Депутаты имеют право и обязаны выражать своё мнение относительно абсолютно разных событий, что сделали и сегодня относительно пресечения госпереворота. Заявление, каким бы оно не было, свидетельствует о наличии политической воли, отражает позиции ветви власти и депутатов.
Но когда Парламент превращается в инструмент идеологической борьбы, это свидетельствует о деградации ветви власти. Замечу - не депутатов и не сенаторов, а ветви власти. Обе палаты Национального собрания не сделали заявлений о событиях 9-11 августа 2020 года. Никаких. Не поддерживающих силовой блок, не защищающих избитых граждан, не выражающих поддержку усилиям к установлению мира и диалога, вообще никаких. ПАРЛАМЕНТ ПРОМОЛЧАЛ.
Вчера в прямом эфире телеканала "Россия 1" депутат Государственной думы России Алексей Журавлев
призвал как можно скорее ввести войска в Беларусь: "Хватит играть уже. Там надо размещать наши базы и вводить войска!". Для понимания случившегося: Алексей Журавлев - государственный служащий высшего представительного и законодательного органа власти в России наряду с Советом Федерации, в публичной форме заявил о необходимости вторжения в суверенную республику (представьте реакцию беларусской власти, если бы об этом заявил польский или литовский госслужащий). ПАРЛАМЕНТ ПРОМОЛЧАЛ.
Когда более 150 человек, имеющих высшее образование, квалификацию и опыт, а отдельные - мощный и заслуженный авторитет внутри госаппарата, поддерживают не совсем умную идею, то эта идея не становится умнее. Когда идеологическая линия и админресурс берут под свой колпак часть интеллекта нации - это катастрофа. Когда Парламент выборочно делает заявления, которые наглухо вписываются только в идеи и линии поведения государства, забывая, что депутатов избрал народ, который кричит о несправедливости и боли, то это уже коллективное лицемерие.
@nd_by
Но когда Парламент превращается в инструмент идеологической борьбы, это свидетельствует о деградации ветви власти. Замечу - не депутатов и не сенаторов, а ветви власти. Обе палаты Национального собрания не сделали заявлений о событиях 9-11 августа 2020 года. Никаких. Не поддерживающих силовой блок, не защищающих избитых граждан, не выражающих поддержку усилиям к установлению мира и диалога, вообще никаких. ПАРЛАМЕНТ ПРОМОЛЧАЛ.
Вчера в прямом эфире телеканала "Россия 1" депутат Государственной думы России Алексей Журавлев
призвал как можно скорее ввести войска в Беларусь: "Хватит играть уже. Там надо размещать наши базы и вводить войска!". Для понимания случившегося: Алексей Журавлев - государственный служащий высшего представительного и законодательного органа власти в России наряду с Советом Федерации, в публичной форме заявил о необходимости вторжения в суверенную республику (представьте реакцию беларусской власти, если бы об этом заявил польский или литовский госслужащий). ПАРЛАМЕНТ ПРОМОЛЧАЛ.
Когда более 150 человек, имеющих высшее образование, квалификацию и опыт, а отдельные - мощный и заслуженный авторитет внутри госаппарата, поддерживают не совсем умную идею, то эта идея не становится умнее. Когда идеологическая линия и админресурс берут под свой колпак часть интеллекта нации - это катастрофа. Когда Парламент выборочно делает заявления, которые наглухо вписываются только в идеи и линии поведения государства, забывая, что депутатов избрал народ, который кричит о несправедливости и боли, то это уже коллективное лицемерие.
@nd_by
https://news.1rj.ru/str/lexup/1460
Уладзімір Георгіевіч Мулявін зрабіў каласальны ўнёсак у развіццё Беларусі, зрабіўшы мову і песні брэндам, узняўшы ўгару сцяг годнасці беларускай культуры і творчасці. Напрыканцы 80-х і пачатку 90-х ён вельмі хваляваўся наконт наплыву новай музычнай хвалі, мэтай якой была камерцыялізацыя, якая змывала "Песняроў" з эстрады. Мулявіну прапанавалі пісаць пра тое, што будзе добра прадавацца і спажывацца, але ж гэта супярэчыла яго густу і якасці творчасці. Мулявін не хацеў, каб рэпертуар ансамбля стаў, як піша @lexup, папсой. Гэта захавала сакральнасць "Песняроў", але ж падсадзіла шаноўнага Ўладзіміра Георгіевіча на стакан, які не вытрымаў здрады слухачоў і перахода іх на больш яскравую і бліскучую папсу.
@lexup падняў важную тэму, тэму імкнення большасці людзей, у тым ліку ў тэлеграме, да гучнасці навін і хайпа - папсы.
У той час, калі ўсе кажуць пра прававы дэфолт, адзінкавыя прававыя каналы, накшталт @lawyerzhuk, @advokat_laevski ці @lexup, якія на прафесійным узроўні змагаюцца за правы грамадзян і супраць антыканстытуцыйных законаў, вымушаны мець невялікую колькасць падпісчыкаў.
У той час, калі інтэлектуальная эліта беларускага тэлеграма, вымушаная па розным прычынам быць ананімнай - @lukanomika, @reflectionbelarus маюць каля 20 тыс. падпісчыкаў, іншыя каналы з мемамі і "гарачымі" навінамі валодаюць у разы большай аўдыторыяй.
У той час, калі ўлада душыць нацыянальную культуру і гісторыю, яе абаронцы @bielarusizacyja, @Sovietbelarus1920, @historyja, @lit_bel, @belmne, @belbabylon, @nashmuzei, @Alexander_Friedman, @belarusspadchina не маюць добрай падтрымкі падпісчыкаў.
Калі ў тэлеграме ўсё змешвецца ў адну кашу, то такія каналы, як @nic_and_mike,
@pisma_k, @scienceopinion, @kuklovodiovca радуюць сваім эксклюзівам, добрым аналізам ці нестандартным падыходам да падзей у краіне, але ж разам з гэтым не маюць падтрымкі ў крупных блогераў ці каналаў, якія верагодна пужаюцца згубіць сваіх падпісчыкаў, падтрымліваючы "канкурэнтаў".
Таму хто не падпісаны на гэтыя каналы - раю падпісацца, кантэнт там вельмі добры і важны на цяперашні час. Аўтарам - вялікі дзякуй за тое, што не скатываецеся ў папсу, што амаль кожны дзень дадаеце ў развіццё нацыянальнага сегмента тэлеграма свой якасны унёсак.
Ад сябе яшчэ хацеў бы адзначыць афіцыйны канал Палаты прадстаўнікоў - ніжняй палаты Парламента @housegovby, там зараз трохі больш за 900 падпісчыкаў. У мэтах наладжвання дыялогу паміж незалежнай супольнасцю тэлеграма і ўладай раблю першы крок - прашу падпісацца на @housegovby, негледзячы на тое, што я сваю альма-матэр крытыкую і часам стараюся аргументамі паказваць на іх памылкі і рызыкі рашэнняў, якія прымаюць дэпутаты: усё ж такі камусьці трэба пачынаць працягваць руку, трымайце. Спадзяюся, што спадарыня Ілона Аляксандраўна і іншыя вядомыя мне персоны, з дазволу якіх публікуюцца некаторыя пасты, не схаваюць галаву ў пясок. Народныя дэпутаты павінны быць не толькі ў тэлеграме, але ж і ў беларускім Парламенце.
Ваш народны дэпутат
Уладзімір Георгіевіч Мулявін зрабіў каласальны ўнёсак у развіццё Беларусі, зрабіўшы мову і песні брэндам, узняўшы ўгару сцяг годнасці беларускай культуры і творчасці. Напрыканцы 80-х і пачатку 90-х ён вельмі хваляваўся наконт наплыву новай музычнай хвалі, мэтай якой была камерцыялізацыя, якая змывала "Песняроў" з эстрады. Мулявіну прапанавалі пісаць пра тое, што будзе добра прадавацца і спажывацца, але ж гэта супярэчыла яго густу і якасці творчасці. Мулявін не хацеў, каб рэпертуар ансамбля стаў, як піша @lexup, папсой. Гэта захавала сакральнасць "Песняроў", але ж падсадзіла шаноўнага Ўладзіміра Георгіевіча на стакан, які не вытрымаў здрады слухачоў і перахода іх на больш яскравую і бліскучую папсу.
@lexup падняў важную тэму, тэму імкнення большасці людзей, у тым ліку ў тэлеграме, да гучнасці навін і хайпа - папсы.
У той час, калі ўсе кажуць пра прававы дэфолт, адзінкавыя прававыя каналы, накшталт @lawyerzhuk, @advokat_laevski ці @lexup, якія на прафесійным узроўні змагаюцца за правы грамадзян і супраць антыканстытуцыйных законаў, вымушаны мець невялікую колькасць падпісчыкаў.
У той час, калі інтэлектуальная эліта беларускага тэлеграма, вымушаная па розным прычынам быць ананімнай - @lukanomika, @reflectionbelarus маюць каля 20 тыс. падпісчыкаў, іншыя каналы з мемамі і "гарачымі" навінамі валодаюць у разы большай аўдыторыяй.
У той час, калі ўлада душыць нацыянальную культуру і гісторыю, яе абаронцы @bielarusizacyja, @Sovietbelarus1920, @historyja, @lit_bel, @belmne, @belbabylon, @nashmuzei, @Alexander_Friedman, @belarusspadchina не маюць добрай падтрымкі падпісчыкаў.
Калі ў тэлеграме ўсё змешвецца ў адну кашу, то такія каналы, як @nic_and_mike,
@pisma_k, @scienceopinion, @kuklovodiovca радуюць сваім эксклюзівам, добрым аналізам ці нестандартным падыходам да падзей у краіне, але ж разам з гэтым не маюць падтрымкі ў крупных блогераў ці каналаў, якія верагодна пужаюцца згубіць сваіх падпісчыкаў, падтрымліваючы "канкурэнтаў".
Таму хто не падпісаны на гэтыя каналы - раю падпісацца, кантэнт там вельмі добры і важны на цяперашні час. Аўтарам - вялікі дзякуй за тое, што не скатываецеся ў папсу, што амаль кожны дзень дадаеце ў развіццё нацыянальнага сегмента тэлеграма свой якасны унёсак.
Ад сябе яшчэ хацеў бы адзначыць афіцыйны канал Палаты прадстаўнікоў - ніжняй палаты Парламента @housegovby, там зараз трохі больш за 900 падпісчыкаў. У мэтах наладжвання дыялогу паміж незалежнай супольнасцю тэлеграма і ўладай раблю першы крок - прашу падпісацца на @housegovby, негледзячы на тое, што я сваю альма-матэр крытыкую і часам стараюся аргументамі паказваць на іх памылкі і рызыкі рашэнняў, якія прымаюць дэпутаты: усё ж такі камусьці трэба пачынаць працягваць руку, трымайце. Спадзяюся, што спадарыня Ілона Аляксандраўна і іншыя вядомыя мне персоны, з дазволу якіх публікуюцца некаторыя пасты, не схаваюць галаву ў пясок. Народныя дэпутаты павінны быць не толькі ў тэлеграме, але ж і ў беларускім Парламенце.
Ваш народны дэпутат
Telegram
JurFuck
Драутути!
Короче, на нашем канале какие-то траблы. Некоторые читатели дестабилизируют обстановку, вследствие чего, количество подписчиков снижается (Я вас прашу, Астанавитесь!).
Это происходит тогда, когда вас не очень торкает новость. Мы бы тоже могли…
Короче, на нашем канале какие-то траблы. Некоторые читатели дестабилизируют обстановку, вследствие чего, количество подписчиков снижается (Я вас прашу, Астанавитесь!).
