واقعا برای فردا بیدار شدن و به زندگی ادامه دادن خسته‌ام.

دوستی‌های قراردادی، رابطه‌های قراردادی من رو ارضا نمی‌کنه. من دنبال یک چیز اصیلم که بوی صمیمیت بده. به هیچ تزویری.

‏چقد دلم واسه دوست داشتن یه آدم تنگ شده و چقد دیگه کسی لیاقت این حس و نداره…

غم دور جثه‌م رو گرفته، هی کوچیک‌ترم می‌کنه. می‌ترسم یه روزی تو همین روزها انقدر کوچیک بشم که دیگه شادی‌ای پیدا نشه اندازه‌م بشه.

آدمایی رو که گوجی بوجیم میکنن خیلی دوست دارم🧚🏽‍♀💘

یه عکس از مورفی گرفتم که واقعا خوشگله. شماهم دوسش داشته باشید، ممنون.

زندگی بدون بوس فایده نداره.

منتظر بودن خسته و غمگینم می‌کنه. تموم انرژی و حوصله‌ام رو میبلعه.