یه ضرب‌المثلی هست که میگه:
«فقط کافیه به یکی بگی چه آدم خوبیه؛
تا نرینه رو سرت ول نمی‌کنه»
دقیقا خلاصه‌ای از داستان من با آدماییه که دیدم.

[ تو را همچون قلبی
که از سینه ام کنده باشم
رها کردم ] متاسفانه و راهیم جز این نبود.

میبوسمت در بغض و سوگواری ها.

نگو بد شدم، این تقدیره :)))

باورت میشه مرتضی، اینقدر تنهام که حتی یکیو ندارم امروز باهاش برم خرید!

Im never going back
The past is in the past.

کم کم حس کردم دلم کمتر تنگ میشه و فکر کردن به هدف‌هام داره فضای این دل‌تنگی ها رو توی مغزم پر میکنه.

شدی واسم یادش بخیر :))))

اونی که نیستش قسمت من اصلا ^__^

اونی که میگم بهتر که رفت :)))))))

روزی تا خرخره عاشق بودم،تا فرق سرم
منی که حالا حتی حوصله ی دوست داشتن خودم را هم ندارم.

من جنگجوی خوبی‌ام
فقط بستگی داره تو ارزش جنگیدن داشته باشی یا نه

تو منو فراموش کردی؛ یجوری که انگار من ناهار هفته‌ی پیشت بودم، یا یکی از همکلاسی های کلاس اولت که باهاش زیاد حرف نمیزدی، مثل اسم یه شخصیت تو سریالی که چند سال پیش دیدی؛ تو منو فراموش کردی خیلی راحت:))

چیزی که در نهایت همه چیز رو ترمیم میکنه،زمانه!

اومدم برات بنویسم می‌شه یه شونه بشی برام؟ می‌شه بشینم کنارت و برات از چیزایی بگم که هیچکس نمی‌دونه؟ می‌شه بذاری پیشت گریه کنم، سرم رو بذارم رو شونه‌هات و بگم چقدر بهم سخت گذشت همه چیز؟ بهت بگم چه روزایی که به زور شب نکردم و چه شبایی که تا صبح بی‌قرار نبودم؟ اومدم برات بنویسم می‌شه بهم گوش کنی، بغلم کنی، اشکام رو پاک کنی و باهم قدم بزنیم؟ می‌شه بذاری کنارت خودم باشم با تموم غصه‌هام؟ می‌شه بذاری کنارت راحت غمگین باشم و بهت هرچی که می‌دونم و نمی‌دونم رو بگم؟ بعد هم سیگار خودت رو بذاری بین لبام؟ اومدم بنویسم برات که می‌شه گوش شی، شونه شی، زانو شی، آغوش شی، غم شی، رویا شی و همه چیزایی که تا الان نبودی؟ اما خودخواهیه. دوست ندارم آزرده‌ خاطرت کنم. تو خودت باش، منم با خودم غصه می‌خورم. غصه‌های من لایق شونه‌های تو نیستن.
نهنگ‌

تو‌خودت باش، منم با خودم غصه میخورم. غصه های من لایق شونه های تو نیستن.

خیالت راحت شد؟! همینو میخواستی؟!
پس move on دیگه لطفا!