Это происходит тогда, когда вас не очень торкает новость. Мы бы тоже могли…
Интересная хронология событий последних и ближайших дней:
- 13 апреля Лукашенко едет в Азербайджан, и по сути поддерживает Алиева на стороне конфликта;
- 17 апреля в Беларуси при помощи российского ФСБ раскрывается госпереворот и в этот же день Лукашенко анансирует издание исторического декрета;
- 21 апреля Путин обращается с Посланием к Федеральному собранию (Парламенту);
- 22 апреля Лукашенко летит в Москву;
- 23 апреля собирается внеочередное заседание Совета Федерации (верхняя палата Парламента), к ведению которого относятся довольно щепетильные вопросы (изменение границ субъектов, утверждение указа президента о введении военного/чрезвычайного положения, решение о возможности использования вооруженных сил за рубежом, назначение выборов президента/отрешение его от должности, назначение освобождение должностных лиц Конституционного, Верховного судов, Генеральной прокуратуры и Счётной палаты).
Можно выстраивать конспирологические версии или догадываться, что же произойдёт: то ли углубление интеграции Беларуси и России, то ли военные действия в Украине, то ли уход Путина с поста, то ли в очередной раз вообще ничего значимого. Но точно и объективно сейчас можно сказать одно: народ опять ничего не знает и остаётся в неведении, не осознаёт, что происходит в этих политических рулетках, визитах в другие страны и планируемых решениях. Навряд ли немцы или американцы перед выступлением Меркель и Байдена гадают о том, что же будет со страной, какое будущее их ждёт после речи руководителя страны, или какое решение примет неожиданно собравшийся Бундестаг или Конгерсс: переименовать страну или объявит импичмент.
Такое отношение в России и Беларуси к своим людям характеризует то, насколько политики ценят их голос и права граждан, насколько абсолютно нестабильны ожидания общественности, чиновников и бизнеса из-за этого "неведения". Кроме того, это не позволят государственым механизмам работать на перспективу, стратегически стремясь к улучшению благосостояния людей. Но самое интересное в том, что, кулуарно опрелеляя магистральные векторы развития страны, тайно от народа ведя переговоры, результаты которых неизвестны, любая власть может совершить фатальную ошибку.
Беларусь и Россия - союзное государство, с общими наднациональными органами и языком, с отсутствием границ, с единым мнением в международной политике. Государства довольно крепко сцеплены, почти неразрывны - как и их власть, и в случае допущения ошибки одной стороной она обязательно потянет в тёмную бездну вторую через личную пробоину. Однако слишком связаны Путин и Лукашенко, чтобы уходить по-отдельности, но и слишком много между ними противоречий, слишком разный груз они везут и слишком разные матросы их окружают, чтобы вместе оставаться на плаву.
@nd_by
- 13 апреля Лукашенко едет в Азербайджан, и по сути поддерживает Алиева на стороне конфликта;
- 17 апреля в Беларуси при помощи российского ФСБ раскрывается госпереворот и в этот же день Лукашенко анансирует издание исторического декрета;
- 21 апреля Путин обращается с Посланием к Федеральному собранию (Парламенту);
- 22 апреля Лукашенко летит в Москву;
- 23 апреля собирается внеочередное заседание Совета Федерации (верхняя палата Парламента), к ведению которого относятся довольно щепетильные вопросы (изменение границ субъектов, утверждение указа президента о введении военного/чрезвычайного положения, решение о возможности использования вооруженных сил за рубежом, назначение выборов президента/отрешение его от должности, назначение освобождение должностных лиц Конституционного, Верховного судов, Генеральной прокуратуры и Счётной палаты).
Можно выстраивать конспирологические версии или догадываться, что же произойдёт: то ли углубление интеграции Беларуси и России, то ли военные действия в Украине, то ли уход Путина с поста, то ли в очередной раз вообще ничего значимого. Но точно и объективно сейчас можно сказать одно: народ опять ничего не знает и остаётся в неведении, не осознаёт, что происходит в этих политических рулетках, визитах в другие страны и планируемых решениях. Навряд ли немцы или американцы перед выступлением Меркель и Байдена гадают о том, что же будет со страной, какое будущее их ждёт после речи руководителя страны, или какое решение примет неожиданно собравшийся Бундестаг или Конгерсс: переименовать страну или объявит импичмент.
Такое отношение в России и Беларуси к своим людям характеризует то, насколько политики ценят их голос и права граждан, насколько абсолютно нестабильны ожидания общественности, чиновников и бизнеса из-за этого "неведения". Кроме того, это не позволят государственым механизмам работать на перспективу, стратегически стремясь к улучшению благосостояния людей. Но самое интересное в том, что, кулуарно опрелеляя магистральные векторы развития страны, тайно от народа ведя переговоры, результаты которых неизвестны, любая власть может совершить фатальную ошибку.
Беларусь и Россия - союзное государство, с общими наднациональными органами и языком, с отсутствием границ, с единым мнением в международной политике. Государства довольно крепко сцеплены, почти неразрывны - как и их власть, и в случае допущения ошибки одной стороной она обязательно потянет в тёмную бездну вторую через личную пробоину. Однако слишком связаны Путин и Лукашенко, чтобы уходить по-отдельности, но и слишком много между ними противоречий, слишком разный груз они везут и слишком разные матросы их окружают, чтобы вместе оставаться на плаву.
@nd_by
https://news.1rj.ru/str/peaceful_bsuir/1525
Беларуская "айтишка" дала стране не только имидж, рабочие места, деньги, но и кое-что более глубинное. До "бума" этого сектора экономики, ощество, в первую очередь молодёжь, долгое время жила в неком неведении того, что можно сделать в стране и как можно себя реализовать: негде проявить свою инициативность и творчество, чтобы их эффективно монетизировать, а какого-то направления, к которому захочется стремится, особо и нет. От государства - БРСМ, 500-рублёвые должности в глубинке при распределении, отсутствие стабильных и понятных правил игры; от реального сектора экономики - нежелание работадателей брать на работу без опыта. И тут появляется IT, которому государство даёт зелёный свет и максимально не мешает процессу становления и развития (спасибо Декрету "О развитии цифровой экономики" 2017-го года).
И вот на фоне плановой экономики, увядшей промышленности, как зелёный росток посреди асфальтированной дороги, появляется альтернативая форма реализации индивидуума - IT-сфера. Молодёжь понимает, что среди безнадёги в этой стране появляется путь возможностей, встав на который, можно дойти до разных целей, а не уезжать в Германию, США или работать по специальности, перспективы которой в республике очень туманны. В течение короткого периода времени беларуское чудо обрастает образованием, персонами, международными связями, капиталом, влиянием, превращаясь в двигатель всего и вся.
Но события 2020-го года всё мгновенно рушат и IT, как палочка-выручалочка, выскальзывает из рук власти, которая ничего не предпринимает. Потому что завидует образованному и обеспеченному специалисту, брызжет кислотой при виде его свободы и независимости, сжигая мосты со всей сферой в целях сохранения государственной стабильности и общественного порядка.
Кроме IT-шников также и предприматели, экономисты, медики и интеллигенция отодвигаются на последние позиции, так как они тоже бесполезны с точки зрения установления стабильности и борьбы с протестами, а также неудобны из-за преобладающего там реалистичного взгляда на состояние нацэкономики и социальное самочувствие.
Поэтому если раньше IT было олицетворением возможностей и перспектив, то сейчас эта сфера не по своей вине стала зеркалом интеллектуального обеднения беларусской нации. При оценке роли государства во всём этом невольно вспоминается фраза "я тебя породил, я тебя и убью" из произведения Гоголя "Тарас Бульба". Напомню: с этими словами Тарас убил своего сына Андрия, а убил потому, что Андрий забыл все клятвы и законы Запорожской Сечи, был сам готов убивать товарищей, брата и отца. Но в Беларуси произошло всё наоборот: IT-шника Андрия убивают за то, что он осмелился напомнить, что в стране должны править справедливость и законы, а не бульбы.
Ваш народны дэпутат.
Беларуская "айтишка" дала стране не только имидж, рабочие места, деньги, но и кое-что более глубинное. До "бума" этого сектора экономики, ощество, в первую очередь молодёжь, долгое время жила в неком неведении того, что можно сделать в стране и как можно себя реализовать: негде проявить свою инициативность и творчество, чтобы их эффективно монетизировать, а какого-то направления, к которому захочется стремится, особо и нет. От государства - БРСМ, 500-рублёвые должности в глубинке при распределении, отсутствие стабильных и понятных правил игры; от реального сектора экономики - нежелание работадателей брать на работу без опыта. И тут появляется IT, которому государство даёт зелёный свет и максимально не мешает процессу становления и развития (спасибо Декрету "О развитии цифровой экономики" 2017-го года).
И вот на фоне плановой экономики, увядшей промышленности, как зелёный росток посреди асфальтированной дороги, появляется альтернативая форма реализации индивидуума - IT-сфера. Молодёжь понимает, что среди безнадёги в этой стране появляется путь возможностей, встав на который, можно дойти до разных целей, а не уезжать в Германию, США или работать по специальности, перспективы которой в республике очень туманны. В течение короткого периода времени беларуское чудо обрастает образованием, персонами, международными связями, капиталом, влиянием, превращаясь в двигатель всего и вся.
Но события 2020-го года всё мгновенно рушат и IT, как палочка-выручалочка, выскальзывает из рук власти, которая ничего не предпринимает. Потому что завидует образованному и обеспеченному специалисту, брызжет кислотой при виде его свободы и независимости, сжигая мосты со всей сферой в целях сохранения государственной стабильности и общественного порядка.
Кроме IT-шников также и предприматели, экономисты, медики и интеллигенция отодвигаются на последние позиции, так как они тоже бесполезны с точки зрения установления стабильности и борьбы с протестами, а также неудобны из-за преобладающего там реалистичного взгляда на состояние нацэкономики и социальное самочувствие.
Поэтому если раньше IT было олицетворением возможностей и перспектив, то сейчас эта сфера не по своей вине стала зеркалом интеллектуального обеднения беларусской нации. При оценке роли государства во всём этом невольно вспоминается фраза "я тебя породил, я тебя и убью" из произведения Гоголя "Тарас Бульба". Напомню: с этими словами Тарас убил своего сына Андрия, а убил потому, что Андрий забыл все клятвы и законы Запорожской Сечи, был сам готов убивать товарищей, брата и отца. Но в Беларуси произошло всё наоборот: IT-шника Андрия убивают за то, что он осмелился напомнить, что в стране должны править справедливость и законы, а не бульбы.
Ваш народны дэпутат.
Telegram
[не]Мирный БГУИР
☠️ ЭТО СМЕРТЬ БГУИР
Уже давно нам поступила информация о том, что появился новый план приёма в БГУИР и сокращаются специальности, но мы решили копнуть поглубже, чтобы полностью прочувствовать масштаб трагедии.
🗂 Мы собрали и сагрегировали для всех вас информацию…
Уже давно нам поступила информация о том, что появился новый план приёма в БГУИР и сокращаются специальности, но мы решили копнуть поглубже, чтобы полностью прочувствовать масштаб трагедии.
🗂 Мы собрали и сагрегировали для всех вас информацию…
У Свіслацкім раёне Гродненскай вобласці прайшоў этап рэспубліканскай спартыўна-патрыятычнай гульні "Зарнічка", пераможцамі якой сталі "акцябраты" адной з мясцовых школ, якія і прымуць удзел у абласным этапе. Дзеці праходзілі этапы "вылучэнне", "манеўраванне", "размініраванне", "наступленне". (Фота: Свіслацкая газета)
Страшна, калі дзяржаўная моладзевая палітыка грунтуецца толькі на культываванні савецкай гісторыка-прапанандыстскай ідэялогіі. Свіслач адзін з найстаражытнейшых гарадоў краіны, разам з раёнам мае багатую гісторыю, у тым ліку персанальную, ад Вітаўта і да Каліноўскага. Памятаць вайну трэба і казаць аб яе жахах таксама. Але калі ў ідэялагічнай працы вайна ў галовах чыноўнікаў з'яўляецца канстантай, калі яе тэма выціскае ўсё астатняе ў патрыятычным выхаванні пры разнастайнасці дзіцячых інтарэсаў, то гэта сведчыць аб разбуранай амаль да нуля інфраструктуры распаўсюду сэнсаў, ідэялогіі і прапаганды.
