколенческого отрицания постсоветской идеологии и мироустройства рано или поздно усилит шум хлопка разрыва связей общества и государства, что приведёт к полной утрате шансов власть имущих на политическое будущее и политический реваншизм.

Ваш народны дэпутат

Вчера обратил внимание на две новости Генпрокуратуры, которые прокомментирую по порядку словами своих собеседников (максимально близко к тексту), с которыми я беседовал зимой этого года во время выездных встреч.

Новость первая:
"Органы прокуратуры Гродненской области приступили к проверкам эффективности мер, принятых местными органами власти и руководителями сельхозорганизаций региона в части обеспечения сохранности крупного рогатого скота"
https://news.1rj.ru/str/prokuraturabelarus/938

Работник одного из сельскохозяйственных ОАО: "Приехали эти, в пиджаках и туфлях, с прокуратуры, милиции, начальники с райисполкома, области. Идут по комплексу как цапли, боятся каблуки свои испачкать, смотрят, нюхают. "Ага!", - кричат мне на ухо. Два окурка он нашел под забором у ворот, тычет мне, смотри, какая антисанитария, у тебя же производство молока, а тут окурки! Отметить, записать, наказать! Дал бы я им меж лопаток, протянул бы их с 5 утра до 12 ночи с собой хоть день вместе поработать, посмотрел бы на его "успехи". А мы так 9 месяцев в году без выходных. Мы хоть народ и простой, с района, но тоже многое видим. Вот подарил российский губернатор или казах какой 100 коров и куда их? Раньше Чиж забирал и ещё некоторые, теперь не знаю кто. А через месяц у них у всех межпальцевый дерматит или ламинит копыт, падают на колени, дохнут десятками, гниль разносят, инфекции. Я не удивлюсь, если такой была и "обосранная корова", которую по телевизору крутили. Потому что черт знает что привезли, не проверили, не оценили, а взять на баланс надо - сверху приказали. А коровы эти сдохли все. Почему вот это прокуратура не проверяет? Зато зоотехника потом в тюрьму, за то, что не доглядел, за падёж - это да, это они могут."

Новость 2:
"Органы прокуратуры Гомельщины потребовали устранить нарушения антикоррупционных норм в работе предприятий ЖКХ".
https://news.1rj.ru/str/prokuraturabelarus/940

Работник ЖЭСа: "ЖЭСы - беднота и босота, мастера с зарплатой в 600 рублей перчатки рабочим, грабли, вентиля покупают, лампочки, денег на это давно не выделяют. Вот начали трубы рвать, а это только начало, с таким жилфондом без ремонта - пару лет и не дай бог падать дома начнут. А ЖКХ надо это? Нет. Им надо дождаться зимы с морозом и оттепелью, да тендер заключить на сбивание наледи на крышах домов за 15 000 рублей. Всунуть своего племянника, он 3 дня лишних подождёт, сосульки сами отпадут, а он акт составит, что выполнил работу. И ему бюджет перечислит эти 15 000 тысяч за составление одной бумажки, поделят там между директорами и главными инженерами, а мы снег фанерой чистим".

За большими заявлениями, за большой политикой все забывают про обыденность, про жизнь людей там, чуть ниже, которые работают, которые не думают ни про телеграмм, ни про инфляции, флаги или санкции. Но знают они о жизни беларусов побольше, чем прокуроры или чиновники из администрации.

Ваш народны дэпутат.

При благоприятных условиях tut.by был бы одним из крупнейших независимых медиахолдингов страны. Представьте ситуацию, при которой на телеканале tut.by условно Марина Золотова была бы спикером на предвыборных теледебатах между действующим президентом и популярным оппозиционным лидером? Или специальный корреспондент tut.by во Франции или Мьянме освещал протесты или военные действия в режиме реального времени? Свой, национальный, независимый ресурс, без польского, без русского, без другого ментального нарратива, одним словом - тутэйшы.

Возбуждение уголовного дела по налогам - это всё-таки не по экстремизму или терроризму, не по организации госпереворота. Можно закрыть tut.by, но портал за 20 лет создал крепкий фундамент, на высоту которого все мы стали ближе к достижению национального, тутэйшага счастья.