جدی جدی دوست‌های خوب تو زندگی نعمتن.

من اینقد از چسب زخم خوشم میاد که واقعا منتظرم جاییم زخم شه که بتونم چسب زخم بزنم.

آدم یه بار بابت یه چیز گریه میکنه و بعد دیگه میره تو پروسه لیس زدن زخم تا خوب شه. به نظرم این یه پروسه شخصیه. هیچکس برات کاری نمیکنه. همش خودتی.
صبح بخیر جوان ایرانی.

باور و اعتقاد چیز عجیبی هستش. مکالمات آدم‌هارو هم عجیب غریب می‌کنه.

کاش درس بخونم.

من دلم می‌خواد وقتی ساده و واقعی‌ام آدم‌ها دوسم داشته باشن و کنارم باشن، اگه قرار باشه برای داشتنشون با سیاست و غیر واقعی باشم ارزش نداره. ناراحت کننده‌س اصلا.

خواسته‌های من:

یه مونده بود معده‌ام برام تصمیم بگیره که خداروشکر اونم امروز فعالیتش رو شروع کرد. نه گفتن رو یاد گرفته.

ینی چی که چایی نبات نمی‌تونه نجاتم بده؟

یادم باشه برگه شطرنجی بخرم، نقاشی پیکسلی بکشم😭😂 خیلی باحالن.

دیت نقاشی می‌خوام اصلا.

اینقد بند بند بدنم درد می‌کنه که فقط مچاله شدن تو بغل جوابه.

جدی نمی‌دونم چطوری باید خودم رو مجبور کنم که کارهام رو انجام بدم و تمرین کنم.

احتیاج دارم مدام تلاش کردن و فعالیت کردن روتین روزانه‌ام باشه، نه که هی منت خودم رو بکشم توروخدا پاشو فلان غلط رو بکن وگرنه هیچی نمیشی.