[نرو از روزگارم که من طاقت ندارم]

بزن بیرون از تنهایی برگرد کنارم🤍✨

[هنوزم با کسی نشده مثل تو]

ببین تنهایی خوبه، نه اصلا عالیه. اما این‌که میان تنهاییت وُ ازت می‌گیرن و بعد تنهاتر از گذشته رهات می‌کنن و تو وسط یه برزخ می‌مونی از اونجا رونده از اینجا مونده. این درد اصلیه.

از اینکه واسه یکی عادی باشم بدم میاد.
همیشه دوست دارم تو داستانِ آدما همونی باشم که با همه فرق داره، همونی که هیچکس شبیهش نمیشه،همونی که وقتی دلشون میگیره یهو یادش میوفتن تا بهش پناه ببرن.

تلخ کنی دهان من، قند به دیگران دهی.

ادمینتون♥️✨

آخرای رابطمون، دو سه هفته آخر، فهمیده بودم دوسم نداره ولی مدام میگف من فقط میترسم علاقمو ابراز کنم

پسر من مطمئن بودم دوسم نداره دیگه چون هیچی حس نمیکردم

چرا دروغ میگید؟

‏هربار عکس‌هات رو می‌بینم باورم نمی‌شه که یک‌ زمانی بوده که توی آغوش من بودی. که دست کشیدم روی پوستت و موهات رو بو کردم و دست‌هات رو بوسیدم و قفل کردم به تن و بدن خودم، و واقعاً بودی. حضور داشتی. صدات رو از نزدیک شنیدم و توی چشم‌هات نگاه کردم. نه. انگار این خاطرات هیچ تعلقی به من ندارن.

بدترین نوع یک ارتباط تموم‌شده و ازدست‌رفته، ارتباطیه که درباره‌ی تموم‌شدنش هیچ حرفی زده نشده. هیچ دیالوگی، هیچ خداحافظی‌ای، هیچ سنگ واکندنی، هیچی. انگار که هیچ‌وقت نبودی. هیچ‌کس نبودی. هیچ‌چیز نبودی. فقط ترک شدی یا مجبور شدی که ترک کنی.

فقط ترک شدی :)

[محبوب من، گوه میخوری مال کسی باشی]

وقتی من نمیبینمت کور شه هرچشمی که میبینتت

سبز میشی من مطمئنم🌱

سبز میشیم قشنگای من🌱🌝

هیچ کس ارزش اینو نداره که بخوای بخاطرش از کارت، ورزشت، درست، خوابت، آرامشت و هدفت بزنی…
تاکید میکنم هیچ کس!

ممکنه سال ها منتظر برگشتن یکی بمونی ولی اگه برگشت قبول نکنی!
چون عاشق اون آدمی بودی که به نطرت “قرار نبوده هیچ وقت بره”