ارتباط چشمی گرفتن با آدما واقعا کار سختیه.

جدی بدهکار آدما بودن رو درک نمی‌کنم، طرف خودش کار زشت می‌کنه ولی بازم تهش یجوریه انگار من اونی‌ام که کارش بد بوده.

خسته شدم.

کلانا واقعا خوشمزس.

از یک جایی به بعد تحمل بی‌بغلی واقعا سخته.

تیپ امروزم رو فقط حراست می‌پسنده.

خیلی سرده.

اگه از همه خوشت میاد از من خوشت نیاد لطفا.

دوباره برگشتیم به دیر رسیدن‌های مکرر. عالیه.

گلسر خرگوشیم گم شد:)))
گریه جدی.

خوندن چنل‌های دیلی‌ام جالبه، بعضی وقتا در حالی که داری زیر یه درد کمر خم می‌کنی و حس می‌کنی فقط تویی که اینقدر بدبختی میبینی عه یه آدم دیگه، یک‌جای دیگه داره به همون چیز لعنت می‌فرسته. بنظرم اینکه آدم بدونه دردش با کسی مشترکه تسلی محسوب می‌شه، اینکه وقتی راجب یک موضوعی بگی خیلی درد داشت و بدونی که طرف مقابل دقیقا می‌دونه اون خیلی درد داشت تا کجا میسوزونه، چطوریه و خب بعدش چی می‌شه. شاید دقیقا هم نفهمه اما تا حدودی‌ام خوبه.

من یک هفته در ماه از کل زندگی مرخصی احتیاج دارم.

شایدم دو هفته.

بیا بریم قدم بزنیم و غصه بخوریم.