@nd_by
Страшна, калі дзяржаўная моладзевая палітыка грунтуецца толькі на культываванні савецкай гісторыка-прапанандыстскай ідэялогіі. Свіслач адзін з найстаражытнейшых гарадоў краіны, разам з раёнам мае багатую гісторыю, у тым ліку персанальную, ад Вітаўта і да Каліноўскага. Памятаць вайну трэба і казаць аб яе жахах таксама. Але калі ў ідэялагічнай працы вайна ў галовах чыноўнікаў з'яўляецца канстантай, калі яе тэма выціскае ўсё астатняе ў патрыятычным выхаванні пры разнастайнасці дзіцячых інтарэсаў, то гэта сведчыць аб разбуранай амаль да нуля інфраструктуры распаўсюду сэнсаў, ідэялогіі і прапаганды.
@nd_by
Сёння 35 гадоў як выбухнуў Чарнобыль. З усіх апавяданняў пра гэту страшную падзею найбольш кранальным з'яўляецца "Одзіўм" Янкі Сіпакова.
Вось тут - вельмі якасная і пранізлівая аўдыё версія паэмы (доўжыцца каля гадзіны).
"Одзіўм" характэрызуе не толькі падзеі тых страшных часоў, але ж і фантастычна апісвае сучасныя беларускія падзеі:
"З'езд шуміць, народныя дэпутаты сапернічаюць у красамоўстве. А мы сеем на мёртвых землях мёртвым насеннем. Чыноўнікі хваляцца аб перавыкананні планаў па галоснасці на 100 гектараў усё тых жа сяльгасугоддзяў, а мы здымаем мёртвыя ўраджаі. Маўчаць прыдворнаатамныя акадэмікі, маўчаць чыноўнікі, усе ў бессаромнай ілжы. Калі нехта гавора праўду пра нашу бяду, рассакрэчвае нашу дурноту, мы злуёмся і лямантуем, што ён робіць шкоду роднай уладзе. Аказваецца не той небяспечны, хто шкодзіць, а той, хто рассакрэчвае гэта."
@nd_by
Вось тут - вельмі якасная і пранізлівая аўдыё версія паэмы (доўжыцца каля гадзіны).
"Одзіўм" характэрызуе не толькі падзеі тых страшных часоў, але ж і фантастычна апісвае сучасныя беларускія падзеі:
"З'езд шуміць, народныя дэпутаты сапернічаюць у красамоўстве. А мы сеем на мёртвых землях мёртвым насеннем. Чыноўнікі хваляцца аб перавыкананні планаў па галоснасці на 100 гектараў усё тых жа сяльгасугоддзяў, а мы здымаем мёртвыя ўраджаі. Маўчаць прыдворнаатамныя акадэмікі, маўчаць чыноўнікі, усе ў бессаромнай ілжы. Калі нехта гавора праўду пра нашу бяду, рассакрэчвае нашу дурноту, мы злуёмся і лямантуем, што ён робіць шкоду роднай уладзе. Аказваецца не той небяспечны, хто шкодзіць, а той, хто рассакрэчвае гэта."
@nd_by
Knihi
Янка Сіпакоў. Одзіум
Беларуская палічка
Проблематика законопроектов о противодействии экстремизму и запрете реабилитации нацизма может затронуть практически любой канал в телеграмме. Субъективное токование норм, заложенных в проект закона "О противодействии экстремизму" может повести к тому, что любой канал, позиция или содержание поста которого будет противоречить государственным интересам или государственной позиции, может быть признан экстремистским. Дабы понять, какой путь прошли эти законопопроекты "бутиковый лоббист" @lexup написал очень важный лонгрид "Как депутаты закон принимали "О противодействии экстремизму".
Никто не отрицает, что эти законы нужны, но их качественная составляющая находится на крайне низком уровне, а использование многих норм в правоприменительной деятельности угрожает превратится в узаконенный инструмент преследования инакомыслия. В связи с тем, что проекты законов ещё не подписаны президентом, коллеги из @lexup подготовили петицию "Проекты законов «Об изменении законов по вопросам противодействия экстремизму» и «О недопущении реабилитации нацизма» - на доработку!", которую я прошу подписать здесь или здесь.
Я понимаю, что мы плохо относимся к юридическим нормам: они скучные и сухие, пишутся в офисах и поэтому так от нас далеки. Но это один из барьеров защиты прав граждан в нынешнее непростое время, поэтому попрошу с пониманием отнестись к этой теме, которую я вновь поднимаю.
@nd_by
Никто не отрицает, что эти законы нужны, но их качественная составляющая находится на крайне низком уровне, а использование многих норм в правоприменительной деятельности угрожает превратится в узаконенный инструмент преследования инакомыслия. В связи с тем, что проекты законов ещё не подписаны президентом, коллеги из @lexup подготовили петицию "Проекты законов «Об изменении законов по вопросам противодействия экстремизму» и «О недопущении реабилитации нацизма» - на доработку!", которую я прошу подписать здесь или здесь.
Я понимаю, что мы плохо относимся к юридическим нормам: они скучные и сухие, пишутся в офисах и поэтому так от нас далеки. Но это один из барьеров защиты прав граждан в нынешнее непростое время, поэтому попрошу с пониманием отнестись к этой теме, которую я вновь поднимаю.
@nd_by
www.lexup.by
LexUp - Петиция на подписание закона
Шанс остановить изменение законодательства.
Совет Республики Национального собрания Республики Беларусь одобрил принятые нижней палатой парламента проекты законов «Об изменении законов по вопросам противодействия экстремизму» и «О недопущении реабилитации…
Совет Республики Национального собрания Республики Беларусь одобрил принятые нижней палатой парламента проекты законов «Об изменении законов по вопросам противодействия экстремизму» и «О недопущении реабилитации…
Рэферэндум у студзені 2022 года? Ок.
Але ж вось з чым дзяржава на цяперашні момант дойдзе да галасавання яшчэ ў гэтым годзе:
1) Наперадзе цёплыя месяцы, святы і звычайнае, але ж абвостранае, жаданне людзей выйсці пагуляць. Постковідныя настроі - толькі на свежае паветра, межы зачынены, таму турызм і праца - толькі ўнутраныя. Некалькі месяцаў запар амаль кожныя выхадныя, ці нават будні, будуць мець напружаны характар і невядома з якога боку "стрэльне" вуліца, асабістая ці мясцовая ініцыятыва. Але ж хутчэй улада сама сабе ў чарговы раз стукне граблямі па ілбе, і гэта ўжо можа быць накаўт.
2) Суды над Бабарыкам, Ціханоўскім, Калеснікавай і іншымі - яшчэ адзін трыгер, калі не ўнутраны, то 100% знешні - як мінімум гэта прыцягне ўвагу на некалькі тыдняў і ў калектыўным захадзе, і на ўсходзе, як максімум - адбудуцца новыя вулічныя акцыі і чарговыя міжнародныя санкцыі.
3) Наперадзе чэмпіянат свету па хакеі ў Рызе і Аліміяда ў Токіа. Спартсмены могуць і бчб з сабой ўзяць, і на ўвесь свет яго паказаць, акрамя таго, хакеісты нашыя правальваюць чэмпіянат за чэмпіянатам, што зусім дрэнна для дзяржаўнай прапаганды.
4) Нічога не зразумела з эканомікай і нацыянальнай валютай, запазычанасць дзяржпрадпрыемстваў крытычная, бізнес у стагнацыі, ёсць вялікія рызыкі несвоечасовай аплаты працы, у тым ліку бюджэтнікам, а гэта ўжо штуршок на плошчу.
5) У галовах і ў шафах людзей - бчб, праблема гістарычна-ментальная, законамі не вырваць, канчаткова задушыць немагчыма. Інтэрнэт таксама не задушыць, таму ён застаецца хованкай для незалежнага меркавання і любой альтэрнатывы.
6) Абсалютна не вырашана пытанне са збіццём і катаваннем людзей у жніўні 2020 года, абяцанне - вырашым у жніўні 2021 г. Наймагутная праблема для ўлады і наймагутная боль краіны апошніх 35 год.
7) Улада не разумее, якімі павінны быць контуры грамадска-палітычнага ладу, як зміксавць у Канстытуцыі Ўсебеларускі народны сход, Парламент, Савет бяспекі, інстытут Прэзідэнта і Ўрад, абяцанне - вырашым у жніўні-верасні 2021 г. Міністры разбірацца ў гэтым не будуць, а выканаўцы на дзяржслужбе ці не маюць кампетэнцый (бо кампетэнтных звольнілі), ці актыўна праводзяць утоеную італьянскую забастоўку.
8) Зверху і да гэтага часу трэнды на ўзмацненне, закручванне і паглыбленне, а змястоўнага эфекту няма. Звышцэнтралізацыя ўжо не дае вынікаў, таму не зразумела куды бегчы і што рабіць, ідэй няма, на перамовы ніхто і не збіраецца ісці, ні з грамадствам, ні з ЕС, ні з Расіяй.
9) Упершыню ў гісторыі Беларусі ні ЗША, ні ЕС не прызналі прэзідэнта легітымным кіраўніком краіны, міжнародных зносін амаль няма, самыя масавыя за ўсю гісторыю санкцыі душаць набліжаны бізнес, інвестыці ў Беларусь замарозіў нават "брацкі" Кітай (футбольны стадыён і алімпійскі басейн у Мінску ніхто будаваць у такіх умовах не будзе, кітайцы не дурныя);
10) Афіцыяльныя інстытуты ўлады ў 2020 годзе саступілі ролю аўтарытэта нефармальным цэнтрам сілы. Грамадства пасля 2020-га года зразумела, што можа жыць без дзяржавы: калі ў цябе з крана ідзе чорная вада, а легкія на здымку рэнгена не шэрыя - чорныя і дзяржава кажа: "Пей ваду, яна нармальная, а здымак чорным быць павінен", то ў кожнага беларуса народзіцца пытанне: "А навошта мне гэта ўлада?"
Ваш народны дэпутат
Але ж вось з чым дзяржава на цяперашні момант дойдзе да галасавання яшчэ ў гэтым годзе:
1) Наперадзе цёплыя месяцы, святы і звычайнае, але ж абвостранае, жаданне людзей выйсці пагуляць. Постковідныя настроі - толькі на свежае паветра, межы зачынены, таму турызм і праца - толькі ўнутраныя. Некалькі месяцаў запар амаль кожныя выхадныя, ці нават будні, будуць мець напружаны характар і невядома з якога боку "стрэльне" вуліца, асабістая ці мясцовая ініцыятыва. Але ж хутчэй улада сама сабе ў чарговы раз стукне граблямі па ілбе, і гэта ўжо можа быць накаўт.
2) Суды над Бабарыкам, Ціханоўскім, Калеснікавай і іншымі - яшчэ адзін трыгер, калі не ўнутраны, то 100% знешні - як мінімум гэта прыцягне ўвагу на некалькі тыдняў і ў калектыўным захадзе, і на ўсходзе, як максімум - адбудуцца новыя вулічныя акцыі і чарговыя міжнародныя санкцыі.
3) Наперадзе чэмпіянат свету па хакеі ў Рызе і Аліміяда ў Токіа. Спартсмены могуць і бчб з сабой ўзяць, і на ўвесь свет яго паказаць, акрамя таго, хакеісты нашыя правальваюць чэмпіянат за чэмпіянатам, што зусім дрэнна для дзяржаўнай прапаганды.
4) Нічога не зразумела з эканомікай і нацыянальнай валютай, запазычанасць дзяржпрадпрыемстваў крытычная, бізнес у стагнацыі, ёсць вялікія рызыкі несвоечасовай аплаты працы, у тым ліку бюджэтнікам, а гэта ўжо штуршок на плошчу.
5) У галовах і ў шафах людзей - бчб, праблема гістарычна-ментальная, законамі не вырваць, канчаткова задушыць немагчыма. Інтэрнэт таксама не задушыць, таму ён застаецца хованкай для незалежнага меркавання і любой альтэрнатывы.
6) Абсалютна не вырашана пытанне са збіццём і катаваннем людзей у жніўні 2020 года, абяцанне - вырашым у жніўні 2021 г. Наймагутная праблема для ўлады і наймагутная боль краіны апошніх 35 год.
