یکی از لذت‌های زندگی‌ام رانندگی موقع غروب آفتابه، آسمون خوشگله، هوا خنکه، روز هم دیگه تمومه.

مداد ندارم که درس بخونم. خیلی ربطی نداره ولی خب.

می‌خوام برم شوهر کنم، شوهری که بگه درس ممنون😠

تو این بارون دراز کشیدن کف آسفالت و لبخند زدن مزه می‌ده، ولی نه تنهایی.

اگر دست ها برای نوازش نیستند پس چیستند دادستان؟!

حاضرم یک ساعت مطالب چرت و پرت بخونم اما پنج دیقه درس نه.

اون متنه که می‌گه همه یه مقداری بدجنسن جدا از مقدار صمیمتشون رو آدم با عمق وجودش درک می‌کنه. خیلی دردناکه ولی خب.

آدمایی که حرفام و مدل چت کردنم رو می‌فهمن>>>

حتی نمیدونم مقنعه‌ام کجاست.

آدمایی که با جایزه تشویقم میکنن یه کاری رو انجام بدم واقعا دوست داشتنی هستن.

امروز می‌خواستم بیام بگم زندگی بزرگسالی و روابط بزرگسالی اکثرا خیلی بی‌کیفیت و بدرد نخوره، بعد پشیمون شدم، خواستم ته دلتون رو خالی نکنم. اما جدی کیفیتش جالب نیست. به جاش پر از تجربه‌های جدید و پخته شدن هستش. پر از یاد گرفتن و فهمیدن، یاد گرفتن و فهمیدنی که مجانی نیستن و شما با اذیت شدن و غصه خوردن بهاش رو میدید ولی در عوضش قوی‌تر شدن و بیش‌تر دونستن بدست میارید.

دل این انسان فانی لمس شدن میخواد

من واقعا دلم نمی‌خواد فردا امتحان بدم.

آدمایی که پی‌ام میدن بعد مدت‌ها و میگن چرا خبر نمیگیری هم جالبن، خب اگه قراره غر بزنی توام پی‌ام نده.

وای.

پیاده روی کردم، قهوه خوردم، پیشی ناز کردم، حالا می‌رم به زندگی بدبختونه‌ی امتحانات و دانشجویی برسم.

Dream Works

برچسب لپتاپ می‌خوام.