من راجب چیزایی غر می‌زنم و حرف می‌زنم که یه امیدی ته دلم بگه راهی برای درست کردنش هست. از یه جایی به بعد اگه ببینم نمیشه رها می‌کنم. سکوت می‌کنم و می‌ذارم همچی ذره ذره و تو آرامش محو شه، برای همیشه از بین بره.

مامانم: بچم می‌ره سرکار. از بس کار میکنه خسته میشه.
بچه‌ش سرکار:

یک روز با پارتنرم موهای همدیگه رو رنگ می‌کنیم.🤝

یک روز پارتنرمو پیدا می‌کنم🤝

یک روز پارتنرمو به اندازه تمام روزای تنهاییمون بغل میکنم :)

ی روز ب جبران تمام دلتنگی هام بی مهابا پارتنرمو نگاه میکنم و اینقدر بغلش میکنم تا بوش روی لباس و دست و توی بینیم موندگار شه..

I’m running. I’m running from nothing to no where

من بیرون:

کاش ماهی دو بار حقوق می‌دادنا

مهر و محبتی که تو اریشگاه‌ها هست رو نمی‌تونم.

ما نسلِ حیفی هستیم.

یجوری گرمه که انگار وسط جهنمیم.

لابد دیگه. بعضی روزا زیادی قشنگن.

از کسایی که به حرفم توجه نمیکنن ولی توقع دارن من به حرفشون توجه کنم ، بدم میاد.