7) Улада не разумее, якімі павінны быць контуры грамадска-палітычнага ладу, як зміксавць у Канстытуцыі Ўсебеларускі народны сход, Парламент, Савет бяспекі, інстытут Прэзідэнта і Ўрад, абяцанне - вырашым у жніўні-верасні 2021 г. Міністры разбірацца ў гэтым не будуць, а выканаўцы на дзяржслужбе ці не маюць кампетэнцый (бо кампетэнтных звольнілі), ці актыўна праводзяць утоеную італьянскую забастоўку.
8) Зверху і да гэтага часу трэнды на ўзмацненне, закручванне і паглыбленне, а змястоўнага эфекту няма. Звышцэнтралізацыя ўжо не дае вынікаў, таму не зразумела куды бегчы і што рабіць, ідэй няма, на перамовы ніхто і не збіраецца ісці, ні з грамадствам, ні з ЕС, ні з Расіяй.
9) Упершыню ў гісторыі Беларусі ні ЗША, ні ЕС не прызналі прэзідэнта легітымным кіраўніком краіны, міжнародных зносін амаль няма, самыя масавыя за ўсю гісторыю санкцыі душаць набліжаны бізнес, інвестыці ў Беларусь замарозіў нават "брацкі" Кітай (футбольны стадыён і алімпійскі басейн у Мінску ніхто будаваць у такіх умовах не будзе, кітайцы не дурныя);
10) Афіцыяльныя інстытуты ўлады ў 2020 годзе саступілі ролю аўтарытэта нефармальным цэнтрам сілы. Грамадства пасля 2020-га года зразумела, што можа жыць без дзяржавы: калі ў цябе з крана ідзе чорная вада, а легкія на здымку рэнгена не шэрыя - чорныя і дзяржава кажа: "Пей ваду, яна нармальная, а здымак чорным быць павінен", то ў кожнага беларуса народзіцца пытанне: "А навошта мне гэта ўлада?"
Ваш народны дэпутат
Telegram
Народны дэпутат
Нельга служыць дзяржаве, не служачы свайму народу.
Дзейнасць канала прыпынена з 27.11.2023
Бот для сувязі: @nardep_by_bot
Дзейнасць канала прыпынена з 27.11.2023
Бот для сувязі: @nardep_by_bot
https://news.1rj.ru/str/reflectionbelarus/820
Некалькі чалавек папрасіла пракаментаваць гэты пост "Рэфлексіі і рэакцыі".
"Няма таго, што раней было" - гэты тэзіс характэрызуе абставіны ў дзяржапараце, каторы стракаты настолькі, што казаць аб нейкім адзінстве пазіцый ці меркаванняў цяжка. Натуральнага сплачэння адзін за аднаго тут няма, ёсць сплачэнне вакол ствала дзяржапарата, які дае хлеб, і вакол сітуацыі з нападкамі з боку апанентаў. Таму як грызлі адзін аднаго, так і будуць грызці, як ішлі бок аб бок туды, куда ім казаў павадыр, так і будуць ісці. Няма дзяржаўнай ідэі, дзяржаўнай мэты, якая аб'ядноўвала бы ўсіх: дэрактара малочнага ААТ, міністра абароны, кіраўніка паліклінікі і школы, дэпутата, губернатара. Аб'ядноўвае, акрамя хлеба, правільна напісана - булінг. Колы каткоў блогераў неабгрунтавана разуцюжылі агромністую колькасць добрых людзей і сярод сілавікоў, і сярод дэпутатаў, і чынавенства. Менавіта гэта стала скрэпай для дзяржапарата напрыканцы 2020 года і трымае па гэты час. Грамадзянская самаарганізацыя, якая адбылася ў 2020 годзе, імкліва канвертавалася ў палітычныя навыкі - гэта аксіома прыроды грамадства. Таму ж самаарганізацыя здарылася і ў дзяржапараце, які стаў таксама мацней.
А тым, хто збіваў людзей і парушаў закон, адстойваў толькі інтарэсы дзяржавы, а не грамадства, усе гэтыя булінгі, чорны кнігі, адукацыі ды канстытуцыі да лампачкі. Аднак яны хоць і маюць асноўную масу адмінрэсурса, але ж з'яўляюцца абсалютнай меншасцью ў палітычнай замкунтай сістэме, якая не разумее логікі замарожанага канфлікта і наяўнасці кангламерата праблем.
І як толькі з'явіцца кропка апоры для дзяржслужачых, то менавіта гэта штурхане сітуацыю ў розныя бакі такім чынам, што разбалансіроўка набудзе хаатычны характар. Хаатычны таму, што аўтарытэтам з'яўляецца толькі Лукашэнка, і ніякія саўбезы, народныя сходы, "заграницы" не вырашаць праблему, бо толькі ад яго ўсё залежыць. Для набыцця аўтарытэта патрэбен час, ці выдвіжэнне другім аўтарытэтам, чаго на гарызонце не відаць.
Сярод дзяржапарата няма і аўтарытэта ў Ціханоўскай і кампаніі, бо са жніўня яны выбралі крытычны аб'ём асуджэнняў, заклікаў і заяў, а разам з булінгам яе асоба і асобы астатніх пачынаюць вызываць адрыньванне.
У галовах чыноўнікаў - ментальнае безуладдзе, якое мяжуе са страхам рэпрэсій і несвядомасці таго, што будзе заўтра. У выбарчай сістэме ЗША ёсць паняцце swing state - "колеблящийся штат", які азначае прыблізна аднолькавую папулярнасць кандыдатаў ад штата. Вось дзяржапарата зараз - "колеблящийся": ад таго, хто ў гэтым годзе працягне коўдру на сябе і залежыць, на чыім баку будуць і дэпутаты, і міліцыя і цалкам увесь народ.
Ваш народны дэпутат
Некалькі чалавек папрасіла пракаментаваць гэты пост "Рэфлексіі і рэакцыі".
"Няма таго, што раней было" - гэты тэзіс характэрызуе абставіны ў дзяржапараце, каторы стракаты настолькі, што казаць аб нейкім адзінстве пазіцый ці меркаванняў цяжка. Натуральнага сплачэння адзін за аднаго тут няма, ёсць сплачэнне вакол ствала дзяржапарата, які дае хлеб, і вакол сітуацыі з нападкамі з боку апанентаў. Таму як грызлі адзін аднаго, так і будуць грызці, як ішлі бок аб бок туды, куда ім казаў павадыр, так і будуць ісці. Няма дзяржаўнай ідэі, дзяржаўнай мэты, якая аб'ядноўвала бы ўсіх: дэрактара малочнага ААТ, міністра абароны, кіраўніка паліклінікі і школы, дэпутата, губернатара. Аб'ядноўвае, акрамя хлеба, правільна напісана - булінг. Колы каткоў блогераў неабгрунтавана разуцюжылі агромністую колькасць добрых людзей і сярод сілавікоў, і сярод дэпутатаў, і чынавенства. Менавіта гэта стала скрэпай для дзяржапарата напрыканцы 2020 года і трымае па гэты час. Грамадзянская самаарганізацыя, якая адбылася ў 2020 годзе, імкліва канвертавалася ў палітычныя навыкі - гэта аксіома прыроды грамадства. Таму ж самаарганізацыя здарылася і ў дзяржапараце, які стаў таксама мацней.
А тым, хто збіваў людзей і парушаў закон, адстойваў толькі інтарэсы дзяржавы, а не грамадства, усе гэтыя булінгі, чорны кнігі, адукацыі ды канстытуцыі да лампачкі. Аднак яны хоць і маюць асноўную масу адмінрэсурса, але ж з'яўляюцца абсалютнай меншасцью ў палітычнай замкунтай сістэме, якая не разумее логікі замарожанага канфлікта і наяўнасці кангламерата праблем.
І як толькі з'явіцца кропка апоры для дзяржслужачых, то менавіта гэта штурхане сітуацыю ў розныя бакі такім чынам, што разбалансіроўка набудзе хаатычны характар. Хаатычны таму, што аўтарытэтам з'яўляецца толькі Лукашэнка, і ніякія саўбезы, народныя сходы, "заграницы" не вырашаць праблему, бо толькі ад яго ўсё залежыць. Для набыцця аўтарытэта патрэбен час, ці выдвіжэнне другім аўтарытэтам, чаго на гарызонце не відаць.
Сярод дзяржапарата няма і аўтарытэта ў Ціханоўскай і кампаніі, бо са жніўня яны выбралі крытычны аб'ём асуджэнняў, заклікаў і заяў, а разам з булінгам яе асоба і асобы астатніх пачынаюць вызываць адрыньванне.
У галовах чыноўнікаў - ментальнае безуладдзе, якое мяжуе са страхам рэпрэсій і несвядомасці таго, што будзе заўтра. У выбарчай сістэме ЗША ёсць паняцце swing state - "колеблящийся штат", які азначае прыблізна аднолькавую папулярнасць кандыдатаў ад штата. Вось дзяржапарата зараз - "колеблящийся": ад таго, хто ў гэтым годзе працягне коўдру на сябе і залежыць, на чыім баку будуць і дэпутаты, і міліцыя і цалкам увесь народ.
Ваш народны дэпутат
Telegram
Рефлексия и реакция
Интересное письмо от анонимного подписчика. Публикуем.
"Чем выше уровень организации и выше интеллект сотрудников, тем более критическое восприятие ситуации и понимание отсутствия стабильности, и наоборот.
Укоренилась черта подозрительности, везде мерещатся…
"Чем выше уровень организации и выше интеллект сотрудников, тем более критическое восприятие ситуации и понимание отсутствия стабильности, и наоборот.
Укоренилась черта подозрительности, везде мерещатся…
В апреле наблюдалась интересная картина в инфополе страны. Не знаю, совпадение это или нет, но концовка каждой из недель привносила общественности громкие инфоповестки, которые несколько дней находились в топе обсуждений и реакций:
1 апреля, четверг: "Манкруты";
2 апреля, пятница: Палата представителей в первом чтении приняла ряд законопроектов, в том числе "О запрете реабилитации нацизма" и "Об изменении законов по вопросам противодействия экстремизму";
9 апреля, пятница: Генеральная прокуратура возбудила дело о геноциде беларуского народа; совещание у президента по вопросам политических партий;
17 апреля, суббота: заявление президента о принятии одного из" "принципиальных решений за четверть века"; заявление правоохранительных органов о том, что ранее задержанные Федута, Зенкович и другие готовили государственный переворот;
24 апреля, суббота: заявление президента об "историческом" декрете, предусматривающем передачу полномочий Совбезу республики.
Сегодня, 30 апреля, пятница: @pul_1 заявил о интересном кадровом дне и каком-то важном телефонном разговоре посреди совещания с "назначенцами", а завтрашние возможные раскопки в деревне Логоза, про которые упомянули @nic_and_mike тоже могут стать еженедельной инфобомбой.
Такое чувство, что концентрация громких заявлений под конец недели имеет своей целью переключение общественности с протестной активности на государственную повестку в выходные дни. Кроме того, эти новости активно обсуждаются в течение всей недели, что показывает серьёзный провал в работе оппонентов власти в информационном поле в течение всего месяца.
Хотя во всём этом есть интересная деталь - как бы пропаганда и госаппарат не старались, общество им не верит, либо относится с крайним недоверием; такая информация не перетягивает на свою сторону часть оппозиции, не меняет их взгляды, не раскалывает. Вдобавок к этому те, кто верит, подпитывается негативной повесткой, устрашением и запугиванием, фон которого негативно сказывается на реальном восприятии ими действительности. Поэтому так получается, что почти все усилия бессмысленны - всё делается только для своей аудитории, очень похоже на "показуху" и не решает серьёзных проблем, которые встали осиновым колом перед государством: раскол общества и правовое разгильдяйство.
