اینا خوبه:

اینم:

دوسپسر عزیزم شانس آوردی که نیستی.

وای جدی احتیاج دارم اینستا پرتم کنه بیرون.

برای شریک شدن دورس‌هامون که نیومدی، لااقل بیا تیشرت‌هامون رو شریک شیم.

من واقعا از ادمایی که تو اسنپ، تاکسی، مترو، ون تلفنی حرف می‌زنن و مکالمات طولانی دارن تو مسیر متنفرم. واقعا متنفرم،

همینکه من راننده اسنپ احمقم که مسیر چهل و‌پنج دقیقه‌ای رو دو ساعته کرده نمی‌کشم یعنی آدم صبوری‌ام.

دو بارم داشت تصادف می‌کرد.

حوصله‌ام سررفته.

بعضی وقتام آدمیزاد می‌خواد به خودش بیاد ولی نه می‌دونه از کجا شروع کنه نه چطوری. دست و پا می‌زنه، تقلا می‌کنه حتی شاید خودش رو بکوبه به در و دیوار. تهشم یا در درسته رو پیدا می‌کنه و وارد می‌شه یا باز از اول میوفته، میوفته و زمان می‌گذره تا بتونه دوباره پاشه، پاشه و برای به خودش اومدن تلاش کنه.

تنبلیه بقیه حداقل هفته‌ای دو روز دست از سرشون برمی‌داره، می‌ذاره به زندگیشون برسن. برا من نه تنها همه شیفتاشو میاد بلکه اضافه کاری‌ام وایمیسته.