لازانیا گذاشتم تو فر و منتظرم. انتظار فقط این مدلیش قشنگه.

آخرشم آدم از همونی خوشش میاد که نباید.

بعضی‌چیزها هیچ‌وقت عادت نمی‌شه؛ مثل گرسنگی، کمبود عشق، نبود توجه. بعضی‌چیزهارو هرچقدرم خوشگلش کنی بازم یک‌جوریه که احساس می‌کنی انگاری داره توی تن‌ش زار می‌زنه.

بارون یادم میندازه که عمیقا بغل می‌خوام.

بغل با بوس می‌خوام، بغل بدون بوس فایده نداره.

یک فریم از بهشت.

دوست دارم قند رو حذف کنم ولی دلخوشی‌های زندگیم اونقد نیست.

لاک قرمز زدم امیدوارم اعصابم اجازه بده نگهش دارم.

جدی آخرین چیزی که تو زندگی لازمه اهمیت دادن و توقع داشتن هستش. یک جوری آزار دهنده و کلافه کننده هستش که کاش می‌شد خاموشش کرد یا جداش کرد و دور انداختش. اصلا آدمیزاد نصف بیش‌تر مشکلاتش بابت همین دو مورد هستش.

وا ینی چی که برام شرحه شرحه نمیشی.

کاش استاده رام بده.

بذارید زندگیمونو کنیم خوارکسه‌ها

غیبت های شبونه تو فیس تایم
ی جون به جونام اضافه میکنه.

فقط جنگ کم داشتیم تو این همه گل و بلبل بودن شرایط.

کاش به بهونه جنگ حداقل پی‌ام بدی پدسگ. اه

امروز اینقدر رنگ روشنم که اگه کثیف شم برنامه khodkoshie.