@nd_by
1 апреля, четверг: "Манкруты";
2 апреля, пятница: Палата представителей в первом чтении приняла ряд законопроектов, в том числе "О запрете реабилитации нацизма" и "Об изменении законов по вопросам противодействия экстремизму";
9 апреля, пятница: Генеральная прокуратура возбудила дело о геноциде беларуского народа; совещание у президента по вопросам политических партий;
17 апреля, суббота: заявление президента о принятии одного из" "принципиальных решений за четверть века"; заявление правоохранительных органов о том, что ранее задержанные Федута, Зенкович и другие готовили государственный переворот;
24 апреля, суббота: заявление президента об "историческом" декрете, предусматривающем передачу полномочий Совбезу республики.
Сегодня, 30 апреля, пятница: @pul_1 заявил о интересном кадровом дне и каком-то важном телефонном разговоре посреди совещания с "назначенцами", а завтрашние возможные раскопки в деревне Логоза, про которые упомянули @nic_and_mike тоже могут стать еженедельной инфобомбой.
Такое чувство, что концентрация громких заявлений под конец недели имеет своей целью переключение общественности с протестной активности на государственную повестку в выходные дни. Кроме того, эти новости активно обсуждаются в течение всей недели, что показывает серьёзный провал в работе оппонентов власти в информационном поле в течение всего месяца.
Хотя во всём этом есть интересная деталь - как бы пропаганда и госаппарат не старались, общество им не верит, либо относится с крайним недоверием; такая информация не перетягивает на свою сторону часть оппозиции, не меняет их взгляды, не раскалывает. Вдобавок к этому те, кто верит, подпитывается негативной повесткой, устрашением и запугиванием, фон которого негативно сказывается на реальном восприятии ими действительности. Поэтому так получается, что почти все усилия бессмысленны - всё делается только для своей аудитории, очень похоже на "показуху" и не решает серьёзных проблем, которые встали осиновым колом перед государством: раскол общества и правовое разгильдяйство.
@nd_by
Па просьбе чытачоў дапоўню свой нядаўні пост, бо шмат было пытанняў і крытыкі.
Глядзіце, што атрымліваецца: аўтарытэтныя апаненты ўлады апошнія месяцы стаяць з працягнутай рукой і кажуць: "Вы не ідзяце на дыялог, вы пабілі людзей, вы незаконна кідаеце людзей у турмы, гэта дрэнна і павінна быць раследавана, а вінаватыя - пакараны, але ж вось вам рука - давайце пачнем перамовы".
Што адказвае дзяржапарат? Нічога не адказвае, размахвае граблямі, ці шарахаецца гэтай рукі як халеры, ці кідае ў апазіцыю гнілымі яблыкамі і паказвае язык: "Ууу, тэрарысты, экстрэмісты, змагары, вы толькі і жадаеце, каб разваліць краіну, хочаце адабраць у нас перамогу, рускія нашыя брацця, а вы варожыя чэхапольскія куклаводы і ліберасты, развальваеце краіну, ух, нехтаніянцы, маталькоўцы, цьфу на вас!".
Гэта характарызуе баязлівасць, адсутнасць павагі да апанента, праблемы ў інфармаванні, стратэгічным мысленні, адсутнасць суб'ектнасці КС/НАЎ/іншых у вачах улады - вось некалькі прычын, чаму ніхто не рэагуе на перамовы. Як з такімі весці гэтыя перамовы? Ніяк. Тут нават слухаць не хочуць, не то, каб нейкія перамовы весці.
У сувязі з гэтым адкрываецца два шляхі да дыялога: першы - перамовы з дапамогай пасярэднікаў, напрыклад Швейцарыі ці Аўстрыі. Не ведаю, што патрэбна здарыцца, каб улада пайшла на такую форму перамоў, бо лічу, што дабраахвотна гэтага не будзе.
Другі - вызначэнне апазіцыяй суб'екта перамоў. Вось я не разумею, каму асабіста адрасаваны спіч наконт перамоў? Нікаму, прозвішчы не называлі, Ціханоўская варушыць паветра словам "перамовы", таму няма рэакцыі, тым болей апазіцыя выбрала крытычны аб'ём асуджэнняў, заклікаў і заяў, уладзе тым болей не цікава рэагаваць на гэта.
Але ж ўявіце сабе, што яна публічна ці нават пісьмова звернецца да Галоўчанкі, Качанавай, Андэрэйчанкі, Макея? Ці накіруе лісты ўсім міністрам і дэпутатам? Па электроннай форме, адрасы ёсць ў свабодным доступе ў інтэрнэце. Якая будзе рэакцыя? Публічна - хутчэй за ўсё аніякай, можа і адказаў не будзе, але ж гэта вымусіць рэагаваць чыноўнікаў, гэта закіне ў галовы міністраў і дэпутатаў зерне палітычнай суб'ектнасці: як ні як да іх звяртаюцца лідары апазіцыі, хоць і "тэрарысты", але ж якія маюць вес на унутранай і знешняй арэне. Акрамя таго тут ёсць адна цікавостка - магчымасць палітычнага сепаратызму і ідэялагічнай дыверсіі з боку дзяржапарата. Спытаюць яшчэ зверху: "А што вам там напісалі, а што вы будзеце адказваць, а ці будзеце адказваць?". Клін клінам вышыбаюць. Грамадства хоць і крытыкуе Урад, Парламент і чынавенства, але ж там ёсць тыя, хто разумее неабходнасць дыялога, выканання законаў, сумеснага вырашэння ковідных, сацыяльных і эканамічных праблем, ёсць разумныя людзі.
З боку ж улады нічога не перашкаджае набраць сабе бонусаў і перацягнуць коўдру, напрвклпд Андрэю Савіных, кіраўніку Пастаяннай камісіі па міжнародных справах Палаты прадстаўнікоў правесці zoom-сустрэчу з Латушкам, а намесніку кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Вользе Чупрыс - са Святланай Ціханоўскай. І кіраўніцтва краіны твар не згубіць, і узровень сур'ёзны для перамоў прадставіць. Усё ж такі нават і ўлада Расіі перамовы з чэчэнскімі баевікамі вяла, і ЗША з талібамі. Параўнанне канешне дзікае, але ж характэрызуе нармальнасць перамоў дзяржавы с тымі, каго яна лічыць тэрарыстамі.
Вось мне здаецца, што той, хто першым пойдзе на такія крокі, як мінімум атрымае агромністыя ачкі і ўнутры краіны, і за межамі, перш за ўсё Расіі і ЕС; як максімум - беспаваротна захавае за сабой увесь матэрык дзяржапарата ці наадварот, перакладзе мост для чыноўнікаў на другі бераг.
Ваш народны дэпутат
Глядзіце, што атрымліваецца: аўтарытэтныя апаненты ўлады апошнія месяцы стаяць з працягнутай рукой і кажуць: "Вы не ідзяце на дыялог, вы пабілі людзей, вы незаконна кідаеце людзей у турмы, гэта дрэнна і павінна быць раследавана, а вінаватыя - пакараны, але ж вось вам рука - давайце пачнем перамовы".
Што адказвае дзяржапарат? Нічога не адказвае, размахвае граблямі, ці шарахаецца гэтай рукі як халеры, ці кідае ў апазіцыю гнілымі яблыкамі і паказвае язык: "Ууу, тэрарысты, экстрэмісты, змагары, вы толькі і жадаеце, каб разваліць краіну, хочаце адабраць у нас перамогу, рускія нашыя брацця, а вы варожыя чэхапольскія куклаводы і ліберасты, развальваеце краіну, ух, нехтаніянцы, маталькоўцы, цьфу на вас!".
Гэта характарызуе баязлівасць, адсутнасць павагі да апанента, праблемы ў інфармаванні, стратэгічным мысленні, адсутнасць суб'ектнасці КС/НАЎ/іншых у вачах улады - вось некалькі прычын, чаму ніхто не рэагуе на перамовы. Як з такімі весці гэтыя перамовы? Ніяк. Тут нават слухаць не хочуць, не то, каб нейкія перамовы весці.
У сувязі з гэтым адкрываецца два шляхі да дыялога: першы - перамовы з дапамогай пасярэднікаў, напрыклад Швейцарыі ці Аўстрыі. Не ведаю, што патрэбна здарыцца, каб улада пайшла на такую форму перамоў, бо лічу, што дабраахвотна гэтага не будзе.
Другі - вызначэнне апазіцыяй суб'екта перамоў. Вось я не разумею, каму асабіста адрасаваны спіч наконт перамоў? Нікаму, прозвішчы не называлі, Ціханоўская варушыць паветра словам "перамовы", таму няма рэакцыі, тым болей апазіцыя выбрала крытычны аб'ём асуджэнняў, заклікаў і заяў, уладзе тым болей не цікава рэагаваць на гэта.
Але ж ўявіце сабе, што яна публічна ці нават пісьмова звернецца да Галоўчанкі, Качанавай, Андэрэйчанкі, Макея? Ці накіруе лісты ўсім міністрам і дэпутатам? Па электроннай форме, адрасы ёсць ў свабодным доступе ў інтэрнэце. Якая будзе рэакцыя? Публічна - хутчэй за ўсё аніякай, можа і адказаў не будзе, але ж гэта вымусіць рэагаваць чыноўнікаў, гэта закіне ў галовы міністраў і дэпутатаў зерне палітычнай суб'ектнасці: як ні як да іх звяртаюцца лідары апазіцыі, хоць і "тэрарысты", але ж якія маюць вес на унутранай і знешняй арэне. Акрамя таго тут ёсць адна цікавостка - магчымасць палітычнага сепаратызму і ідэялагічнай дыверсіі з боку дзяржапарата. Спытаюць яшчэ зверху: "А што вам там напісалі, а што вы будзеце адказваць, а ці будзеце адказваць?". Клін клінам вышыбаюць. Грамадства хоць і крытыкуе Урад, Парламент і чынавенства, але ж там ёсць тыя, хто разумее неабходнасць дыялога, выканання законаў, сумеснага вырашэння ковідных, сацыяльных і эканамічных праблем, ёсць разумныя людзі.
З боку ж улады нічога не перашкаджае набраць сабе бонусаў і перацягнуць коўдру, напрвклпд Андрэю Савіных, кіраўніку Пастаяннай камісіі па міжнародных справах Палаты прадстаўнікоў правесці zoom-сустрэчу з Латушкам, а намесніку кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Вользе Чупрыс - са Святланай Ціханоўскай. І кіраўніцтва краіны твар не згубіць, і узровень сур'ёзны для перамоў прадставіць. Усё ж такі нават і ўлада Расіі перамовы з чэчэнскімі баевікамі вяла, і ЗША з талібамі. Параўнанне канешне дзікае, але ж характэрызуе нармальнасць перамоў дзяржавы с тымі, каго яна лічыць тэрарыстамі.
Вось мне здаецца, што той, хто першым пойдзе на такія крокі, як мінімум атрымае агромністыя ачкі і ўнутры краіны, і за межамі, перш за ўсё Расіі і ЕС; як максімум - беспаваротна захавае за сабой увесь матэрык дзяржапарата ці наадварот, перакладзе мост для чыноўнікаў на другі бераг.
Ваш народны дэпутат
Telegram
Народны дэпутат
https://news.1rj.ru/str/reflectionbelarus/820
Некалькі чалавек папрасіла пракаментаваць гэты пост "Рэфлексіі і рэакцыі".
"Няма таго, што раней было" - гэты тэзіс характэрызуе абставіны ў дзяржапараце, каторы стракаты настолькі, што казаць аб нейкім адзінстве пазіцый…
Некалькі чалавек папрасіла пракаментаваць гэты пост "Рэфлексіі і рэакцыі".
