این دو روز به قدری خوش‌گذشت که فکرشم نمی‌کردم اصلا.

can I borrow your body? I need a hug.

من تتو می‌خوام.

این یک اعتراف نیست، این یک حقیقته. هزارتا فضای مجازی هم بیاد و بره بازم هیچی تلگرام نمی‌شه. مثل یک جای دنج توی یک‌دونه حیاط خلوت می‌مونه. از شلوغی روز فرار می‌کنی تا بیای توش خلوت کنی. تکراری نمی‌شه. خسته‌کننده هم نمی‌شه.

شاید.

ولی جدی کت پرسن‌ها آدم‌های کیوت‌تری هستن.

گربه می‌خوام اما فقط مسئولیت ناز کردنش رو می‌تونم به عهده بگیرم.

تلگرام اینجوریه که عیبی نداره اگه پول نداری، همه‌مون نداریم.

حسی که از آدم‌ها دریافت می‌کنید رو جدی بگیرید.

دلم یه چیزی که حس درست بودن بده می‌خواد.

آدم خواسته‌ش رو یه بار می‌گه، نهایت دوبار، خیلی مهم و عزیز باشه سه چهار بارم می‌گه، اما از یه جایی به بعد بیخیال می‌شه. بیخیال می‌شه چون دیگه ارزش اون خواسته از بین رفته.