واقعیتش دلم تردد با تیشرت و شلوارک می‌خواد. از اعماق وجود.

Happy mappy.

بیهوده.

"پذیرش" واقعا چیز عجیبیه، به خودت میای و میبینی یک سری چیزا که فکر میکردی حالا حالا نمی‌تونی هضم کنی رو پذیرفتی.

لازانیا می‌خوام.

با کاراتون گند نزنید به اعتماد و باور آدما. همه رو روانی و سایکو و شکاک نکنید. واقعا بعضی کارا و رفتارا و وقیح نبودنا اونقدر سخت نیست که در برابرش مقاومت می‌کنید.

دوست داشتم ماه بودم. زیبا، آروم و دور. خیلی دور.

ماه امشب یجوری قشنگ و پر نوره که انگار داره میگه غصه نخور من هنوز هستم.

یادم باشه فردا انسان قوی‌تری باشم.

دلم تنگ شد. کاش جزئیات اون شب رو هیچوقت فراموش نکنم.

گربه که نیستم بلاخره منم جونم تموم میشه.

حیف شد.

مهم نیست بقیه چقدر بگا دهنده هستن، اونی که تو آیینه‌س بلاخره نجاتت می‌ده.

تو یه لوپ بگا رفتن و سرپا شدن گیر افتادم انگار. دلم می‌خواد ازش فرار کنم یا حداقل پروسه‌ش اینقد کوتاه کوتاه نباشه.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
چگونه یه نفرو فراموش کنم

باید زمان بگذره، زوری نمیشه کسی رو فراموش کرد.
باید به زندگی ادامه بدی بعد یکجایی به خودت میای و میگی عه امروز به فلانی فکر نکردم. دفعه بعد بعد یه هفته یادت میوفته، بعد دیگه کم کم صد سال یه بار.