از فردا شب زود می‌خوابم.

بعضی وقتا آدم یه جوری قلبش مچاله می‌شه که تا حالا نشده بوده.

من واقعا آدم خوش قلب و مهربون و ناناسی ام، اگه دیدید از یکی بدم میاد دیگه ببینید یارو چقدر حرومزادست.

من در حالی که خیلی عیب داشت، خیلی ناراحتم کرده بود و حتی چند ساعت بابتش گریه کرده بودم، یه لبخند زدم و گفتم عیب نداره. عیب نداره، پیش میاد دیگه.

حالا بعدنا سعی می‌کنم زود بخوابم.

ایرانی بودن با بدبخت بودن گره خورده.

راه درو نداره، همه گیر افتادیم.

کاش یه پیشی بودم که نمی‌دونست "غم چیه؟ غصه چیه؟ مشکلات چیه اصلا؟ عذاب وجدان چیه؟"، فقط غذا می‌خوردم و آدم‌ها می‌پرستیدنم.

اتاق و زندگیم که هیچی حتی گوشیمم نامرتبه.

خمیر دندون با طعم توت‌فرنگی می‌خوام.

صبح خوشگلیه، پس صبح‌ بخیر.

کانورس مشکیام فوت شدن. گریه.

ببینید بچها هرروز که کفشتون رو استفاده می‌کنید، شبش تمیزش کنید. مخصوصا اگه تو طول روز اهمیت نمیدید که چه بلایی سرشون میاد یا کجاها می‌رید، چون اگه تمیز نکنید، بعد یه مدت کفشتون دیگه براتون کفش نمی‌شه و باید گریه کنید.

پسرفت داشتم.

یک عالمه پاستا پختم و الان خوشبخت‌ترینم.