"Няма таго, што раней было" - гэты тэзіс характэрызуе абставіны ў дзяржапараце, каторы стракаты настолькі, што казаць аб нейкім адзінстве пазіцый…
https://news.1rj.ru/str/belta_telegramm/46786
Палата представителей во втором чтении приняла проект закона "Об изменении законов по вопросам адвокатской деятельности". Основной новеллой является упразднение института частных адвокатских бюро и и адвокатов, работающих индивидуально. В случае принятия этих законопроектов Советом Республики и подписанием президентом, единственной организационной формой осуществления адвокатской деятельности будут являться ЮК - юридические консультации Белорусской республиканской коллегии адвокатов (БРКА). Отмечу, что в настоящее время руководителем БРКА является член Совета Республики Виктор Чайчиц - государственный служащий. Не буду говорить о явном политическом контексте и диком нарушении права человека на защиту своих интересов, поэтому чтобы передать всю боль юристов, приведу аналогию того, что в абсолютном значении это означало бы для других отраслей и сфер деятельности:
- все частные медицинские центры, аптеки и лаборатории закрываются, все услуги оказываются только в государственных поликлиниках и больницах. ЛОДЭ, Инвитро, Нордин, Синево, частые аптеки и пр. закрываются навсегда;
- ритэйл - только государственный: магазины вроде гиппо, санта, соседи, евроопт и пр. уходят с рынка, либо отдают 50 +1 доли государству. Пользуйтесь продмагами, дорорсами;
- перевозки, как грузовые, так и частные - только государоственные;
- журналисткая деятельность разрешена только государственным учреждениям, крупные ресурсы вроде тут.бай и онлайнера запрещаются: смотрите Азарёнка и читайте СБ.
Вот эта новость - трагедия для национальной правовой системы, которая в последние лет 10 деградирует. Конкуренция - двигатель прогресса, уничтожается и в адвокатской сфере.
@nd_by
Палата представителей во втором чтении приняла проект закона "Об изменении законов по вопросам адвокатской деятельности". Основной новеллой является упразднение института частных адвокатских бюро и и адвокатов, работающих индивидуально. В случае принятия этих законопроектов Советом Республики и подписанием президентом, единственной организационной формой осуществления адвокатской деятельности будут являться ЮК - юридические консультации Белорусской республиканской коллегии адвокатов (БРКА). Отмечу, что в настоящее время руководителем БРКА является член Совета Республики Виктор Чайчиц - государственный служащий. Не буду говорить о явном политическом контексте и диком нарушении права человека на защиту своих интересов, поэтому чтобы передать всю боль юристов, приведу аналогию того, что в абсолютном значении это означало бы для других отраслей и сфер деятельности:
- все частные медицинские центры, аптеки и лаборатории закрываются, все услуги оказываются только в государственных поликлиниках и больницах. ЛОДЭ, Инвитро, Нордин, Синево, частые аптеки и пр. закрываются навсегда;
- ритэйл - только государственный: магазины вроде гиппо, санта, соседи, евроопт и пр. уходят с рынка, либо отдают 50 +1 доли государству. Пользуйтесь продмагами, дорорсами;
- перевозки, как грузовые, так и частные - только государоственные;
- журналисткая деятельность разрешена только государственным учреждениям, крупные ресурсы вроде тут.бай и онлайнера запрещаются: смотрите Азарёнка и читайте СБ.
Вот эта новость - трагедия для национальной правовой системы, которая в последние лет 10 деградирует. Конкуренция - двигатель прогресса, уничтожается и в адвокатской сфере.
@nd_by
Telegram
BELTA
📍Палата представителей поддержала поправки в законы по вопросам адвокатской деятельности
Документ направлен на совершенствование деятельности института адвокатуры и предусматривает внесение изменений в закон "Об адвокатуре и адвокатской деятельности в Республике…
Документ направлен на совершенствование деятельности института адвокатуры и предусматривает внесение изменений в закон "Об адвокатуре и адвокатской деятельности в Республике…
Хрыстос уваскрос!
Даволі цікава назіраць за асобамі, якія выступаюць, тым болей у светлую Пасху, з прамовамі на тэлебачанні, даюць інтэрв'ю СМІ і адначасова з гэтым ведаць іх асабіста, разумець іх унутраны свет, становішча да сітуацыі ў краіне і грамадстве. Гэта неверагоднае пачуццё, калі ты ў наступны момант паціскаешь руку такому крывадушніку (лицемеру) і глядзіш яму ў вочы.
Палітычная Крывадушнасць на Пасху - гэта страшная форма хлусні, якая дазваляе чалавеку абыйсці свае духоўныя перашкоды, здрадзіць самому сабе, здрадзіць у храме Богу. У "Братах Карамазавых" Дастаеўскага ёсць крылаты выраз "калі Бога няма, то ўсё дазволена" і гэта вельмі страшна, бо ніколі не ведаеш, чаго чакаць ад такіх людзей: здрадзіў у храме, здрадзіў бацьку, здрадзіў закону, здрадзіў народу...
Чалавек можа быць зялёным ці чырвоным, левым ці правым і гэта нармальна, але ж толькі ў той час, калі яго мірапогляд і высновы грунтуюцца на вопыце ці ведах. Але ж ненатуральна, калі чалавек хутка падладжваецца пад кан'юнктуру, дзеля матэрыяльных, палітычных ці іншых бонусаў наўмысна здраджвае сваім прынцыпам, сваім словам. У дзяржапараце такіх прынята называць "флюгер".
Чалавек такая істота, што ў адзін момант можа зразумець, што ён памыляўся амаль ўсё жыццё. Але ж калі закрыецца "Грынпіс", то яго актывіст у апошнюю чаргу пойдзе працаваць дравасекам, і малаверагодна, што шахцёр, які гадамі рые камяністую зямлю, адразу стане ў танцавальную пазіцыю нумар 5. Таму нельга ўчора быць атэістам, а сёння ставіць свечку; захоўваць у шафе бчб-сцяг і адначасова лаяць яго па тэлебачанні. Нажаль, такіх "флюгераў" стала болей у цяперашні неспакойны час: кожны чакае калі вецер падьзме ў пэўны бок, каб хуценька дастаць з шафы патрэбны сцяг.
@nd_by
Даволі цікава назіраць за асобамі, якія выступаюць, тым болей у светлую Пасху, з прамовамі на тэлебачанні, даюць інтэрв'ю СМІ і адначасова з гэтым ведаць іх асабіста, разумець іх унутраны свет, становішча да сітуацыі ў краіне і грамадстве. Гэта неверагоднае пачуццё, калі ты ў наступны момант паціскаешь руку такому крывадушніку (лицемеру) і глядзіш яму ў вочы.
Палітычная Крывадушнасць на Пасху - гэта страшная форма хлусні, якая дазваляе чалавеку абыйсці свае духоўныя перашкоды, здрадзіць самому сабе, здрадзіць у храме Богу. У "Братах Карамазавых" Дастаеўскага ёсць крылаты выраз "калі Бога няма, то ўсё дазволена" і гэта вельмі страшна, бо ніколі не ведаеш, чаго чакаць ад такіх людзей: здрадзіў у храме, здрадзіў бацьку, здрадзіў закону, здрадзіў народу...
Чалавек можа быць зялёным ці чырвоным, левым ці правым і гэта нармальна, але ж толькі ў той час, калі яго мірапогляд і высновы грунтуюцца на вопыце ці ведах. Але ж ненатуральна, калі чалавек хутка падладжваецца пад кан'юнктуру, дзеля матэрыяльных, палітычных ці іншых бонусаў наўмысна здраджвае сваім прынцыпам, сваім словам. У дзяржапараце такіх прынята называць "флюгер".
Чалавек такая істота, што ў адзін момант можа зразумець, што ён памыляўся амаль ўсё жыццё. Але ж калі закрыецца "Грынпіс", то яго актывіст у апошнюю чаргу пойдзе працаваць дравасекам, і малаверагодна, што шахцёр, які гадамі рые камяністую зямлю, адразу стане ў танцавальную пазіцыю нумар 5. Таму нельга ўчора быць атэістам, а сёння ставіць свечку; захоўваць у шафе бчб-сцяг і адначасова лаяць яго па тэлебачанні. Нажаль, такіх "флюгераў" стала болей у цяперашні неспакойны час: кожны чакае калі вецер падьзме ў пэўны бок, каб хуценька дастаць з шафы патрэбны сцяг.
@nd_by
Народны дэпутат
На фото - министр юстиции Финляндии Анна-Майя Хенриксон (1-я слева, 57 лет), премьер-министр Санна Марин (2-я слева, 35 лет) и министр внутренних дел Охисало Мария (4-я слева, 36 лет). Всё-таки в тех странах, где есть независимымые ветви власти и развитые…
Раней я пісаў пра ўрад Фінляндыі, зраблю яшчэ раз.
https://news.1rj.ru/str/nd_by/66
Скандынаўскія краіны, сістэма іх кіравання - амаль эталон для мяне. Я часта гляджу, што і як там робяць у розных сферах, што кажуць мясцовыя чыноўнікі, як урад рэагуе на крытыку людзей.
І заўсёды раблю вывад, што дэмакратыя мацна сваімі дэмакратычнымі інстытутамі, таму кіраўнік Фінляндыі Санна Марын можа дазволіць сабе ў выхадны дзень з'есці пончык з кавай са сваім сябрам па партыі ў цэнтры Хельсінкі.
І ня трэба прыдумваць каму перадаць уладу - Парламенту, саўбезу, народнаму сходу, бо і без кіраўніка дзяржавы гэта дзяржава будзе жыць, ніхто не будзе яе "развальваць". Кіраўнік краіны - звычайны чалавек, наняты прафесіянал, якому не патрэбны палацы, шмат ахоўнікаў, патаемныя перамовы, фільмы пра дзяржперавароты, улада, улада і яшчэ раз улада. Таму гэтага звычайнага чалавека, звычайнага кіраўніка краіны паўночны Еўропы, паважаюць не за прымус, страх, "крэпкую руку" ці захаванне стабільнасці, а за яго чалавечую звычайнасць.
@nd_by
https://news.1rj.ru/str/nd_by/66
Скандынаўскія краіны, сістэма іх кіравання - амаль эталон для мяне. Я часта гляджу, што і як там робяць у розных сферах, што кажуць мясцовыя чыноўнікі, як урад рэагуе на крытыку людзей.
І заўсёды раблю вывад, што дэмакратыя мацна сваімі дэмакратычнымі інстытутамі, таму кіраўнік Фінляндыі Санна Марын можа дазволіць сабе ў выхадны дзень з'есці пончык з кавай са сваім сябрам па партыі ў цэнтры Хельсінкі.
І ня трэба прыдумваць каму перадаць уладу - Парламенту, саўбезу, народнаму сходу, бо і без кіраўніка дзяржавы гэта дзяржава будзе жыць, ніхто не будзе яе "развальваць". Кіраўнік краіны - звычайны чалавек, наняты прафесіянал, якому не патрэбны палацы, шмат ахоўнікаў, патаемныя перамовы, фільмы пра дзяржперавароты, улада, улада і яшчэ раз улада. Таму гэтага звычайнага чалавека, звычайнага кіраўніка краіны паўночны Еўропы, паважаюць не за прымус, страх, "крэпкую руку" ці захаванне стабільнасці, а за яго чалавечую звычайнасць.
@nd_by
https://news.1rj.ru/str/historyja/1863
Калісці сучасная тэрыторыя Беларусі была сэрцам Вялікага Княства Літоўскага і непадзельнай часткай Рэчы Паспалітай, а зараз ідэялогія ўлады адштурхоўвае ад сябе ўсё, што не датычыцца СССР. Якія там замкі, якое справаводства ў 15 стагоддзі, якія статуты ці багатая еўрапейская культура і дзяржаўная эліта, вы што: вялікаайчыннае пабеданоссе, пралетарыят і стабільнасць - вось кошт, які прыпісваюць дзяржаве і народу.
Вы толькі ўявіце сабе, наколькі такая прапагандыстская палітыка выгрызае з чалавека гонар і годнасць за сябе, сваю Айчыну і сваіх продкаў, наколькі яна падштурхоўвае да нацыянальнага збяднення беларускага НАРОДА. Первамаі і суботнікі, "навядзенне парадку" і дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі, "уссебеларускія народныя сходы" і занавожванне калхозаў - вось гэта павінна дзяржава даваць народу, а свята прыняцця першай у Еўропе і другой у свеце Канстытуцыі - НЕ.
