من امروز مغازه‌ای اکلیل فروشی دیدم. خیلی برام جدید و بامزه و خوشگل بود. کاش صاحب یه اکلیل فروشی بودم.

کنار بعضی آدما حتی غمگین بودن هم قشنگه.

باورم نمی‌شه دو روز دیگه امسال تموم شده رفته.

ولی یه بشقاب طوسی براق خریدم.

سرعت اینترنت پیرم می‌کنه.

New year, new me.

سال تحویل خواب بودم، ایشالا سالی پر از خواب و خوشحالی و خوشگذرونی.

کاش تو سال جدید آدما اذیتم نکنن.

مهم‌ترین دستاورد امسالم این بود که فهمیدم برای ادامه زندگی، به آدم‌های واقعی تری نیاز دارم.

اگه قرار نیست زندگی و حالم رو بهتر کنی اصلا تو زندگیم نباش. ممنون.

مهمونی‌های خیلی شلوغ رو واقعا نمی‌تونم.

خب خوشگذشت، عید بسه.

می‌گه وقتی قرار باشه دوتا روح باهم باشن با یه نخ نامرئیِ قرمز به هم وصل می‌شن. مهم نیست تووی چه زمان، مکان یا موقعیتی باشن؛ این نخ ممکنه کشیده بشه یا گره بخوره ولی هیچوقت پاره نمی‌شه.

زیدی رو که پیدا کنم دستبند با نخ قرمز می‌خریم.

همچین چیزی.

منتظر غذای خوشمزه هستم، همه‌جا اروم و تاریکه و تقریبا همه خوابن جز ما. ما بیداریم و پاستا می‌پزیم، لبخند می‌زنیم و خاطرات سال جدید رو می‌سازیم.