هرروزی که صبح زود بیدار شم، زندگی یه مسخره بازی‌ای داره رو کنه.

بچه‌ام با مترو می‌ره، سخته اذیته.
وضعیت مترو:
🥲😂🤌🏻

میو.

رو دستم خوابش برده و دلم می‌خواد قربونش برم.

پاشده و می‌خواد پروانه شکار کنه. دلم نمیاد براش پروانه رو بگیرم. اونم گناه داره اخه.

از خواب بيدار مى شويم و در گورستان ها، جوان مى كارند.

اگر جان را خدا داده‌ست، چرا باید تو بستانی؟

کاش این برهه زندگی توو ایران یه تونل وحشت بود بعد می اومدیم بیرون می خندیدیم با هیجان می گفتیم: «وااای فک کن اگه آخوند وجود داشت!!!»

دلم یه بغل واقعی و طولانی می‌خواد.

این زندگی هر روز یجوری سعی می‌کنه مارو از پا دربیاره. برنده اونیه که کم نیاره. کمم اورد، استراحت کنه و دوباره پاشه.

خوابم میاد.