Прыярытэты бачны ўсім, і гэты прыярытэт - зрабіць з нацыі, наўмысна ці не, статак баранаў, кагорту прафесараў, генералаў, прадпрымальнікаў у лапцях, з ірваным саламяным капялюшам, чаркай і шкваркай. У сэрцы нацыянальнай існасці беларусаў калёным жалезам выжыгаюць словы Янкі Купалы - "дурны мужык".
230 год назад, 3 мая 1791 года была прынята Канстытуцыя Рэчы Паспалітай абодвух народаў.
Настане дзень і беларус са слязьмі ў вачах, з палымяным беларускім сэрцам і нацыянальным сцягам у руцэ будзе адзначаць свята Свабоды на плошчы 3 мая ў Менску.
@nd_by
Калісці сучасная тэрыторыя Беларусі была сэрцам Вялікага Княства Літоўскага і непадзельнай часткай Рэчы Паспалітай, а зараз ідэялогія ўлады адштурхоўвае ад сябе ўсё, што не датычыцца СССР. Якія там замкі, якое справаводства ў 15 стагоддзі, якія статуты ці багатая еўрапейская культура і дзяржаўная эліта, вы што: вялікаайчыннае пабеданоссе, пралетарыят і стабільнасць - вось кошт, які прыпісваюць дзяржаве і народу.
Вы толькі ўявіце сабе, наколькі такая прапагандыстская палітыка выгрызае з чалавека гонар і годнасць за сябе, сваю Айчыну і сваіх продкаў, наколькі яна падштурхоўвае да нацыянальнага збяднення беларускага НАРОДА. Первамаі і суботнікі, "навядзенне парадку" і дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі, "уссебеларускія народныя сходы" і занавожванне калхозаў - вось гэта павінна дзяржава даваць народу, а свята прыняцця першай у Еўропе і другой у свеце Канстытуцыі - НЕ.
Прыярытэты бачны ўсім, і гэты прыярытэт - зрабіць з нацыі, наўмысна ці не, статак баранаў, кагорту прафесараў, генералаў, прадпрымальнікаў у лапцях, з ірваным саламяным капялюшам, чаркай і шкваркай. У сэрцы нацыянальнай існасці беларусаў калёным жалезам выжыгаюць словы Янкі Купалы - "дурны мужык".
230 год назад, 3 мая 1791 года была прынята Канстытуцыя Рэчы Паспалітай абодвух народаў.
Настане дзень і беларус са слязьмі ў вачах, з палымяным беларускім сэрцам і нацыянальным сцягам у руцэ будзе адзначаць свята Свабоды на плошчы 3 мая ў Менску.
@nd_by
Telegram
Historyja
Прэзідэнт Літвы, Эстоніі, Польшчы, Латвіі і Украіны падчас супольнай сустрэчы да свята Канстытуцыі 3 траўня
Міністэрства юстыцыі Беларусі адмовіла ў рэгістрацыі прарасійскай партыі "САЮЗ".
DW
В Беларуси создана пророссийская партия "Союз"
Учредительный съезд пророссийской партии "Союз" состоялся 6 марта в Минске. Российскими гостями съезда были сторонники Захара Прилепина по "ДНР" и депутат Госдумы из аннексированного Крыма.
https://news.1rj.ru/str/scienceopinion/311
Цудоўны пост з візуалізацыяй пра ніжнюю палату Парламента і яе дэпутатаў.
Маленькая рэакцыя ад мяне.
Цяперашнія дэпутаты - не абраныя прадстаўнікі, а кааптаваныя бюракраты.
Калі некаторыя дэпутаты так не лічуць, і шчыра думаюць, што іх абраў народ, то няхай сустрэнуцца хоць раз з народам (без папярэдняга запісу ці не ў бюджэтнай установе) і скажуць яму, з кім кандыдат у дэпутаты Палаты сустракаецца перад выбарамі і з якіх дзяржаўных органаў гэтыя людзі.
Дык вось, канал @scienceopinion ёмка напісаў: "типичный карьерный путь депутатов Палаты представителей как органа законодательной власти теснейшим образом связывает их с исполнительной вертикалью.". Згодзен на 100 адсоткаў. Цяперашні дэпутат, як я напісаў, гэта каапатаваны бюракрат. Гэта не заўсёды дрэнна, яны амаль усе добрыя спецыялісты ў сваёй справе і ім за гэта дзякуй. Але ж яны не абаронцы выбаршчыкаў і народа перад дзяржавай, бо бюракрат - гэта частка апарата, якая стаіць па-над грамадствам. Бюракраты заўсёды правапрымянальнікі, а ў нас яны "пішуць" законы пад надзора кіраўнікоў і кантралёраў. Бюракраты дзейнічаюць толькі па інструкцыі і яны па прыродзе будуць упісваць у законы нормы нявызначанасці (неопределённости). Такая нявызначанасць і развязвае рукі любому бюракрату ў розных ведамствах. А цяпер уважліва: менавіта наўмысная імглістасць (туманность) фармулёвак законаў становіцца рэпрэсіўным інструментам. Таму мы і бачым у нашых законах укараненне той мовы, на якой бюракратыя размаўляе паміж сабой - канцылярскіх тэрмінаў і калякрымінальнай мовы сілавікоў. Гэтая бюракратычная мова пачынае прасочвацца ў тэкст закона, які потым выконвае другі бюракрат. Таму і з'яўляюцца такія і такія законы, таму зажыва здзіраееца якасная юрыдычная праслойка ў нашай краіне, таму людзі не маюць магчымасці абараніць свае грамадска-палітычная правы.
Бюракраты ўпісваюць частку бюракратыі ў тэкст закона бюракратычнай інструкцыі дзеля таго, каб мець інструмент для сябе, каб ізаляваць сабе ад запытаў грамадства, каб было больш прастору для манёўра ім і меньш - людзям.
Таму сучасная Палата прадстаўнікоў - гэта бюракратычная вертыкаль улады з такімі ж бюракратамі, якія знаходзяцца ў выканаўчай уладзе: міністэрствах, выканкама, службах "адно акно". У сувязі з гэтым можна лічыць, што яна не з'яўляецца галінай заканадаўчай улады, а на самой справе ўжо шмат гадоў мімікрыруе пад умоўнае міністэрства ці аблвыканкам.
Кааптаваныя бюракраты ніколі не абвесцяць звычайную сустрэчу са сваімі выбаршчыкамі, бо яны гэтага баяцца, як чорта, баяцца няўзгодненых і нязручных пытанняў, баяцца асвятлення ў СМІ, рэакцыі на іх адказы, у тым ліку рэакцыю кіраўніцтва. А якое ваша меркаванне пра падзеі 9-11 жніўня 2020 года? Чаму ў маіх бацькоў у дзяржаўным калгасе на дваіх са стажам у 70 год - заробак 150 даляраў з 2010 года, навошта абяцаць па 500$? Чаму кажуць, што кожны дзень памірае па 10 чалавек ад каранавіруса, а ў нашай вёсцы ўжо трое памерла ўчора, і сёння адзін? З-за, чаго з краіны бягуць медыкі, IT-спецыялісты і моладзь увогуле? Як вы ставецеся да аб'яднання з Расіяй? Дзе каментары кіраўніцтва Акадэміі навук наконт таго, што пад бел-чырвона-белым сцягам знішчалі людзей і што нацысты прынялі яго ў якасці дзяржаўнага ў 1991 годзе? Чаму больш за 75 год, у тым ліку пры савецкай уладзе, не узбуджалі крымінальную справу аб генацыдзе беларускага народа, а зараз - узбудзілі? І чаму толькі беларускага, а не ўсіх народнасцяў, што за сучасная дэксрымінацыя па нацыянальнай прыкмеце?!
Ці адкажа хоць адзін бюракрат на такія пытанні? Не, бо адказаць можа толькі дэпутат, якога абраў народ, а не прызначыў іншы бюракрат.
Ваш народны дэпутат
Цудоўны пост з візуалізацыяй пра ніжнюю палату Парламента і яе дэпутатаў.
Маленькая рэакцыя ад мяне.
Цяперашнія дэпутаты - не абраныя прадстаўнікі, а кааптаваныя бюракраты.
Калі некаторыя дэпутаты так не лічуць, і шчыра думаюць, што іх абраў народ, то няхай сустрэнуцца хоць раз з народам (без папярэдняга запісу ці не ў бюджэтнай установе) і скажуць яму, з кім кандыдат у дэпутаты Палаты сустракаецца перад выбарамі і з якіх дзяржаўных органаў гэтыя людзі.
Дык вось, канал @scienceopinion ёмка напісаў: "типичный карьерный путь депутатов Палаты представителей как органа законодательной власти теснейшим образом связывает их с исполнительной вертикалью.". Згодзен на 100 адсоткаў. Цяперашні дэпутат, як я напісаў, гэта каапатаваны бюракрат. Гэта не заўсёды дрэнна, яны амаль усе добрыя спецыялісты ў сваёй справе і ім за гэта дзякуй. Але ж яны не абаронцы выбаршчыкаў і народа перад дзяржавай, бо бюракрат - гэта частка апарата, якая стаіць па-над грамадствам. Бюракраты заўсёды правапрымянальнікі, а ў нас яны "пішуць" законы пад надзора кіраўнікоў і кантралёраў. Бюракраты дзейнічаюць толькі па інструкцыі і яны па прыродзе будуць упісваць у законы нормы нявызначанасці (неопределённости). Такая нявызначанасць і развязвае рукі любому бюракрату ў розных ведамствах. А цяпер уважліва: менавіта наўмысная імглістасць (туманность) фармулёвак законаў становіцца рэпрэсіўным інструментам. Таму мы і бачым у нашых законах укараненне той мовы, на якой бюракратыя размаўляе паміж сабой - канцылярскіх тэрмінаў і калякрымінальнай мовы сілавікоў. Гэтая бюракратычная мова пачынае прасочвацца ў тэкст закона, які потым выконвае другі бюракрат. Таму і з'яўляюцца такія і такія законы, таму зажыва здзіраееца якасная юрыдычная праслойка ў нашай краіне, таму людзі не маюць магчымасці абараніць свае грамадска-палітычная правы.
Бюракраты ўпісваюць частку бюракратыі ў тэкст закона бюракратычнай інструкцыі дзеля таго, каб мець інструмент для сябе, каб ізаляваць сабе ад запытаў грамадства, каб было больш прастору для манёўра ім і меньш - людзям.
Таму сучасная Палата прадстаўнікоў - гэта бюракратычная вертыкаль улады з такімі ж бюракратамі, якія знаходзяцца ў выканаўчай уладзе: міністэрствах, выканкама, службах "адно акно". У сувязі з гэтым можна лічыць, што яна не з'яўляецца галінай заканадаўчай улады, а на самой справе ўжо шмат гадоў мімікрыруе пад умоўнае міністэрства ці аблвыканкам.
Кааптаваныя бюракраты ніколі не абвесцяць звычайную сустрэчу са сваімі выбаршчыкамі, бо яны гэтага баяцца, як чорта, баяцца няўзгодненых і нязручных пытанняў, баяцца асвятлення ў СМІ, рэакцыі на іх адказы, у тым ліку рэакцыю кіраўніцтва. А якое ваша меркаванне пра падзеі 9-11 жніўня 2020 года? Чаму ў маіх бацькоў у дзяржаўным калгасе на дваіх са стажам у 70 год - заробак 150 даляраў з 2010 года, навошта абяцаць па 500$? Чаму кажуць, што кожны дзень памірае па 10 чалавек ад каранавіруса, а ў нашай вёсцы ўжо трое памерла ўчора, і сёння адзін? З-за, чаго з краіны бягуць медыкі, IT-спецыялісты і моладзь увогуле? Як вы ставецеся да аб'яднання з Расіяй? Дзе каментары кіраўніцтва Акадэміі навук наконт таго, што пад бел-чырвона-белым сцягам знішчалі людзей і што нацысты прынялі яго ў якасці дзяржаўнага ў 1991 годзе? Чаму больш за 75 год, у тым ліку пры савецкай уладзе, не узбуджалі крымінальную справу аб генацыдзе беларускага народа, а зараз - узбудзілі? І чаму толькі беларускага, а не ўсіх народнасцяў, што за сучасная дэксрымінацыя па нацыянальнай прыкмеце?!
