احتیاج دارم یاد بگیرم هر کاری رو تنهایی انجام بدم و حتما منتظر نباشم یکی‌ام باهام انجامش بده. به امید بقیه بودن هزار بار کارهام رو عقب انداخته یا کنسل کرده.

برم توییتر بگردم حوصله‌ام بیاد سرجاش.
توییتر:

دانشگاه:

چقدر آسمون خوش رنگه.

آدمایی که گربه‌هارو دوست ندارن منم دوست ندارن.

شوهرم اول باید بابای من باشه بعد بابای بچم .

پس کی میاین یە دل سیر من رو بغل می‌کنین؟

هی تکرار می‌کنه چیزی که روش قدرتی نداری‌و بیخیال شو.

من داشتم سعی می‌کردم رها کردن رو ترک کنم ولی متوجه شدم رها کردن خودش نجات هستش. لزومی نداره ترکش کنم.

من هروقت تصمیم میگیرم در حق خودم آدم بهتری باشم وسایل اتاقم رو جابجا می‌کنم. نمی‌دونم ربطش چیه ولی انگار واجبه برای شروع.

صبر می‌کنم دیگه، نکنم چیکار کنم؟

دلم نمی‌خواد فردا برم دانشگاه.

معلومه که تنهایی‌ام میشه، ولی اگه یکی باشه احتمالا بیش‌تر کیف بده.

هزارتا کار هست که می‌تونم انجام بدم و نمی‌دم، بعد همش غره نیومدن اونی رو می‌زنم که حتی پیدا کردنش هم دست من نیست. جالبه آدمیزاد.