Ці адкажа хоць адзін бюракрат на такія пытанні? Не, бо адказаць можа толькі дэпутат, якога абраў народ, а не прызначыў іншы бюракрат.
Ваш народны дэпутат
Telegram
Научное мнение
Скрытая система
Устройство власти в Республике Беларусь
Устройство власти в Республике Беларусь хоть и представляется сложным, но достаточно строго определено в Конституции. Однако во властной вертикали существуют негласные правила, которые мы решили изучить.…
Устройство власти в Республике Беларусь
Устройство власти в Республике Беларусь хоть и представляется сложным, но достаточно строго определено в Конституции. Однако во властной вертикали существуют негласные правила, которые мы решили изучить.…
Более 80 силовиков лишены званий.
https://news.1rj.ru/str/belta_telegramm/47390
"Отдельные военнослужащие и сотрудники силовых ведомств нагнетали протестные настроения в обществе, организовывали и участвовали в несанкционированных мероприятиях..."
Наверное во всём мире военные и полиция являются прогосударственной кастой как фактически, так и на законодательном уровне, поэтому любая власть будет отодвигать тех, кто не следует прогосударственным позициям. Но внесение в публичное пространство столь щепетильной проблемы не то, что недальновидно, но и крайне рискованно. Да, очевидны бонусы такой публичности - оставшихся запугать, показать, что "неприкасаемых" для политической воли нет. И очевидно, что за обычную позицию звания никто бы не лишал - тихо бы уволили, вычищая ряды. Значит было за что, по крайней мере для офицерской среды.
Но после "манкрутов", вскрытого госпереворота и вот теперь бунтующих силовиков характеризуется новая, ранее не используемая составляющая пропаганды: если раньше было "у нас всё хорошо" или "нашу лодку хотят раскачать извне", то сейчас добавляется "среди нас есть предатели". Это новшество, показывающее наличие проблемы, которой ранее не было - откалывания от госаппарата некоторых, хоть и маленьких, но частей, как физического так и морального.
Там журналист госТВ, здесь милиционер, там служащий исполкома. Такие вещи государство с нашей системой управления должно замалчивать и утаивать, а здесь этот прыщик выпячивается, ввдавливается и демонстрируется.
А ещё хуже то, что это порождает публичный прецедент, чего в Беларуси наверное ещё не было. И этот прецедент, получивший широкую огласку в СМИ, кулуарно внутри ведомств будет культивироваться руководителями разных рангов силового блока в целях "стабилизации" коллективов, постановки на место "инакомыслящих", приведения примеров того, что будет, если перейти некую "красную черту". Это не усилит коллективы силовиков, и так получивших стресс в послевыборный период - это станет опасным клином в развал ментальной устойчивости и инструментом давления на и так прорядевшие позиции силовиков.
И если некоторые функции планируют передать Совбезу, то пора Совбезу задуматься о будущих проблемах этой структуры, которые создаются на ровном месте для достижения одномоментной пропанандистской цели - словить хайп и перехватить информационную повестку.
@nd_by
https://news.1rj.ru/str/belta_telegramm/47390
"Отдельные военнослужащие и сотрудники силовых ведомств нагнетали протестные настроения в обществе, организовывали и участвовали в несанкционированных мероприятиях..."
Наверное во всём мире военные и полиция являются прогосударственной кастой как фактически, так и на законодательном уровне, поэтому любая власть будет отодвигать тех, кто не следует прогосударственным позициям. Но внесение в публичное пространство столь щепетильной проблемы не то, что недальновидно, но и крайне рискованно. Да, очевидны бонусы такой публичности - оставшихся запугать, показать, что "неприкасаемых" для политической воли нет. И очевидно, что за обычную позицию звания никто бы не лишал - тихо бы уволили, вычищая ряды. Значит было за что, по крайней мере для офицерской среды.
Но после "манкрутов", вскрытого госпереворота и вот теперь бунтующих силовиков характеризуется новая, ранее не используемая составляющая пропаганды: если раньше было "у нас всё хорошо" или "нашу лодку хотят раскачать извне", то сейчас добавляется "среди нас есть предатели". Это новшество, показывающее наличие проблемы, которой ранее не было - откалывания от госаппарата некоторых, хоть и маленьких, но частей, как физического так и морального.
Там журналист госТВ, здесь милиционер, там служащий исполкома. Такие вещи государство с нашей системой управления должно замалчивать и утаивать, а здесь этот прыщик выпячивается, ввдавливается и демонстрируется.
А ещё хуже то, что это порождает публичный прецедент, чего в Беларуси наверное ещё не было. И этот прецедент, получивший широкую огласку в СМИ, кулуарно внутри ведомств будет культивироваться руководителями разных рангов силового блока в целях "стабилизации" коллективов, постановки на место "инакомыслящих", приведения примеров того, что будет, если перейти некую "красную черту". Это не усилит коллективы силовиков, и так получивших стресс в послевыборный период - это станет опасным клином в развал ментальной устойчивости и инструментом давления на и так прорядевшие позиции силовиков.
И если некоторые функции планируют передать Совбезу, то пора Совбезу задуматься о будущих проблемах этой структуры, которые создаются на ровном месте для достижения одномоментной пропанандистской цели - словить хайп и перехватить информационную повестку.
@nd_by
Telegram
BELTA
❗️Согласно законодательным актам Беларуси военнослужащие и сотрудники силовых ведомств, в том числе состоящие в запасе или находящиеся в отставке, могут быть лишены воинского (специального) звания по решению главы государства
В период обострения общественно…
В период обострения общественно…
Вырашыў трошкі дапоўніць папярэдні пост.
Народны дэпутат - гэта чалавек, які дзейнічае ў межах дзяржаўнай сістэмы, але ж у інтарэсах грамадства. Для гэтага трэба гуляць па правілах, якія ўжо ўсталяваны дзяржавай, але ж так, каб адстойваць інтарэсы выбаршчыкаў.
Базісам заканатворчай працы павінна быць згода (согласие), а дасягненне згоды патрабуе публічнай працэдуры - абмеркавання ў грамадстве. У наш час кааптаваная бюракратыя і бюракратыя вертыкалі пераймае не ўласцівыя на сябе функцыі публічнага абмеркавання дзеля дасягнення вось гэтай "згоды". Але ж яна дзейнічае праз імітацыю, паколькі бюракратыя не можа змяніць гэтыя функцыі, не маючы непасрэднай сувязі з выбаршчыкамі, якая ёсць у сапраўдных народных дэпутатаў.
Таму беларуская бюракратыя імітуе партыі, грамадскія аб'яднанні, яна імітуе выбары, сродкі масавай інфармацыі і яе імітацыйныя здольнасці досыць вялікія. Бюракратыя імітуе і законатворчую дзейнасць не ведаючы ці не разумеючы, што Закон патрабуе адназначнасці, недвухсэнсавасці, забароны на пашыранае тлумачэнне. На практыцы ж бюракратыя пачынае пісаць вялізную колькасць законаў, рэгламентуючы то, што не павінна быць прадметам закона, і не стала б яго прадметам, калі такія законапраекты праходзілі б свабоднае грамадскае абмеркаванне.
Але страшней за ўсё, калі бюракратыя імітуе пад грамадства і само пачынае верыць у тое, што грамадства - гэта і ёсць яно само, што мы зараз назіраем у сучаснай Беларусі. І гэтая праблема памнажаецца на кожную норму ў законе, да стварэння якой прыклаў руку той самы бюракрат, у тым ліку кааптаваны. Што з гэтага мы маем у жыцці/на практыцы: учора 20-ці гадовая дзяўчушка трэцяга курса педфака, 40 кілаграм весу два разы крыкнула на вуліцы слова "Сыходзь", а сёння яна сядзіць у кабінеце следчага па артыкулу з прызнакам "відавочнай непавагі да грамадства" (явного неуважения к обществу). І ў такі момант "грамадства" у асобе 35-ці гадовага следчага, 85 кілаграм весу, з двума вышэйшымі адукацыямі, пытае: "А ці паважаеш ты мяне?", перагортваючы рапарты 30-ці гадовага хаджалага аператыўніка і 18-ці ППСН-іка, у якога ў галаве шаблоннае ўспрыманне рэчаіснасці. А паслязаўтра даюць дзяўчынцы 2 гады "хіміі", бо яна ў вачах такога "грамадства" небяспечны і пабочны элемент.
Імітацыя грамадскага дыялога ва ўсталяваных "грамадствам" межах.
Ваш народны дэпутат
Народны дэпутат - гэта чалавек, які дзейнічае ў межах дзяржаўнай сістэмы, але ж у інтарэсах грамадства. Для гэтага трэба гуляць па правілах, якія ўжо ўсталяваны дзяржавай, але ж так, каб адстойваць інтарэсы выбаршчыкаў.
Базісам заканатворчай працы павінна быць згода (согласие), а дасягненне згоды патрабуе публічнай працэдуры - абмеркавання ў грамадстве. У наш час кааптаваная бюракратыя і бюракратыя вертыкалі пераймае не ўласцівыя на сябе функцыі публічнага абмеркавання дзеля дасягнення вось гэтай "згоды". Але ж яна дзейнічае праз імітацыю, паколькі бюракратыя не можа змяніць гэтыя функцыі, не маючы непасрэднай сувязі з выбаршчыкамі, якая ёсць у сапраўдных народных дэпутатаў.
Таму беларуская бюракратыя імітуе партыі, грамадскія аб'яднанні, яна імітуе выбары, сродкі масавай інфармацыі і яе імітацыйныя здольнасці досыць вялікія. Бюракратыя імітуе і законатворчую дзейнасць не ведаючы ці не разумеючы, што Закон патрабуе адназначнасці, недвухсэнсавасці, забароны на пашыранае тлумачэнне. На практыцы ж бюракратыя пачынае пісаць вялізную колькасць законаў, рэгламентуючы то, што не павінна быць прадметам закона, і не стала б яго прадметам, калі такія законапраекты праходзілі б свабоднае грамадскае абмеркаванне.
Але страшней за ўсё, калі бюракратыя імітуе пад грамадства і само пачынае верыць у тое, што грамадства - гэта і ёсць яно само, што мы зараз назіраем у сучаснай Беларусі. І гэтая праблема памнажаецца на кожную норму ў законе, да стварэння якой прыклаў руку той самы бюракрат, у тым ліку кааптаваны. Што з гэтага мы маем у жыцці/на практыцы: учора 20-ці гадовая дзяўчушка трэцяга курса педфака, 40 кілаграм весу два разы крыкнула на вуліцы слова "Сыходзь", а сёння яна сядзіць у кабінеце следчага па артыкулу з прызнакам "відавочнай непавагі да грамадства" (явного неуважения к обществу). І ў такі момант "грамадства" у асобе 35-ці гадовага следчага, 85 кілаграм весу, з двума вышэйшымі адукацыямі, пытае: "А ці паважаеш ты мяне?", перагортваючы рапарты 30-ці гадовага хаджалага аператыўніка і 18-ці ППСН-іка, у якога ў галаве шаблоннае ўспрыманне рэчаіснасці. А паслязаўтра даюць дзяўчынцы 2 гады "хіміі", бо яна ў вачах такога "грамадства" небяспечны і пабочны элемент.
Імітацыя грамадскага дыялога ва ўсталяваных "грамадствам" межах.
Ваш народны дэпутат
Telegram
Народны дэпутат
https://news.1rj.ru/str/scienceopinion/311
Цудоўны пост з візуалізацыяй пра ніжнюю палату Парламента і яе дэпутатаў.
Маленькая рэакцыя ад мяне.
Цяперашнія дэпутаты - не абраныя прадстаўнікі, а кааптаваныя бюракраты.
Калі некаторыя дэпутаты так не лічуць…
Цудоўны пост з візуалізацыяй пра ніжнюю палату Парламента і яе дэпутатаў.
Маленькая рэакцыя ад мяне.
Цяперашнія дэпутаты - не абраныя прадстаўнікі, а кааптаваныя бюракраты.
Калі некаторыя дэпутаты так не лічуць…